Μια Κίνα χωρίς θεό και κράτος

«Αίσθηση αμαρτίας»: Τέσσερις χαρακτήρες: ένας θυμωμένος μεταλλωρύχος που επαναστατεί ενάντια στη διαφθορά των αρχηγών του χωριού του, ένας μετανάστης εργάτης που παίρνει το δίκιο με το τουφέκι του, μια όμορφη ρεσεψιονίστ που φτάνει στα όριά της όταν ένας φραγκάτος πελάτης τής επιτίθεται και ένας νεαρός εργάτης που αλλάζει τη μία δουλειά μετά την άλλη προσπαθώντας να κάνει τη ζωή του καλύτερη. Ολοι επαρχιώτες (από τέσσερις διαφορετικές περιοχές), συναντιούνται σε μια νέα Κίνα, έναν οικονομικό γίγαντα που διαβρώνεται σιγά σιγά από τη βία. Γιατί, βλέπετε, οι άνθρωποι που μεγάλωσαν με πορφυρά οράματα, έστω και εξ αντανακλάσεως, ουδέποτε είχαν «εκπαιδευτεί» σε αυτού του είδους τον Φεουδαρχισμό – αντιδρούν όμως σε αυτόν και τώρα, όπως και τότε. Η ταινία μοιάζει να είναι στημένη σαν λαϊκό δράμα, το «κέντημα» των αναφορών της όμως διευρύνει το χνάρι που αφήνει πίσω της η απωθητική βία (η «Αίσθηση αμαρτίας» δεν απευθύνεται σε ευαίσθητους θεατές) και αυτό που μένει είναι το αγωνιώδες βλέμμα ενός ανθρώπου που συνειδητοποιεί, κάπου ανάμεσα στον τρόμο και στο δέος, πως σε τούτη τη νέα εποχή το δίκαιο κατακτάται μονάχα με τα πλέον άδικα μέσα.