Τα δύο πρόσωπα του Αλέξη Τσίπρα

ΤΟ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ» ΚΟΣΤΟΥΜΙ
Ρεσιτάλ σκληρών χαρακτηρισμών για εσωτερική κατανάλωση
Το κοστούμι του επαναστάτη είναι το αγαπημένο του Αλέξη Τσίπρα. Νιώθει άνετα σε αυτό και του πέφτει ιδιαίτερα βολικό είτε σε προεκλογικού τύπου συγκεντρώσεις είτε σε κομματικό ακροατήριο.
Εκεί είναι που δίνει ρεσιτάλ προσβλητικών χαρακτηρισμών για τους πολιτικούς αντιπάλους του: πρόσφατο παράδειγμα ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ Βαγγέλης Βενιζέλος ο οποίος πήρε πάνω του τη συζήτηση για την πρόταση μομφής κατά του Γιάννη Στουρνάρα. Οπως είπε από το βήμα της Βουλής ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Βενιζέλος «αποδείχτηκε ότι εκπροσωπεί το τελευταίο στάδιο του εκφυλισμού του μνημονιακού πολιτικού συστήματος, που δεν είναι άλλο από τον απόλυτο εκχυδαϊσμό της πολιτικής ζωής. Την καθύβριση ανθρώπων, τον ευτελισμό θέσεων, τη συκοφάντηση προθέσεων».
Αλλος αγαπημένος διαχρονικά στόχος είναι ο υπουργός Οικονομικών ο οποίος «δεν είναι αυτουργός μόνο αυτού του εγκλήματος. Είναι ένας από τους κύριους υπεύθυνους για την ανθρωπιστική καταστροφή και την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας». Ο άνθρωπος που «βάζει την ελληνική οικονομία ακόμη πιο βαθιά στον τάφο». Ολοι μαζί, του Πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου είναι «οι δυνάμεις που έχτισαν με ανθρώπινες ζωές τα γεφύρια των μνημονίων και τώρα θέλουν να χτίσουν και τη γυναίκα του πρωτομάστορα. Γιατί τρέμουν τον ΣΥΡΙΖΑ». Κι αν αυτά είναι «λίγα», υπάρχουν κι άλλα: «Οι τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις του Μνημονίου και οι υπουργοί, πρωθυπουργοί στην πραγματικότητα λειτούργησαν ως χασάπηδες. Οπως ο χασάπης παίρνει το χασαπομάχαιρο και κόβει και βάζει τα υπολείμματα στην κρεατομηχανή, έτσι και αυτοί» είπε με πάθος στην Αλεξανδρούπολη.
Στα Γιάννινα υπογράμισε πως «σήμερα, η κυβέρνηση γυρνάει τη χώρα στο 1911, τότε που θεσπίστηκε η μονιμότητα στο Δημόσιο και σήμερα θα ξαναγυρίσουμε στις πλατείες Κλαυθμώνος». Ο λόγος στις κομματικές συγκεντρώσεις ξεπερνά σε ριζοσπαστισμό ακόμα και τις διατυπώσεις του iskra.gr – ιστότοπος που απηχεί τις απόψεις της Αριστερής Πλατφόρμας. Και δεν είναι τυχαίο που εμφανίζεται οξύτερος και πιο «πλατειακός» όταν έχουν προηγηθεί σφοδρές εσωκομματικές συγκρούσεις, όπως π.χ. μετά την απόφαση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφιστούν ως πακέτο κι όχι ένας ένας οι υποψήφιοι περιφερειάρχες. «Εμείς δεν ερχόμαστε από τα σαλόνια όπου συγκεντρώνονται υπογραφές για νέα “κοκτέιλ”, “νέους μπάρμαν” και “νέους σερβιτόρους” της παλιάς πολιτικής. Δεν μας γέννησε η τηλεοπτική δημοκρατία και δεν μας κανάκεψαν οι μεγιστάνες της διαπλοκής και του πλούτου. Δεν είμαστε σπορά της τύχης, ούτε υβρίδια του σάπιου συστήματος» είπε καταχειροκροτούμενος ο κ. Τσίπρας στο Ακροπόλ.
ΤΟ «ΘΕΣΜΙΚΟ» ΚΟΣΤΟΥΜΙ
Χαμηλοί τόνοι και βελούδινος λόγος, κυρίως για τους ξένους
Ο Αλέξης Τσίπρας αρνείται (ακόμα) τη γραβάτα, όχι όμως και το κοστούμι του θεσμικού πολιτικού. Το φορά κυρίως στο εξωτερικό: συνεντεύξεις σε ξένα ΜΜΕ, συναντήσεις με θεσμικούς παράγοντες, όταν υπογράφει επιστολές προς τον Χέρμαν βαν Ρομπάι και όταν επισκέπτεται χώρες του βόρειου ημισφαιρίου. Στις περιπτώσεις αυτές εξαφανίζονται οι ακραίοι χαρακτηρισμοί, αμβλύνονται οι γωνίες και οι τόνοι είναι χαμηλοί. Ο λόγος γίνεται βελούδινος χωρίς επιθετικότητα. Ακόμα και οι «απειλές» εκτοξεύονται σχεδόν ως παράπονα, συνήθως υπό μορφήν ερωτήσεων. Για παράδειγμα, στη συνάντηση που είχε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με τον πρόεδρο της Γερμανικής Δημοκρατίας Γιόαχιμ Γκάουκ, απέφυγε να του πει ότι οι Γερμανοί είναι «οι μπαταχτσήδες της Ευρώπης» όπως έλεγε στην Αθήνα, ή ότι με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η Γερμανία θα αναγκαστεί να επιστρέψει το κατοχικό δάνειο. Αντιθέτως. Οπως είπε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας μετά τη συνάντηση με τον γερμανό πρόεδρο, «του εξηγήσαμε ότι μπορεί οι ελληνικές κυβερνήσεις να μην έθεσαν επί τάπητος την άμεση εκπλήρωση αυτού του χρέους, ποτέ όμως δεν παραιτήθηκαν από αυτό και τώρα έρχεται η στιγμή που εμείς τουλάχιστον, ως η επόμενη κυβέρνηση, θα είμαστε αναγκασμένοι – διότι ο ελληνικός λαός, επαναλαμβάνω, βρίσκεται κάτω από ανθρωπιστική κρίση – να το θέσουμε επί τάπητος ώστε να εκπληρωθεί και η υλική αλλά και η ηθική διάσταση αυτού του ιστορικού και ανεκπλήρωτου χρέους». Το «θεσμικό» κοστούμι επιλέγει ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ όταν επιχειρεί να εμφανιστεί ως «ήρεμη δύναμη», εγγυητής ομαλότητας και σταθερότητας. Στη διακαναλική συνέντευξη που έδωσε, ενώ ήταν ήδη γνωστό το βίντεο Μπαλτάκου – Κασιδιάρη δήλωσε «σοκαρισμένος» από τις αποκαλύψεις. Και υπογράμμισε ότι «υφίσταται μείζον πολιτικό, ηθικό και θεσμικό θέμα». Το ίδιο «θεσμικός» ήταν και ως προς τον χειρισμό της Χρυσής Αυγής (Real News) όταν ρωτήθηκε αν πρέπει να βγει εκτός νόμου και να της απαγορευτεί η κάθοδος στις ευρωεκλογές.
«Ο,τι λέει το Σύνταγμα της χώρας» απάντησε ορθά κοφτά. Ενώ λίγο νωρίτερα είχε εξηγήσει ότι «η κυβέρνηση είναι φανερό ότι επιδιώκει να προσεταιριστεί την εκλογική βάση της Χρυσής Αυγής» και «δεν μας πείθει ο αγώνας της ενάντια στο ναζιστικό μόρφωμα».
Εντελώς διαφορετικός είναι ο τόνος και σε ό,τι αφορά το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, όταν ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει σε ξένους. Στην ομιλία του στο Δουβλίνο, η φρασεολογία δεν είχε ούτε «αίματα» ούτε «χασάπηδες». Στους Ιρλανδούς μίλησε πολύ αφαιρετικά, για το «τείχος του χρήματος» ανάμεσα στους πιστωτές και στους χρεώστες. «Τείχος που διαιρεί και τις κοινωνίες μας σε κοινωνίες των δύο τρίτων».














