Φως σε ένα εξεζητημένο δίκτυο παράνομης μετανάστευσης, που χρησιμοποιεί κλεμμένα διαβατήρια προκειμένου να μεταφέρει λαθραία ανθρώπους από τη Νοτιοανατολική Ασία στην Ευρώπη, ρίχνει – σύμφωνα με τους ειδικούς – παρ’ όλα της τα μυστήρια η υπόθεση της πτήσης MH370.
Οταν αποκαλύφθηκε πως δύο από τους 239 επιβαίνοντες στο εξαφανισμένο Boeing, και οι δύο ιρανοί πολίτες, ταξίδευαν με διαβατήρια που είχαν κλαπεί στην Ταϊλάνδη – το ένα ανήκε στον Ιταλό Λουίτζι Μαράλντι, ο οποίος το έχασε τον περασμένο Αύγουστο όταν το άφησε ως εχέγγυο για μια μοτοσικλέτα που είχε νοικιάσει στο Πουκέτ, και το άλλο στον Αυστριακό Κρίστιαν Κόζελ, που το είχε δηλώσει ως απολεσθέν στην ίδια περιοχή 18 μήνες νωρίτερα -, πολλοί φοβήθηκαν ότι το αεροσκάφος είχε γίνει στόχος τρομοκρατικής επίθεσης. Και η ίδια όμως η Ιντερπόλ χαρακτήρισε χθες ελάχιστα πιθανό αυτό το ενδεχόμενο. Αντ’ αυτού, πρόκρινε το σενάριο να επιχειρούσαν οι δύο αυτοί επιβάτες να φθάσουν λαθραία στην Ευρώπη, με τη βοήθεια διακινητών.
Σύμφωνα με «ανώτερο διπλωμάτη», τον οποίο επικαλέστηκαν οι «Τάιμς», η Κουάλα Λουμπούρ συμπεριλαμβάνεται στα κομβικά σημεία της Νοτιοανατολικής Ασίας όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση. «Οι διακινητές αναζητούν πάντα αδύναμα σημεία στο σύστημα και επί του παρόντος το Πεκίνο είναι ένα από αυτά» επεσήμανε η ίδια πηγή∙ διότι το Πεκίνο άρχισε πρόσφατα να επιτρέπει στους επιβάτες να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιό του ως διαμετακομιστικό σταθμό χωρίς κινεζική βίζα, άρα χωρίς τους αυστηρούς ελέγχους που αυτή κανονικά προϋποθέτει.
Κάθε χρόνο, σημείωσε ο βρετανός διπλωμάτης, κλέβονται χιλιάδες ευρωπαϊκά διαβατήρια, με την Ταϊλάνδη να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του εμπορίου όχι μόνο λόγω του μεγάλου αριθμού τουριστών που ταξιδεύουν εκεί αλλά και λόγω της «σχετικής ευκολίας» με την οποία μπορεί κανείς – συμπεριλαμβανομένων των συμμοριών που πωλούν τα κλεμμένα διαβατήρια σε οποιονδήποτε είναι έτοιμος να πληρώσει – να μπει και να βγει από τη χώρα. Δεν είναι μάλιστα ασυνήθιστο να παραμένει ένα κλεμμένο διαβατήριο αναξιοποίητο ακόμα και για χρόνια, με τον πωλητή να περιμένει τον αγοραστή εκείνο που θα έχει κάποια στοιχειώδη ομοιότητα με τη φωτογραφία του αρχικού κατόχου. Ταϊλανδός αξιωματούχος του Τμήματος Ειδικών Ερευνών είχε δηλώσει το 2012 πως η τιμή πώλησης ενός κλεμμένου διαβατηρίου αρχίζει από τα 1.000 δολάρια για τα ευρωπαϊκά διαβατήρια και μπορεί να φθάσει ακόμα και τα 3.000 δολάρια για τα καναδικά.
ΚΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ. Τόσο τα κλεμμένα όσο και τα πλαστά διαβατήρια, όμως, που τροφοδοτούν έναν σωρό εγκληματικές δραστηριότητες ανά τον κόσμο, μπορούν να λειτουργήσουν ως ταξιδιωτικά έγγραφα με μία προϋπόθεση: να μην τα ελέγξει κανείς. H κλοπή των δύο ευρωπαϊκών διαβατηρίων που χρησιμοποιήθηκαν στην πτήση MH370 είχε καταγραφεί στη βάση δεδομένων των Απολεσθέντων και Κλεμμένων Ταξιδιωτικών Εγγράφων της Ιντερπόλ. Η επίμαχη βάση δεδομένων δημιουργήθηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και περιλαμβάνει σήμερα κάπου 40 εκατομμύρια ταξιδιωτικά έγγραφα. Μόνο πέρυσι, ωστόσο, σύμφωνα με την Ιντερπόλ, «επιβάτες κατάφεραν να επιβιβαστούν σε αεροσκάφη περισσότερες από ένα δισεκατομμύριο φορές χωρίς να ελεγχθεί η γνησιότητα των διαβατηρίων τους».