Οταν ο πρεσβευτής έγινε persona non grata στη χούντα

Ο πρέσβης Πέτερ Λίμπουργκ, πατέρας του σημερινού επικεφαλής της Deutsche Welle, υπηρέτησε στην Ελλάδα από τον Νοέμβριο του 1969 έως τον Απρίλιο του 1972. Επί των ημερών του η πρεσβεία υπήρξε ένας από τους θυλάκους ασφάλειας και πυρήνας στήριξης του αγώνα κατά της χούντας. Κατόπιν σχετικής απόφασης της γερμανικής κυβέρνησης υπό τον καγκελάριο Βίλι Μπραντ, συνόδευσε την άνοιξη του ’72 τον Γεώργιο – Αλέξανδρο Μαγκάκη στο αεροδρόμιο, όπου και επιβιβάστηκε σε γερμανικό κυβερνητικό αεροσκάφος και διέφυγε στη Χαϊδελβέργη.

Σε μία εβδομάδα ο Πέτερ Λίμπουργκ θα εορτάσει τα 99 του χρόνια.  Σύμφωνα με όσα διηγήθηκε ο γιος του, μόλις προσφάτως πείστηκε να πουλήσει το αυτοκίνητό του και να σταματήσει να οδηγεί…

Είπε μεταξύ των άλλων κατά την επικοινωνία που είχαμε μαζί του:

Για τη μακρά σχέση με την Ελλάδα:

«Τον Μάιο του 1956 είχα την τιμή να συνοδεύσω τον πρόεδρο της Δημοκρατίας (σ.σ.: Τέοντορ Χόις) στην Ελλάδα κατά την πρώτη επίσημη επίσκεψή του μετά τον πόλεμο. Το 1969 ανέλαβα πρεσβευτής στην Αθήνα. Οι καιροί είχαν αλλάξει σημαντικά – όμως είχε πραγματοποιηθεί ένα όνειρό μου. Πολύ άσχημο ήταν όμως το τέλος της παραμονής μου στη χώρα, το 1972: είχα πλέον χαρακτηριστεί από τη χούντα persona non grata. Η αγάπη μου για τη χώρα και τους ανθρώπους της δεν επηρεάστηκε από αυτό το γεγονός. Παρακολουθώ την κατάσταση στην Ελλάδα ανελλιπώς και με μεγάλο ενδιαφέρον από τη στιγμή που αναγκάστηκα να την εγκαταλείψω, το 1972, έως και σήμερα και σκοπεύω να το κάνω και στο μέλλον. Πίστευα ότι η χούντα δεν θα διαρκούσε πολύ. Αυτό όμως που επεφύλασσε το μέλλον για την Ελλάδα και τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε η χώρα δεν μπορούσα να τα έχω διαβλέψει κατά τη διάρκεια της πρεσβευτικής μου θητείας, από τον Νοέμβριο του 1969 έως τον Απρίλιο του 1972».

Για τις σχέσεις Ελλάδας – Γερμανίας

«Οι ελληνογερμανικές σχέσεις έχουν υποστεί σημαντικό πλήγμα και αυτό δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Είναι απαραίτητη η βελτίωσή τους και αυτό αποτελεί πρόκληση και για τις δύο πλευρές, χωρίς περιθώρια καθυστερήσεων. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παραμένει σταθερά στο πλευρό της Ελλάδας, βοηθά τη χώρα σημαντικά και θα συνεχίσει να το κάνει. Οι επιτυχίες που έχουν σημειωθεί, όσο περιορισμένες και αν είναι, αποδεικνύουν την ορθότητα του δρόμου που έχει επιλεγεί. Η συνέχιση αυτής της πορείας αποτελεί καθήκον εκείνων που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη – με απαραίτητες προϋποθέσεις την υπομονή και την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι η προσπάθεια θα στεφθεί με επιτυχία!»

Για το παράσημο από τον Κ. Καραμανλή

«Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα έλαβα πρόσκληση από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κατά την οκταήμερη παραμονή μου στην Αθήνα είχα μία ιδιωτική συνάντηση με τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας (σ.σ.: Κωνσταντίνο Τσάτσο). Εκείνη η συνάντηση και η απονομή της Χρυσού Σταυρού του Τάγματος του Φοίνικος σήμαναν πολλά για εμένα: το αίσθημα πικρίας που μου προξένησε η απομάκρυνσή μου από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της χούντας ανήκε πλέον στο παρελθόν».