[Ανάλυση] Ο πόλεμος που δεν έγινε

Είναι η απόλυτη ειρωνεία. Η μεγάλη αντεπίθεση της ΔΗΜΑΡ στο μέτωπο της Κεντροαριστεράς έπεσε στο κενό. Στην Αγίου Κωνσταντίνου, σε αντίθεση με τα πολλά και διαφορετικά στρατόπεδα εντός ΠαΣοΚ, είχαν πάρει τους 58 στα σοβαρά. Εξού και προετοίμασαν την απάντησή τους μεθοδικά. Δεν άφησαν τίποτε στο έλεος του τυχαίου. Και «brand» εμφάνισαν, τον τρίτο πόλο, ώστε να ξέρουν ακριβώς οι ψηφοφόροι του χώρου τι παίρνουν και να μην μπερδεύονται με τα ελαιόδεντρα και άλλα ιδεολογικο-ρομαντικά. Και τους αριθμούς έλαβαν υπόψη: οι πνευματικοί άνθρωποι που μετρήθηκαν υπέρ της Αγίου Κωνσταντίνου είναι 181 – δηλαδή τρεις φορές οι 58 και κάτι παραπάνω.

Το σχήμα όμως αυτό θα πάει δυστυχώς άκαπνο. Οι 58 μας τελείωσαν μέχρι τις εκλογές. Ο κύκλος σεμιναρίων ξαναρχίζει πάλι μετά τις 25 Μαΐου, μπας και τσιμπολογήσουν οι συνεδριάζοντες και καμιά κυβερνητική θέση. Στις εκλογές κατεβαίνει μεν η Ελιά, αλλά αποτελείται από το ΠαΣοΚ και δύο σχήματα φουλ ΠαΣοΚ που έβγαλαν για λίγο ένα πόδι  απέξω, άντε και μερικά πρόσωπα από την κοινωνία πολιτών. Στο μεταξύ, η ΔΗΜΑΡ έμπλεξε στις τακτικές κινήσεις ενόψει πολέμου με το ΠαΣοΚ και έχασε επαφή με τους δικούς της ψηφοφόρους. Το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις που τείνουν προς το 3% ή κάτω από αυτό – δηλαδή επικίνδυνα χαμηλά. Ηδη ο πήχης – τάδε έφη Χατζησωκράτης – μπήκε στον έναν ευρωβουλευτή. Προφανώς, οι αριθμοί εκδικούνται. Το κόμμα του ενός – δηλαδή η προσωποπαγής αρχηγική ΔΗΜΑΡ – δεν μπορεί παρά να εκλέξει έναν στο Ευρωκοινοβούλιο.

Το χειρότερο για την Αγίου Κωνσταντίνου είναι ότι ο πόλεμος άλλαξε μορφή λίγο πριν να ξεκινήσει. Εκείνοι ετοίμασαν φλου αρτιστίκ σχήμα με διανοούμενους για τη μάχη της Κεντροαριστεράς και τους προέκυψε ο Σταύρος Θεοδωράκης που κυκλοφορεί με τζάκετ και μποτάκι σε φουλ εναλλακτική εκδοχή. Δεν είναι πανεπιστημιακός ή καλλιτέχνης, είναι homo tileopticus και internetius – αν επιτρέπονται οι νεολογισμοί. Και το παίζει αλλιώς. Φαντάζεστε τον Φώτη Κουβέλη σε κουβέντα στον δρόμο με πολίτες που να του πετάνε ό,τι τους έρχεται κι αυτός να απαντάει; Εδώ δεν βρίσκουν άκρη μαζί του στα κομματικά όργανα.

Η αλλαγή των συνθηκών έχει βρει πολλούς απροετοίμαστους – είναι η αλήθεια. Φαίνεται και στην ανακατωσούρα που έχει προκαλέσει Το Ποτάμι στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά η ΔΗΜΑΡ είναι εξαιρετικά ευάλωτη γιατί έχει αποδειχθεί ότι το πολυκομματικό – ιταλοποιημένο χωρίς απλή αναλογική – μοντέλο των τελευταίων χρόνων δεν εγγυάται μακροημέρευση στα μικρότερα κόμματα. Οι εκλογές θυμίζουν μουσικές καρέκλες. Ο τελευταίος που την έπαθε – εκ Δεξιών – είναι ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Πλην Αδωνη και Βορίδη, πού είναι τώρα οι του ΛΑΟΣ; Εκεί που θα είναι όσοι εκ της ΔΗΜΑΡ δεν θα μεταπηδήσουν κάπου αν η μοιραία ώρα έρθει. Από την άποψη αυτή, οι ευρωεκλογές θα επιτρέψουν στον καθένα στην Αγίου Κωνσταντίνου να βγάλει τα συμπεράσματά του και να επιλέξει την πορεία που θα ακολουθήσει το επόμενο δεκαοκτάμηνο.

Φυσικά, ένα μικρό κόμμα που αρχίζει από ΔΗ, έχει πέντε γράμματα και δεν έχει μέλλον στις επόμενες βουλευτικές εκλογές είναι ιδεώδες για να προσφέρει τον αρχηγό του ως λύση στο ανά δεκαετία εμφανιζόμενο πρόβλημα εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας. Το τελευταίο το έλεγαν ΔΗΑΝΑ.