«Επέστρεψε» με στίχους του

«Πρώτα αυτήκοος και μετά αυτόπτης^./ πρώτα η φωνή και μετά το λαπ-τόπ της». Το σκωπτικό δίστιχο ανήκει σε έναν καθηγητή που επέμενε να αυτοπροσδιορίζεται επαγγελματικά ως ποιητής, τον Μίμη Σουλιώτη, που πέθανε στις 26/11/2012. Είναι γραμμένο σε χαρτοπετσέτα και έχει αναρτηθεί ως κεντρική φωτογραφία στο προφίλ του στο facebook, ένα μεταθανάτιο προφίλ που άνοιξαν οι φίλοι του, επειδή πάντα υπάρχουν ενδιαφέρουσες πτυχές της ζωής και του έργου του για να γίνουν γνωστές αλλά και επειδή υπάρχει πολύ ανέκδοτο υλικό για να εκδοθεί.

Ολα αυτά, και πολλά άλλα, ανακοινώθηκαν σε μια πρωτότυπη εκδήλωση προχθές το βράδυ στο PolisArtCafé, στο κέντρο της Αθήνας, την οποία διοργάνωσε ο φιλόλογος Μανόλης Σαββίδης, πρόεδρος του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού, με ομιλητές φίλους του Μίμη Σουλιώτη, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να ανακαλέσουν στη μνήμη τους τον χαρακτήρα, τις συνήθειες, τα πάθη και τη δουλειά του εκλιπόντος, ακριβού φίλου τους – και για χρόνια συνεργάτη στις σελίδες της αρθρογραφίας των «ΝΕΩΝ». Αφορμή στάθηκε η έκδοση της πρώτης μεταθανάτιας ποιητικής συλλογής του Σουλιώτη, «Αθήνηθεν».

Ανάμεσα στους ομιλητές, ο παραγωγός κρασιών και αποσταγμάτων Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος εισήγαγε το κοινό στον κόσμο του τσίπουρου, που ο Μίμης Σουλιώτης λάτρευε. Η Αλίκη Συμεωνάκη μοιράστηκε τις αναμνήσεις της από τον δάσκαλό της και, κυρίως, την έφεσή του να αφήνει παντού ποιητικά σημειώματα. Φίλοι από παλιά με τον Σουλιώτη, οι συγγραφείς Πάνος Θεοδωρίδης και Βασίλης Καραγιάννης, ο κριτικός εικαστικών Χάρης Καμπουρίδης, οι δημοσιογράφοι Κώστας Τσαούσης και Στέφανος Κασιμάτης, όλοι είχαν κάτι να θυμηθούν: τις γνώσεις του, το φλέγμα του, την ταυτότητά του στις παρυφές του ελληνικού μακεδονισμού, την ανεξάρτητη πολιτική του προσέγγιση, αλλά κυρίως την ειρωνεία, ακόμα και την αυτοπαρώδηση του εαυτού του. Η βροχή, που απέτρεψε κάποιους ομιλητές (όπως ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς) να παραστούν, έδωσε τη δυνατότητα και σε ορισμένους ακροατές να πάρουν το μικρόφωνο – ανάμεσά τους και ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος.

Ο οικοδεσπότης Μανόλης Σαββίδης που επέμενε να διαβάζει ποιητικά αποσπάσματα του Μίμη Σουλιώτη, ανήγγειλε ότι στο πλαίσιο του Σπουδαστηρίου προετοιμάζει και άλλες εκδόσεις με ανέκδοτα ποιήματα του φίλου του, ενώ επιλεγμένα ήδη εκδοθέντα και ανέκδοτα θα αναρτηθούν στην ιστοσελίδα του Σπουδαστηρίου.

Η βραδιά κύλησε με αναμνήσεις αλλά και με σχέδια για το μέλλον, σε τόνους μελαγχολικούς αλλά και με πολλά σαρκαστικά σχόλια. Σαρκαστικό, άλλωστε, είναι και το ποίημα που έδωσε τον τίτλο της συλλογής («Αθήνηθεν») και σχολιάζει την αρχαιολατρία του νεοπλουτισμού μας:

«Ολοι υπήρξαμε κάποτε και αρχαίοι και Αθηναίοι, / διεκδικούμε μια θέση θεωρείου στο παρελθόν […] κανενός ο παππούς δεν βοσκούσε τις αίγες στη Βροσίνα, / κανενός δεν έβγαινε στην Στυλίδα με την ψαρόβαρκα, / κανένας πρόπαππος δεν έστρωνε ράγες στην Αριζόνα, / όλοι στα ριζά του Ερεχθείου είδαμε το φως».

Στους προσκεκλημένους προσφέρθηκαν ωραία παγωμένα τσίπουρα. Οπως θα γινόταν και αν ο Μίμης Σουλιώτης ήταν παρών.