[Ανάλυση] Συγκοινωνούντα δοχεία… γάλακτος

Τίποτε δεν είναι τυχαίο στην πολιτική. Και όλα, βεβαίως, συνδέονται μεταξύ τους. Το τελευταίο παράδειγμα είναι η ιστορία του γάλακτος.

Οπως είναι γνωστό, η αλλαγή του τρόπου τιμολόγησης των γαλακτοκομικών εντάσσεται στις μεταρρυθμίσεις που επιφέρει η λεγόμενη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ. Δεν είναι θέμα χωρίς συνέπειες. Στην πραγματικότητα, ανατρέπει ένα status quo δεκαετιών στη χώρα μας. Κάπως έτσι, το γάλα έχει μετατραπεί σε κόκκινη γραμμή στη Βουλή, με την έννοια ότι υπάρχουν βουλευτές και των δύο κομμάτων της συμπολίτευσης που εμφανίζονται διατεθειμένοι να μην ψηφίσουν ολόκληρη την «εργαλειοθήκη» – που θα περάσει μονοκοπανιά, σε ένα νομοσχέδιο – για να μην περάσει το γάλα. Ωστόσο, η εικόνα διαφέρει από τη ΝΔ στο ΠαΣοΚ.

Στη ΝΔ πρόβλημα υπάρχει με βουλευτές που εκλέγονται σε περιοχές όπου είναι έντονη η κτηνοτροφία. Ξεχωρίζει ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, εκλεγόμενος στη Λάρισα, ο οποίος εμφανίζεται διατεθειμένος να θυσιάσει όχι μόνο τη θέση του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ αλλά και την καρέκλα του στην κυβέρνηση. Πρόκειται για περίπτωση παραδειγματική τού πόσο ισχυρό στοιχείο του κοινοβουλευτισμού παραμένει ο τοπικισμός. Πρόκειται για τάση που δεν αναδεικνύεται μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού. Τα ηνωμένα επιτελεία Μαξίμου και Βουλής θέλουν, πάντως, να πιστεύουν ότι ο Χαρακόπουλος δεν είναι αμετάπειστος. Καθώς ο υπουργός Ανάπτυξης Κωστής Χατζηδάκης διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για την ωφέλεια που θα προέλθει από τη ρύθμιση, εκτιμούν ότι υπάρχουν επιχειρήματα για να λειάνει τη θέση του ο Μάξιμος.

Από την πλευρά του ΠαΣοΚ όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ το πρόβλημα δεν είναι ο τοπικισμός. Είναι η υποβόσκουσα εσωκομματική αναταραχή. Δεν υπάρχει τίποτε που να κάνει ο Βαγγέλης Βενιζέλος, το οποίο να αρέσει στους βουλευτές του, με εξαίρεση κάνα δυο «Μουτζαχεντίν» – μια και γύρισε από το Ιράν – υποστηρικτές του. Μπορεί το πρόβλημα με τον Παπανδρέου και τους παπανδρεϊκούς για το τραπεζικό νομοσχέδιο να αντιμετωπίσθηκε. Φαίνεται όμως ότι μεγαλύτερο ρόλο έπαιξε ο Γιάννης Στουρνάρας – και πιθανώς το Μαξίμου – και λιγότερο, αν όχι καθόλου, η Χαριλάου Τρικούπη. Ο υπουργός Οικονομικών είναι προσεκτικός και πάντα αντιμετώπισε όπως αρμόζει σε έναν πρώην πρωθυπουργό τον ίδιο τον Παπανδρέου – ο οποίος έχει και τη γνωστή παλαιά σχέση με τον Σαμαρά.

Στα γάλατα όμως τέτοια παράλληλα κανάλια δεν υπάρχουν. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ούτε ένας μεγαλοπασόκος με τον οποίο ο Βενιζέλος να έχει αυτή τη στιγμή σχέση που να λειτουργεί ουσιαστικά, ώστε να κινητοποιηθεί υπέρ του μαζεύοντας τους μικροπασόκους. Ασχέτως αν τηρούνται τα προσχήματα ή αν η σύγκρουση δεν είναι της στιγμής. Η πιθανή εξαίρεση είναι ο Ανδρέας Λοβέρδος, αλλά αυτός μόλις έχει πατήσει το πόδι του ξανά στο κατώφλι της Χαριλάου Τρικούπη με αφορμή την ιστορία της Ελιάς. Με όλους τους άλλους τα προβλήματα είναι μεγάλα και πιθανώς ανυπέρβλητα. Η επιθετικότητα του βουλευτή Κασσή για το γάλα δεν είναι τυχαία. Τις αναφορές του εντός ΠαΣοΚ τις έχει ο διαφωνών και ο νοών νοείτω. Κάπως έτσι ο καβγάς για το γάλα κρύβει μια δυσφορία για το πώς πολιτεύεται ως αρχηγός ο Βενιζέλος. Και μαζί κρύβει κάποιες απειλητικές συνδηλώσεις για παρεπόμενες κινήσεις την επομένη της 25ης Μαΐου.  

Οπως πάντα, στην πολιτική η δράση προκαλεί αντίδραση. Πληροφορίες επιμένουν ότι ο αντιπρόεδρος του ΠαΣοΚ έκανε στο Μαξίμου μια κουβέντα περί ανασχηματισμού. Σιγά μην κάτσει να περιμένει τις ευρωεκλογές…