ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Εναν χρόνο πριν, καθώς πλησίαζε η γιορτή του Ευαγγελισμού, όλη η Ελλάδα παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση το κυπριακό δράμα: μερικές ώρες αργότερα, η Λευκωσία εξαναγκαζόταν να κουρέψει τις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ – μία πρωτοφανής θυσία στον βωμό του δικού της Μνημονίου. 

Τα επακόλουθα τα είχαμε ήδη ζήσει εδώ στην Ελλάδα: μεγάλη ύφεση, εκτόξευση της ανεργίας, αύξηση της φτώχειας. To τραπεζικό σύστημα της Κύπρου καταστράφηκε εν μια νυκτί και οι επιχειρήσεις άρχισαν να μεταναστεύουν. 

Σήμερα η κατάσταση στην Κύπρο είναι πολύ διαφορετική. Οπως στην Ελλάδα, έτσι και η εκεί τρόικα έπεσε έξω στις εκτιμήσεις της, αλλά με εντελώς διαφορετικό τρόπο: η ύφεση είναι πολύ μικρότερη από τις προβλέψεις, όπως και η ανεργία. Το τραπεζικό σύστημα σταθεροποιείται, ενώ τελικά ήταν πολύ λίγες οι επιχειρήσεις που αποχώρησαν από το νησί.

Βεβαίως το μέγεθος της κυπριακής οικονομίας είναι μικρό σε σχέση με την ελληνική και επομένως είναι πολύ ευρύτερες οι δυνατότητες ευελιξίας. Ωστόσο το μυστικό της σχετικά ήπιας – και πάντως πολύ ταχύτερης σε σχέση με την Ελλάδα – προσαρμογής της Κύπρου βρίσκεται στο πολιτικό πεδίο, όπου η κυβέρνηση Αναστασιάδη πετύχαινε ώς τώρα ευρύτερες συναινέσεις.

Η χώρα μας μόλις τώρα – τέσσερα χρόνια ύστερα από το πρώτο Μνημόνιο – βλέπει το πρώτο φως στο τούνελ: δεν είναι μόνον η συμφωνία με την τρόικα που θα απελευθερώσει την τελευταία δανειακή δόση. Είναι και η παραδοχή από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί νέο δάνειο – πράγμα που ανοίγει τον δρόμο για την απαλλαγή από τα Μνημόνια. 

Παράλληλα οι τράπεζες αναμένεται να απελευθερώσουν 5 δισ. ευρώ για δανεισμό επιχειρήσεων μέσα στο 2014. Αυτό αναμφίβολα θα φέρει ζεστό χρήμα στην αγορά που στραγγαλίζεται επί μία τετραετία από την έλλειψη ρευστότητας. 

Κάτι κινείται επιτέλους στην ελληνική οικονομία. Αλλά η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει πολιτική σταθερότητα. Δεν επιτρέπεται να κλονιστεί η θετική πορεία λόγω επιμέρους ρυθμίσεων, όπως συμβαίνει τώρα με την αγορά του γάλακτος. Βουλευτές και κόμματα οφείλουν να βλέπουν το δάσος, όχι το δένδρο…