ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Φονικά έθιμα
Επαμεινώνδας Κούρτης
ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
Διαβάζοντας μετά το Πάσχα εφημερίδες και βλέποντας τηλεόραση, τα δυσάρεστα αναπόφευκτα επακόλουθα του φονικού αυτού εθίμου – των βαρελότων – σου προξενούν ψυχοπλάκωμα. Γι’ αυτό απευθύνω μερικά ερωτήματα σε αυτούς τους υποψήφιους φονιάδες ή πρόξενους αναπηρίας σε ανθρώπους που πήγαν στην εκκλησία να ακούσουν Εγκώμια ή Ανάσταση και βρέθηκαν οριζοντιωμένοι μπροστά στην Ωραία Πύλη να τους διαβάζει ο παπάς το «μακαρία η οδός» και την οικογένειά τους, αντί για Πάσχα, να αντιμετωπίζει συμφορά ή στην καλύτερη περίπτωση να αγωνιά έξω από το χειρουργείο.
Από πού κι ώς πού φονιά αντλείς το δικαίωμα να κυκλοφορείς ανάμεσα στον κόσμο με το χαλκούνι στο χέρι και με αναγκάζεις να φύγω μακριά σου ή αναγκάζεις τη μάνα με το κατουρημένο από τον φόβο παιδάκι της να το πάρει και να φύγει και να μην ακούσει το Χριστός Ανέστη;
Ποιος σου είπε υποψήφιε πρόξενε αναπηρίας κάποιου που δεν σου φταίει σε τίποτα ότι ο Χριστός δεν θα αναστηθεί χωρίς βαρελότα και χαλκούνια; Ναι, είμαι σίγουρος ότι δεν θέλεις να γίνει το κακό. Αν το προξενήσεις όμως κι έχεις συνείδηση, σκέφτηκες ποια είναι η θέση σου; Αυτοί που τα προξένησαν φέτος πώς νιώθουν; Φαντάζομαι άσχημα ή μάλλον ολέθρια αν κατάλαβαν τι έκαναν.
Και τώρα στο τουριστικό μέρος των Βροντάδων. Σκέφτηκε κανείς τους τι θα γίνει αν κατά την ώρα της «χαράς» σκοτωθεί κανένας ή κατά τη μεταφορά των καλαθιών γεμάτων χαλκούνια κάποιο εκραγεί; Μπορεί κανείς να μου πει πόσο τουρισμό θα φέρει ο τραυματισμός των αμερικανών τουριστών – ίσως και ο θάνατος της Αμερικανίδας (εύχομαι η γυναίκα να πάει καλά);
Καιρός να σταματήσει αυτό το «καρναβάλι» γύρω από τις εκκλησίες πασχαλιάτικα. Φραγγέλιο πήρε ο Χριστός για να διώξει τους θορυβούντες έξω από τον ναό. Ας το πάρει και η Πολιτεία, για να μας απαλλάξει από βάρβαρα και επικίνδυνα «έθιμα» που δεν ξέρουμε πούθε κρατά η σκούφια τους και υιοθετήσαμε για να σκοτωνόμαστε ή να μένουμε ανάπηροι.

Η εικόνα της Αριστεράς

Τάκης Σουβαλιώτης

ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑ ΠΑΤΡΩΝ

Εχω να πω στην Αριστερά μας ότι δεν ζούμε στο 1789 με τη Γαλλική Επανάσταση. Ούτε στο 1870 με την Κομμούνα του Παρισιού. Ούτε στη δεκαετία του 1940. Ζούμε σε μια εποχή δύσκολη βέβαια οικονομικά, αλλά κατά τα άλλα ειρηνική και δημοκρατική. Εκλέγουμε αβίαστα τις κυβερνήσεις μας και κάνουμε μέχρι και τις πιο ακραίες πολιτικές εκδηλώσεις. Από τις οποίες έχουν καεί εκατοντάδες καταστήματα και αυτοκίνητα. Ακόμα και άνθρωποι έχουν καεί. Εχω επίσης να προσθέσω ότι από το 1974 η δημοκρατία μας είναι και αβασίλευτη.

Δεν συντρέχει συνεπώς κανένας σοβαρός πολιτικός λόγος που να δικαιολογεί τις οποιεσδήποτε εξτρεμιστικές πολιτικές συμπεριφορές. Δεν υπάρχει, με άλλα λόγια, η απαραίτητη αφορμή για να άδουν κάποιοι τη «Μασσαλιώτιδα», να κινούνται πάντα επιθετικά και να βρίσκονται «με το όπλο παρά πόδα». Ούτε και η πύρινη πολιτική φρασεολογία τους είναι κατανοητή.

Κοντολογίς οι σημερινοί ηγετίσκοι της Αριστεράς μας, πρώτον, πάσχουν από πολιτική ανωριμότητα και, δεύτερον, διακατέχονται και από πραγματική πολιτική υστερία. Ανάλογη με την πολιτική υστερία που χαρακτήριζε τους αλήστου μνήμης «εθνικόφρονες» στα προδικτατορικά χρόνια. Στα πέτρινα χρόνια.

Αλλη όμως θα ήταν η πορεία της Αριστεράς μας και άλλες, φυσικά, οι πολιτικές πρακτικές της αν ζούσαν οι Χαρίλαος Φλωράκης και Λεωνίδας Κύρκος. Θα τη χαλιναγωγούσαν αποτελεσματικά και δεν θα της επέτρεπαν να δρα σαν φονταμενταλιστική ισλαμική οργάνωση. Ούτε να συμπορεύεται με περιθωριακά πολιτικά στοιχεία.

Η σημερινή Αριστερά μας για λαϊκή βάση της έχει μόνο τις διάφορες συντεχνίες, από τις οποίες έχει προκληθεί αυτή η οικονομική καταστροφή που βιώνουμε, και αερολογεί όταν ισχυρίζεται ότι εκφράζει τον εργαζόμενο και δεινοπαθούντα λαό μας.

Λαός ετερόβιος

Δημήτρης Μαυραειδόπουλος

ΑΘΗΝΑ

Πρόσφατα 185 έλληνες βουλευτές ψήφισαν την κατάργηση της υποχρεωτικής εισφοράς από τους επαγγελματίες προς τα επιμελητήρια της χώρας. Αυτό έγινε κατόπιν προτροπής της τρόικας στο πλαίσιο της κατάργησης φόρων υπέρ τρίτων προς χάριν του ανταγωνισμού και τη μείωση του κόστους, αλλά κυρίως για να δραστηριοποιηθούν τα επιμελητήρια να παραγάγουν έργο προσελκύοντας με αυτόν το τρόπο τα μέλη να συμμετέχουν οικειοθελώς με τη συνδρομή τους.

Απώτερος σκοπός των επιμελητηρίων είναι να βρίσκονται μπροστά στις εξελίξεις προτρέποντας τους επαγγελματίες να τις ακολουθήσουν και αν παρίσταται ανάγκη να αντιγράφουν μεθόδους πιο εξελιγμένων κρατών. Αντί αυτών, επαναπαύθηκαν στη σιγουριά των εσόδων αποκτώντας δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα πλήρους απραξίας, εκτός από κάποιες εκδηλώσεις που γίνονται για το θεαθήναι. Με δυο λόγια, τα επιμελητήρια έμειναν μακράν του σκοπού τους.

Πρόσφατα μια ομάδα βουλευτών υπέγραψε υπόμνημα για να επανέλθει η υποχρεωτική εισφορά στα επιμελητήρια. Ξεδιάντροποι αλλά πιστοί στον ρόλο των συντεχνιών, που αποτελούν a priori θεμέλιο των σίγουρων ψηφοφόρων. Από τους τριακόσιους αντιπαραγωγικούς φόρους υπέρ τρίτων, έπειτα από πιέσεις παρέμειναν περίπου οι μισοί που αντιστέκονται σθεναρά. Ενας τέτοιος προκλητικός φόρος είναι υπέρ του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων που επιβαρύνει όλα τα παραϊατρικά προϊόντα με τέλος 1%, ακόμα και εκεί όπου δεν παρεμβαίνει σε τίποτα ο ΕΟΦ εκτός από το να εισπράττει, αφού τα προϊόντα φέρουν τη σήμανση CE και έχουν πληρώσει τις υποχρεώσεις τους στη χώρα παραγωγής τους. Ο ΕΟΦ διαθέτει τις πληροφορίες που θα βοηθούσαν τη χώρα να παράγει όλα τα γενόσημα φάρμακα, να πωλούνται σε χαμηλότερες τιμές και παράλληλα να εξάγονται και σε άλλες χώρες του κόσμου, κάτι που κάνει πολύ καλά μια μικρή χώρα όπως το Ισραήλ. Το τέλος που επιβαρύνει τα φάρμακα θα υπεραρκούσε αν ο οργανισμός λειτουργούσε με ιδιωτικά κριτήρια. Εντέλει, οι ξένοι θέλουν να μας προστατεύσουν από τον αυθαίρετο παρασιτισμό. Από τους δικούς μας ανθρώπους ποιος θα μας προστατέψει; Κάποιοι στη χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα προτιμούν να βγει η ψυχή τους, παρά να αλλάξουν συνήθειες.

Αλλαγή κοινωνικής πολιτικής

Γιώργος Δρακούλης

Λένε ότι τα όνειρα και οι ελπίδες είναι προνόμια των νέων, μα στην Ελλάδα του 2014 αυτά τα «προνόμια» των νέων παγιδεύτηκαν ανάμεσα σε Μνημόνια, οικονομικούς υπολογισμούς και ανάλγητες πολιτικές, που θέτουν ως προτεραιότητα τους αριθμούς και όχι τους ανθρώπους.

Η ζοφερή κατάσταση στη χώρα μας αντικατοπτρίζεται και επίσημα στην απογοητευτική λίστα του παγκόσμιου «δείκτη δυστυχίας», που περιλαμβάνει 90 χώρες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Economist Intelligence Unit που δημοσιεύθηκαν από το Ινστιτούτο Cato, η Ελλάδα βρίσκεται στη λίστα των δέκα χωρών με τη μεγαλύτερη εξαθλίωση παγκοσμίως. Μάλιστα, ο παράγων που υπήρξε καθοριστικός στη διαμόρφωση της θέσης της Ελλάδας στη λίστα ήταν η ανεργία.

Η γενική οικονομική στενότητα, απόρροια των οριζόντιων περικοπών και μειώσεων των εισοδημάτων, η ανέχεια, η ολοένα αυξανόμενη ανεργία, το ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος, οι πολιτικές φτωχοποίησης και εσωτερικής υποτίμησης και η κοινωνική εξαθλίωση με τα συσσίτια και τους άστεγους, αποτελούν τη μνημονιακή πραγματικότητα της Ελλάδας, μια πραγματικότητα που δεν επιτρέπει την ευτυχία και την κοινωνική ευημερία. Η χώρα μας, η ευρωπαϊκή Ελλάδα που υποβάλλεται εδώ και τέσσερα χρόνια σε επώδυνες θυσίες, βρίσκεται στις πρώτες 10 χώρες με τη μεγαλύτερη εξαθλίωση παγκοσμίως, ενώ οι έλληνες πολίτες δοκιμάζονται καθημερινά από την πολιτική αναλγησία και την οικονομική κρίση.

Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά και αποδεικνύουν ολοφάνερα τη λανθασμένη πολιτική της στείρας λιτότητας, που ακολουθείται από τους κυβερνώντες. Μια πολιτική που εκτοξεύει μια χώρα στη δέκατη θέση στη λίστα των χωρών με τη μεγαλύτερη εξαθλίωση, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί αποτελεσματική.

Μέτρα της κυβέρνησης που κινούνται στο πλαίσιο των επικοινωνιακών πολιτικών και της «φιλανθρωπίας» δεν εξαλείφουν την κοινωνική εξαθλίωση, αντιθέτως τη συντηρούν. Η ανάγκη αλλαγής πολιτικής είναι επιτακτική. Η Ελλάδα χρειάζεται τώρα να επενδύσει σε καλύτερα και πιο αποδοτικά μέτρα κοινωνικής προστασίας. Οι πολίτες δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από αυτό που δικαιούνται, αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Ας σταματήσει ο κατήφορος της εξαθλίωσης της κοινωνίας!

Η Ελλάδα που μας αξίζει, δεν είναι η Ελλάδα της εξαθλίωσης που μας πληγώνει, αλλά αυτή που μας ενώνει ισχυρά και υπερήφανα όλους τους νέους για ένα νέο αύριο… Η εξαθλίωση της χώρας και των πολιτών δεν έχει καμία θέση στο δικό μας αύριο!

Αλαζονεία των Ελλήνων

Μ. Παπαδοπούλου

ΑΠΟΔΗΜΗ, ΚΑΝΑΔΑΣ

Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν τηρείτε τους κανονισμούς στην οδήγηση και ζώνες ασφαλείας θεωρείτε ότι μόνο οι δειλοί χρησιμοποιούν. Πετάτε όπου κι όπου τα σκουπίδια σας, κάνετε παράνομη κατάληψη χώρου για τις αυθαίρετες βίλες σας, κόβετε παράνομα εκατοντάδες αιωνόβιες ελιές για τα τζάκια σας.

Τα καλοκαίρια στις πισίνες ξενοδοχείων πνίγονται κάθε χρόνο παιδάκια από εγκληματική αμέλεια των υπευθύνων, το Πάσχα κάθε χρόνο οι ανεγκέφαλοι νταήδες σκοτώνουν με τα όπλα τους και τις τρακατρούκες «κατά λάθος» ό,τι βρεθεί μπροστά τους. Τα πεζοδρόμια τα κάνετε τσιφλίκια σας φυτεύοντας δέντρα, εξαναγκάζοντας μητέρες να κατεβάζουν καροτσάκια με μωρά στον δρόμο με τα αυτοκίνητα, οι μπαμπάδες ακόμα φορτώνουν παιδιά μπροστά πάνω στις μοτοσικλέτες και όταν γίνεται παρατήρηση λέτε: Ελα τώρα, τι σε μέλλει;

Λόγω έλλειψης εφαρμογής των νόμων, διότι ο Ρωμιός θεωρεί ότι αυτός είναι ο μόνος αφέντης του εαυτού του, έγινε άλλος ένας φόνος, όχι δυστύχημα, ενός αθώου παιδιού σε λούνα παρκ. Η εγωιστική, εγκληματική αλαζονεία του σύγχρονου Ελληνα δεν έχει τελειωμό.