Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Οκτώ χρόνια έχουν περάσει από το 2006. Τότε, η πειθαρχική επιτροπή της ΟΥΕΦΑ είχε τιμωρήσει το Αιγάλεω με πρόστιμο 50.000 ελβετικών φράγκων για παράβαση κανονισμών σε ματς του Κυπέλλου Ιντερτότο, ένα έτος νωρίτερα.

Τι παράβαση είχε κάνει το Αιγάλεω σύμφωνα με τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας; Είχε κατεβάσει ομάδα αναπληρωματικών στο παιχνίδι με τη Ζαλγκίρις Βίλνιους. Και τιμωρήθηκε με χρηματικό πρόστιμο, ενώ είχε απειληθεί με ακόμη μεγαλύτερη ποινή.

Αυτό το παράδειγμα έρχεται ξανά στην επιφάνεια με τα όσα ακούγονται στη Γερμανία και την Μπάγερν. Για την επιλογή, δηλαδή, του Γκουαρντιόλα να παρατάξει την ομάδα της Μπάγερν με τρίτες (!) ρεζέρβες στο πρόσφατο ματς με την Αουγκσμπουργκ. Μια κίνηση που πολλοί τη θεώρησαν unfair εκ μέρους του ισπανού προπονητή και πρόσθεσαν ότι αλλοιώνει τις ισορροπίες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει σε πολλά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, όταν ομάδες που έχουν πιάσει τους στόχους τους φροντίζουν να κάνουν αλλαγές στην ενδεκάδα, δίνουν χρόνο στους αναπληρωματικούς, επιλέγουν πιτσιρικάδες προκειμένου να διαπιστώσουν «τι ψάρια πιάνουν» και αν μπορούν να σταδιοδρομήσουν. Το έχουν κάνει ακόμη και χλιδάτες ομάδες στην τελευταία αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Αρσεναλ, αν θέλουμε να θυμηθούμε κάποιες τρανταχτές περιπτώσεις. Ή, μήπως, κάτι ανάλογο δεν έκανε και ο Μίτσελ στην Ηπειρο με τους Βούρο και Σάλιακα;

Η ΟΥΕΦΑ, άραγε, τι λέει για όλα αυτά; Πρόκειται να ρίξει κάποια ποινή; Εστω για τα μάτια του κόσμου; Ή θα κοιτάξει αλλού και όχι τις ισχυρές ομάδες των δυνατών πρωταθλημάτων; Προφανώς το δεύτερο. Το Αιγάλεω (και το κάθε «Αιγάλεω») μπορεί να την πληρώνουν – τους κοστίζει η ανωνυμία τους. Αλλά σε ένα πρωτάθλημα που ισοδυναμεί με μαραθώνιο, είναι σύνηθες φαινόμενο οι προπονητές να κάνουν rotation και να ρίχνουν στο χορτάρι ακόμη και άγουρα παιδιά. Αρκεί αυτό να μη γίνεται κατά συρροή και δίχως να τηρούνται τα προσχήματα. Εκεί, σίγουρα το πράγμα αλλάζει.