Τιμητικές βολές για τον στρατηγό

Τον Σεπτέμβριο του 1994 ο αλσατός προπονητής Αρσέν Βενγκέρ αφίχθη στην Ελλάδα για να συζητήσει το ενδεχόμενο συνεργασίας του με τον Ολυμπιακό έχοντας αναγνωριστεί ήδη στη βραχύβια έως τότε προπονητική του θητεία ως ένας εκ των πλέον ανερχόμενων προπονητών στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Ο τότε επικεφαλής της ερυθρόλευκης ΠΑΕ Σωκράτης Κόκκαλης του έταξε ετήσιο συμβόλαιο 350 εκατ. δραχμών, τον απόλυτο έλεγχο της ομάδας σε όλα τα επίπεδα και την υπόσχεση ότι θα δοθεί μεγάλη βαρύτητα στην οργάνωση και στη στελέχωση των Ακαδημιών.

Οι φήμες λένε ότι ο Βενγκέρ τράπηκε σε φυγή από μία συμφωνία που τότε έμοιαζε σχεδόν βέβαιη όταν αντίκρισε τις εγκαταστάσεις της ομάδας στον Ρέντη. Εκείνη την περίοδο ήταν ακόμα στα σπάργανα της ανακατασκευής τους…

Στα 44 χρόνια του τότε και έχοντας πίσω του μία ιδιαίτερα επιτυχημένη επταετή θητεία στη Μονακό, προτίμησε τα ιαπωνικά γεν και για μία σεζόν θήτευσε ως προπονητής της Ναγκόγια. Μέχρι που το καλοκαίρι του 1996 εμφανίστηκε στον δρόμο του η λονδρέζικη Αρσεναλ…

Κάπως έτσι ξεκίνησε η, για πολλά χρονιά παραμυθένια αλλά και για αρκετές περιόδους έντονη και περιπετειώδης, ιστορία του εξαιρετικού γάλλου τεχνικού στο Λονδίνο. Μια πορεία 18 χρόνων γεμάτη από τρόπαια (12 τίτλους με τους Κανονιέρηδες, όλους όμως εντός των αγγλικών συνόρων), αποθεώσεις και αμφισβητήσεις, μεγάλες χαρές αλλά και δύσκολες στη διαχείρισή τους αποτυχίες. Ενα μακρύ ταξίδι το οποίο συνεχίζει ψάχνοντας τον τελικό προορισμό του και που σίγουρα δεν ολοκληρώνεται σήμερα το μεσημέρι επειδή ο 64χρονος πια Βενγκέρ συμπληρώνει 1.000 αγώνες στον πάγκο της Αρσεναλ.

«Εχω ακόμη τη φλόγα και την επιθυμία για να χτίσουμε την επόμενη μεγάλη Αρσεναλ. Αν δεν ένιωθα όπως ακριβώς 18 χρόνια πριν τότε θα δεν θα με βλέπατε μπροστά σας, θα έφευγα μόνος μου», δήλωσε ο Βενγκέρ ενόψει του αγώνα με την Τσέλσι, ματς το οποίο θα κρίνει σε σημαντικό βαθμό το κατά πόσο οι δύο ομάδες θα παραμείνουν ενεργές και ενισχυμένες στο κυνήγι του τίτλου στην Πρέμιερ Λιγκ.

Απέναντί του θα έχει έναν προπονητή με 76 συνεχόμενα ματς χωρίς ήττα στο Στάμφορντ Μπριτζ και με τον οποίο η αντιπαράθεση καλά κρατεί εδώ και χρόνια – άλλωστε μόλις πριν από μερικές εβδομάδες ο Πορτογάλος Ζοζέ Μουρίνιο είχε δηλώσει ότι «ο Βενγκέρ είναι σπεσιαλίστας στις αποτυχίες». Προσπάθησε να το μαζέψει τις τελευταίες ημέρες λέγοντας ότι «1.000 αγώνες σε μία ομάδα όπως η Αρσεναλ είναι ομολογουμένως σπουδαίο επίτευγμα, θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο αν μπορούσα να καταφέρω κάτι αντίστοιχο με την Τσέλσι», όμως είναι γνωστό ότι συμπάθεια μεταξύ των δύο ανδρών δεν μπορεί να προκύψει ποτέ.

Στην Αγγλία συνηθίζουν να λένε ότι ο Βενγκέρ έχει αρκετούς μισητούς εχθρούς και κανέναν φίλο! Εκτός Αρσεναλ πάντα…

μοναχικοσ. ήταν πάντοτε ένας προπονητής απόλυτος, με συγκεκριμένη φιλοσοφία και ποδοσφαιρικές αρχές από τις οποίες δεν παρέκκλινε ποτέ, έτοιμος πάντοτε για «παιχνίδια του μυαλού» και λεκτικές αντιπαραθέσεις με πολλούς σημαντικούς προπονητές που βρέθηκαν στον διπλανό πάγκο. Οι ολομέτωπες συγκρούσεις του με τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον θα μνημονεύονται στο μέλλον ως μέρος των πιο ιστορικών διαφορών στο βιβλίο ιστορίας της Πρέμιερ Λιγκ. Επίσης δεν πρόκειται να ξεχαστεί το γεγονός ότι απέφυγε δύο φορές να δώσει το χέρι του στον Πεπ Γκουαρντιόλα κατά τις φετινές αναμετρήσεις της λονδρέζικης ομάδας με την Μπάγερν Μονάχου για το Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτά και ακόμα περισσότερα είναι σημάδια του μοναχικού δρόμου που πάντοτε ακολουθούσε ο «στρατηγός Βενγκέρ».