Τα παράδοξα στη μάχη του λιμανιού

Μεγάλες διαφορές από τις αυτοδιοικητικές μάχες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη παρουσιάζει ο προεκλογικός αγώνας για τον Δήμο Πειραιά: είναι ο μοναδικός από τους τρεις μεγάλους δήμους όπου δεν υπάρχει ισχυρή κεντροαριστερή υποψηφιότητα όπως συμβαίνει με τους Γιώργο Καμίνη και τον Γιάννη Μπουτάρη, ενώ η καθοριστική παρουσία του Ολυμπιακού επηρεάζει τους συσχετισμούς.

Στη σκιά των επίμονων φημών – που όμως δείχνουν να μην επιβεβαιώνονται – για διεκδίκηση της δημαρχίας από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη, παρουσίασε προχθές την επίσημη υποψηφιότητά του ο νυν δήμαρχος Βασίλης Μιχαλολιάκος.

Είναι ενδεικτικό ότι ο κ. Μιχαλολιάκος – γνωστό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας – έσπευσε να κάνει υπερκομματικό άνοιγμα: «Το κόμμα μου είναι ο Πειραιάς» υπογράμμισε, αναφέροντας πως χωρίς να ξεχνάει την κομματική του προέλευση, στόχος του είναι να αναδείξει την αυτοδιοίκηση και την πόλη. «Τη νέα σελίδα τη γράφουμε όλοι μαζί χωρίς κομματικά λάβαρα» ανέφερε στην ομιλία του.

«Αντίπαλός μου είναι μόνο τα προβλήματα του Πειραιά» σχολίασε και χθες (μιλώντας στο Mega) ενώ πρόσθεσε: «Εγώ δεν έχω κανένα φυσικό πολιτικό πρόσωπο αντίπαλο. Ούτε βουλευτή, ούτε κόμμα, ούτε φορέα, πολύ περισσότερο δεν νιώθω αντίπαλος με τον πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός».

Με τον τρόπο αυτό επιχείρησε να απαντήσει και στα σενάρια περί υποψηφιότητας του κ. Μαρινάκη και της μεταξύ τους αντιπαλότητας. Οπως μάλιστα επισημαινόταν, στην προχθεσινή επίσημη παρουσίαση της υποψηφιότητας Μιχαλολιάκου παραβρέθηκαν και ιστορικά ονόματα της ομάδας του λιμανιού, όπως ο Γιώργος Σιδέρης και ο Νίκος Γιούτσος.

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΡΟΛΩΝ. Μεταξύ των παραδόξων στη μάχη του λιμανιού καταγράφεται επίσης η αντιστροφή ρόλων που έχει σημειωθεί μεταξύ των προσκείμενων σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ υποψηφίων: ο κ. Μιχαλολιάκος – επί σειρά ετών καταγεγραμμένος ως ένα από τα «σκληρά» κομματικά στελέχη της ΝΔ – προβάλλει πλέον ως μία «πιο αυτοδιοικητική λύση», ενώ ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας – παρά το γεγονός πως είχε ως αφετηρία τα δημοτικά δρώμενα – επικεντρώνεται τώρα σε μία αντιπαράθεση με χαρακτηριστικά της κεντρικής πολιτικής σκηνής.

Αγνωστο παραμένει εξάλλου εάν θα παραιτηθεί τελικώς από βουλευτής – όπως είχε αρχικά αναγγείλει – ή αν θα επιλέξει να διατηρήσει τη θέση του στο Κοινοβούλιο.

Στην περίπτωση του Πειραιά, η Κεντροαριστερά εμφανίζεται με κατακερματισμένες τις δυνάμεις της. Με καταβολές από τους κόλπους του πράσινου στρατοπέδου, τη μάχη θα δώσει ο Σήφης Βουράκης, που είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό Μίχα και είναι γιος του παλαιού διαιτητή και στελέχους του ΠαΣοΚ (ήταν επί σειρά ετών αντιδήμαρχος της πόλης) Βασίλη Βουράκη.

Σε ξεχωριστή υποψηφιότητα κατέληξε ωστόσο η ΔΗΜΑΡ, που επέλεξε ένα νέο πρόσωπο, τον Ηλία Τζανετουλάκο. Από τον χώρο της Αριστεράς, η Ελπίδα Παντελάκη αποτελεί σταθερή επιλογή για το ΚΚΕ.

Με αγκάθια ήταν στρωμένος ο δρόμος και για τον υποψήφιο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, με το κόμμα να επενδύει στην αρχή στις υποψηφιότητες της οικογένειας Μελά – του γιου και στη συνέχεια του πατέρα. Τελικώς, τη στήριξη του κόμματος θα έχει κατά πάσα πιθανότητα ο πολιτευτής Αντώνης Καλογερόγιαννης, ο οποίος είχε ανακοινώσει από νωρίς ότι θα κατέλθει ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Είσοδο στο δημοτικό συμβούλιο διεκδικεί από πλευράς Χρυσής Αυγής ο βουλευτής Νίκος Κούζηλος.