Αναπάντητα ερωτηματικά για τη σφαγή

Πώς τυλίχθηκε στις φλόγες η έδρα των συνδικάτων στην Οδησσό, με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο περισσότεροι από σαράντα άνθρωποι; Ποιος πέταξε τη μοιραία μολότοφ; Είναι ερωτήματα που πιθανότατα δεν θα απαντηθούν ποτέ. Οι μαρτυρίες είναι συγκεχυμένες και η έρευνα εις βάθος που υποσχέθηκε ο ουκρανός πρωθυπουργός Αρσένι Γιάτσενιουκ μπορεί να μη φέρει κανένα αποτέλεσμα. Οι πάντες, ωστόσο, γνωρίζουν πώς γράφτηκε το πρώτο κεφάλαιο της σφαγής της Οδησσού. Ολα ξεκίνησαν από το ραντεβού που έδωσαν οι οπαδοί της τοπικής ομάδας, της Χορνομόρετς, με τους οπαδούς της Μέταλιστ, ομάδας από το Χάρκοβο. Το ραντεβού δόθηκε ενόψει του αγώνα που θα άρχιζε στις 5 το απόγευμα. Ο σκοπός, όμως, δεν ήταν μια μάχη ανάμεσα στους οπαδούς δύο αντίπαλων ομάδων αλλά μια κοινή πορεία υπέρ της ενότητας της Ουκρανίας.

Ανάμεσα στο πλήθος που συγκεντρώθηκε στις 2 το μεσημέρι στην πλατεία του καθεδρικού ναού της πόλης, βρίσκονταν και μέλη του Δεξιού Τομέα, της γνωστής εθνικιστικής οργάνωσης της Ουκρανίας, αλλά και απλοί κάτοικοι της πόλης. Η πομπή, στην οποία κυριαρχούσαν το κίτρινο και το γαλάζιο, τα χρώματα της ουκρανικής σημαίας, ξεκίνησε με τελικό προορισμό το ποδοσφαιρικό γήπεδο. Κάποια στιγμή, ωστόσο, οι διαδηλωτές δέχθηκαν επίθεση από περίπου 300 φιλορώσους πολίτες της Οδησσού, πολλοί από τους οποίους φορούσαν στρατιωτικά κράνη και κουκούλες και είχαν στα χέρια τους ασπίδες και αυτοσχέδια κλομπ. Ακολούθησε μια γενικευμένη σύρραξη την οποία οι δυνάμεις ασφαλείας προσπαθούσαν να σταματήσουν μάταια. Εκείνη τη στιγμή, η Οδησσός άρχισε να μετράει τους πρώτους της νεκρούς. Τουλάχιστον τέσσερα άτομα έχασαν τη ζωή τους και δεκάδες τραυματίστηκαν.

Ο εξοπλισμός των φιλορώσων μαρτυρά ότι η επίθεση ήταν προσχεδιασμένη. Υπέρ αυτής της υπόθεσης συνηγορεί το γεγονός ότι στόχος επιθέσεων από φιλορώσους έχουν γίνει σχεδόν όλες οι διαδηλώσεις υπέρ της ενότητας που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες πόλεις της Ανατολικής Ουκρανίας. Οι δύο πλευρές εκτόξευαν η μία στην άλλη πέτρες και τούβλα και βόμβες μολότοφ. Οι δυνάμεις ασφαλείας επιχείρησαν να σχηματίσουν ένα τείχος ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. «Εκείνη τη στιγμή έπεσαν πυροβολισμοί. Είδα τουλάχιστον τρεις, τέσσερις αστυνομικούς να πέφτουν στο έδαφος» δήλωσε αυτόπτης μάρτυρας. Η μάχη στον δρόμο τελείωσε μόνο όταν αποφάσισαν να υποχωρήσουν οι φιλορώσοι. Σύμφωνα με πληροφορίες, πέρασαν μέσα από τις γραμμές των αστυνομικών χωρίς αυτοί να προχωρήσουν σε συλλήψεις.

Αυτό, ωστόσο, ήταν μόνο το πρώτο ημίχρονο της σύγκρουσης. Το οργισμένο πλήθος των οπαδών κατευθύνθηκε προς την έδρα των συνδικάτων, η οποία βρίσκεται σε ένα πάρκο όπου οι φιλορώσοι είχαν φτιάξει έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό από τα μέσα του περασμένου Μαρτίου. Οι οπαδοί πέταξαν βόμβες μολότοφ, με αποτέλεσμα οι σκηνές του καταυλισμού να γίνουν πολύ σύντομα παρανάλωμα του πυρός. Οι φιλορώσοι σχημάτισαν μια τελευταία εστία αντίστασης στα σκαλιά του κτιρίου αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η επόμενη κίνησή τους ήταν να αποσυρθούν στο εσωτερικό του κτιρίου. Λίγο αργότερα το κτίριο θα τυλιγόταν στις φλόγες. Από ποιο χέρι; Μάρτυρες από το στρατόπεδο των οπαδών υποστήριξαν ότι στο ερασιτεχνικό βίντεο που τραβήχθηκε η πυρκαγιά φαίνεται να εκδηλώθηκε στον τρίτο όροφο, σε ένα σημείο του κτιρίου δηλαδή όπου υπήρχαν μόνο φιλορώσοι διαδηλωτές. Ηταν το δεύτερο και πιο τραγικό κεφάλαιο της σφαγής της Οδησσού. Περίπου σαράντα άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή – οι περισσότεροι από τις αναθυμιάσεις. Κάποιοι πήδηξαν από τα παράθυρα για να σωθούν από τις φλόγες, κάποιοι από το μαινόμενο πλήθος φώναζαν «πέθανε, πέθανε».  

Η Πυροσβεστική έφθασε περίπου μία ώρα μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς. Ο Γιάτσενιουκ απέδωσε ευθύνες στις δυνάμεις ασφαλείας, τις οποίες κατηγόρησε ότι δεν έκαναν όσα έπρεπε για να αποτρέψουν την τραγωδία. Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη ημέρα βρήκε την Οδησσό πληγωμένη. Κάτοικοι της ιστορικής πόλης, τόσο φιλορώσοι όσο και πολίτες που τάσσονται υπέρ της ενότητας, έσπευσαν να αφήσουν λουλούδια στο σημείο της τραγωδίας.

Βρήκαν διαβατήρια Υπερδνειστερίας
Διαβατήρια πολιτών της Υπερδνειστερίας, της επαρχίας της Μολδαβίας που αποσχίσθηκε από τη χώρα τον Σεπτέμβριο του 1992 και διεκδικεί την ένωσή της με τη Ρωσία, βρέθηκαν στην έδρα των συνδικάτων της Οδησσού, σύμφωνα με τον ουκρανό πρωθυπουργό Αρσένι Γιάτσενιουκ