Οι άλλες ταινίες

Βάστα Μίκελσεν
τ’ άλογα

«Ο θρύλος του Μάικλ Κόλχαας»: Στη Γαλλία του 16ου αιώνα, με τον παρακμάζοντα φεουδαρχισμό στα τελευταία του, ένας έμπορος αλόγων εκδικείται τον θάνατο της γυναίκας του σε μια αληθινή ιστορία που ο Αρνό ντε Παγιέ κινηματογραφεί επικά και μεγαλόπρεπα. Η παρουσία του Μαντς Μίκελσεν προσδίδει ένα κύρος στα δρώμενα, καθώς ο ηθοποιός δίνει στον χαρακτήρα τη βαρύτητα που του λείπει σεναριακά. Το πρόβλημα όμως υπάρχει. Οι δε αργόσυρτοι – δίχως κάποιο ιδιαίτερο όφελος – ρυθμοί το επιδεινώνουν. Αδύνατον να μη συγκινηθείς στο φινάλε όμως. Πλάι στον ηθοποιό εμφανίζονται οι Μπρούνο Γκανς και Ντενίς Λεβάντ (ο πρωταγωνιστής του «Holy Motors»).

Βαθμοί: 5

One woman show

«Χαρά»: Η ιστορία της Χαράς, της γυναίκας δηλαδή που αρπάζει ένα μωρό από ένα μαιευτήριο χωρίς να γίνει αντιληπτή και στη συνέχεια δολοφονεί τον κακοποιό που επιχειρεί να της το αρπάξει, είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για ένα ερμηνευτικό one-woman-show αλλά και για καίριες κοινωνικές σημάνσεις. Το πρώτο «το ‘χουμε»: Η Αμαλία Μουτούση είναι συγκλονιστική στον κεντρικό ρόλο του ιδιόμορφου δράματος που σκηνοθέτησε πέρυσι ο Ηλίας Γιαννακάκης – θυμίζει σε γραφή και ρυθμό παλαιότερες στιγμές του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου (όπως τον «Ιωάννη τον Βίαιο» της Τώνιας Μαρκετάκη). Οι κοινωνικές παρατηρήσεις εδώ όμως δεν έχουν την ίδια οξυδέρκεια, και το περιβάλλον μέσα στο οποίο δρα η ηρωίδα «χάνει» σε ρεαλισμό.

Βαθμοί: 5

Μια χαρά για τα παιδιά

«Rio 2»: Οι Μπλου, Τζούελ και τα τρία τους παιδιά αφήνουν την τέλεια ζωή τους στο Ρίο ντε Ζανέιρο, όταν η μαμά αποφασίζει πως τα παιδιά πρέπει να μάθουν να ζουν σαν αληθινά πουλιά στον Αμαζόνιο. Ολα του γάμου δύσκολα σε αυτό το σίκουελ που είναι όμως και πάλι μεγαλειώδες οπτικά – σίγουρα όχι καλύτερο από το πρώτο, αλλά απολαυστικό και λειτουργικό (και σαφώς προτιμότερο από το να τα αφήσετε σπίτι μπροστά στο χαζοκούτι).

Βαθμοί: 6

God bless America

«Ο μόνος επιζών»: Η αληθινή ιστορία τεσσάρων αμερικανών καταδρομέων του πολεμικού ναυτικού που βρέθηκαν στα σύνορα Αφγανιστάν – Πακιστάν, με στόχο να καταγράψουν τη δραστηριότητα ενός υψηλά ιστάμενου στην ιεραρχία της Αλ Κάιντα. Από τον τίτλο αντιλαμβάνεστε πως τους τρώνε όλους πλην ενός (του Μαρκ Γουόλμπεργκ). Η ανδρεία των αμερικανών ανδρών εξυμνείται αρκούντως, μιας και οι στρατιώτες τους είναι όλοι συμπαθείς ενώ οι της απέναντι μεριάς, ανθρωπόμορφα κτήνη – και κανείς δεν αναρωτιέται ποτέ για τον ρόλο των ΗΠΑ σε αυτόν τον πόλεμο, ούτε μπροστά, ούτε πίσω από τις κάμερες. Αν σας «αρέσει ο στρατός», θα καλοπεράσετε.

Βαθμοί: 1

Χάρμα οφθαλμών

«Senso»: Κατά τη διάρκεια του ιταλο-αυστριακού πολέμου, η Αλίντα Βάλι γνωρίζει νεαρό αυστριακό αξιωματικό που θα την παρασύρει σε έναν αυτοκαταστροφικό έρωτα. Σαν όπερα στημένο, το εκθαμβωτικό μελόδραμα του Λουκίνο Βισκόντι λειτουργεί σαν ο προάγγελος του «Γατόπαρδου» αλλά το event εδώ είναι η ψηφιακή κόπια. Με ελλιπή υποτιτλισμό είναι η αλήθεια, αλλά με χρώματα και διαύγεια που έστειλε το σαγόνι μου στο πάτωμα. Η κόπια είναι χάρμα οφθαλμών!

Βαθμοί: 10

Για σκληροπυρηνικούς

«Χίτλερ: μια ταινία από τη Γερμανία»: Επτάωρο φιλμικό δοκίμιο, μοναδικό σημειολογικό κολάζ πάνω στη φρίκη του ναζισμού, το φιλμ του Χανς Γιούργκεν Ζίμπερμπεργκ παραγωγής 1977, χωρισμένο σε τέσσερα μέρη, απαιτεί ακραία σινεφιλική προσήλωση. Ως εμπειρία πάντως, δεν συγκρίνεται με τίποτα.

Βαθμοί: 10