Η ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟΤΗΤΑΣ

Η περισσή ευκολία με την οποία τα περισσότερα κόμματα σπεύδουν να συμπεριλάβουν στους ευρωσυνδυασμούς τους πρόσωπα μεγάλης αναγνωρισιμότητας – αλλά αμφίβολων έως ανύπαρκτων πολιτικών δυνατοτήτων – δικαιώνει σε πρώτη ανάγνωση εκείνους που είδαν με σκεπτικισμό τη θεσμοθέτηση του σταυρού προτίμησης στις ευρωεκλογές. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο λόγω της πρόβλεψης για μία, ενιαία πανελλαδική περιφέρεια – κάτι που αντικειμενικά μειώνει τις πιθανότητες τόσο των νέων υποψηφίων όσο και εκείνων που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στην τηλεοπτική προβολή. Ωστόσο δεν πρέπει να οδηγηθούμε σε έναν «πολιτικό ρατσισμό»: η συμμετοχή στα κοινά είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των πολιτών – και είναι ευθύνη των ψηφοφόρων να επιλέγουν τους άξιους να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντά τους. Αυτή είναι η ουσία της δημοκρατίας και κανείς δεν μπορεί να το παραβλέψει.