[Ανάλυση] Καλοκαίρι και καταχνιά

Το μυθιστόρημα του ΠαΣοΚ το έχει γράψει ο Γιώργος Λακόπουλος. Ηταν όμως – παρ’ όλες τις ίντριγκες, τους καβγάδες, το κρεμασμένο σακάκι του Τσουκάτου και το πόμολο που δεν γύρισε στην περίφημη συνεδρίαση του Εκτελεστικού Γραφείου για το Ασφαλιστικό – ένας αφηγηματικός ποταμός ακμής και επικράτησης. Κακά τα ψέματα: το ΠαΣοΚ μεγάλωσε μαζί με την Ελλάδα της Μεταπολίτευσης ή μάλλον μαζί με την ελληνική οικονομία. Θα έλεγε κανείς ότι σχεδόν ταυτίστηκε μαζί της. Διότι όταν η οικονομία και η χώρα μπήκε σε κρίση, το ΠαΣοΚ ακολούθησε κατά πόδας ή μάλλον κουτρουβαλώντας στον κατήφορο.

Μια ανάγνωση χωρίς φαντασία θα έλεγε ότι το ΠαΣοΚ έτυχε να κυβερνά το 2009. Δεν είναι όμως έτσι. Η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή – που κυβέρνησε δέκα από τους δώδεκα μήνες εκείνου του επικατάρατου έτους – απέφυγε να κάνει οτιδήποτε για τη σοβούσα κρίση που έκανε ό,τι μπορούσε για να την αποκρύψει. Με τον ίδιο τρόπο που έπνιξε τη χώρα κάτω από το περίφημο «μαξιλάρι» – τα 50 δισ. και βάλε – του δανεισμού εκείνης της χρονιάς, τάχα μου δήθεν για να αντιμετωπισθούν «έκτακτες ανάγκες». Οχι – η Δεξιά ήταν πάντα η Δεξιά. Η δική της μοίρα στην κρίση ήταν η απόσπαση και αυτονόμηση των ακραίων μορφωμάτων που ενσωμάτωνε στους καιρούς της ευμάρειας. Αντιθέτως, το ΠαΣοΚ μίκρυνε και ξεφούσκωσε μαζί με το ελληνικό ΑΕΠ.

Το μυθιστόρημα-ποταμός δίνει τώρα τη θέση του σε μια νουβέλα παρακμής. Η νουβέλα έχει λιγότερα πρόσωπα, λιγότερες σελίδες, περιορισμένο θέμα και μικρότερη αφηγηματική διάρκεια. Εν προκειμένω, η εντύπωση είναι ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα για το πράσινο κίνημα, καθώς όλοι ετοιμάζονται για την επομένη – αν όχι για τη βραδιά – των εκλογών. Παρότι ο ίδιος διαρρηγνύει τα ιμάτιά του, η εντύπωση είναι ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ανοίξει περπατησιά – τόσο με την καταψήφιση του άρθρου για τις τράπεζες στη Βουλή όσο και με την παρουσίαση βιβλίων δικών του ανθρώπων πλάι στον Φώτη Κουβέλη – ώστε να κόψει το ποσοστό της Ελιάς στις 25 Μαΐου. Επειδή η πολιτική δεν είναι άνθρωποι, είναι αριθμοί, όλοι ξέρουν ότι με ένα καλό ποσοστό, διάφοροι πασόκοι θα πάνε μια ώρα νωρίτερα διακοπές και ο πρώην πρόεδρος του Κινήματος θα χαρεί τη θάλασσα. Τι είναι το καλό ποσοστό όμως; Ενα 5% + ή ένα 7% +; Ολοι δέχονται ότι το δεύτερο νούμερο είναι τερματικό για κάθε είδους εσωκομματικές ορέξεις. Τι γίνεται όμως στη ζώνη 5-7%; Διότι είναι αρκετοί που δεν θέλουν να χαριστούν στον νυν πρόεδρο του ΠαΣοΚ.

Την ίδια ώρα, ο καταιγισμός δηλώσεων της επόμενης ημέρας – αλλά και η προέλευση των πυρών – δείχνει ότι ο Παπανδρέου ενοχλεί και άλλους στο ΠαΣοΚ εκτός από τον Βενιζέλο και τους βενιζελικούς. Οι ακροβολιστές είναι πολλοί και δεν φαίνονται ή δεν εκδηλώνονται όλοι. Σωστό. Αν πυροβολήσεις δηλώνεις τη θέση σου. Το κακό, πάντως, είναι ότι οι καβγάδες στο ΠαΣοΚ είναι σύννεφο που φέρνει βροχή πάνω από την Ελιά. Και ότι δεν είναι καλό να βγάζεις ειδήσεις προεκλογικά μόνο για τα εσωκομματικά σου ή για το αν είχες προσυνεννοηθεί ή όχι με τη ΝΔ για το περίφημο συνταγματικό πακέτο. Το μόνο αισιόδοξο είναι ότι οι αυτοδιοικητικοί υποψήφιοι που συνδέονται – ιστορικά κυρίως – με το ΠαΣοΚ κάνουν καμπάνια χωρίς να έχουν σχέση με όλα αυτά…