[ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ] Οι επίγονοι του Χορν

«Η πρόβα είναι ο έρωτας, η παράσταση είναι ο γάμος… Δηλαδή, είναι πια αργά για να αλλάξεις κάτι». Στην οθόνη που είχε στηθεί στη σκηνή του θεάτρου Χορν βλέπαμε τον  Δημήτρη Χορν να μιλάει για την υποκριτική, για τη διαδικασία μιας παράστασης. Λίγο πριν, σε ένα σπάνιο ντοκουμέντο από το παρισινό Olympia ερμήνευε στα γαλλικά το «Ηθοποιός σημαίνει φως». Και η προ 50ετίας αυτή ερμηνεία παρέπεμπε εντυπωσιακά στον τρόπο που χρησιμοποιούν τα εκφραστικά τους μέσα οι σύγχρονοι ηθοποιοί.

Ο Δημήτρης Χορν, με έναν τρόπο που αφορά μόνο τους μεγάλους καλλιτέχνες, έχεις την αίσθηση ότι είναι παρών ίσως κάπου στο βάθος της σκοτεινής αίθουσας και τα 14 χρόνια που απονέμεται το βραβείο με το όνομά του σε έναν ηθοποιό της νέας γενιάς. Ενα βραβείο σημαντικά ουσιαστικό αλλά και συγκινητικά συμβολικό, αφού πρόκειται για τον σταυρό του σπουδαίου έλληνα ηθοποιού που από χρόνο σε χρόνο φοράει στον λαιμό του ένας από τους διακεκριμένους νέους επιγόνους του. Την περασμένη Δευτέρα ο περσινός βραβευθείς Χάρης Φραγκούλης πέρασε τον σταυρό στον λαιμό του Γιώργου Χρυσοστόμου που διακρίθηκε για την ερμηνεία του στο «Μίστερο Μπούφο» του Ντάριο Φο σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου.