Η διαχείριση της παχυσαρκίας από τους συγγενείς

Είμαι 33 ετών γυναίκα και η μητέρα μου είναι γιατρός 62 χρονών και παχύσαρκη. Η λύση στα πάντα είναι το φαγητό. Αδυνατεί να κάνει δίαιτα ή να πάρει ιατρική βοήθεια παρόλη τη στηθάγχη που έχει. Ό,τι προσπάθεια και να κάνω για να την βοηθήσω, αποτυγχάνει. Φοβάμαι για την ζωή της.

Μπορείτε να προσπαθήσετε να την πείσετε να επισκεφτείτε ψυχίατρο αρχικά για να ξεπεράσει την πιθανή κατάθλιψη. Η φαρμακευτική αγωγή θα της ενισχύσει το κίνητρο να βοηθήσει τον εαυτό της στο να περιθάλψει την σωματική της υγεία.

Βρίσκεστε αντιμέτωπη με μια μεγάλη ματαίωση. Δίχως τη δική της βούληση η αλλαγή μοιάζει αδύνατη. Προσπαθείτε να θεραπεύσετε ένα πρόβλημα για το οποίο δεν είστε υπεύθυνη, ούτε μπορείτε να έχετε τον έλεγχο στο πώς θα εξελιχθεί, όσο εκείνη παραμένει παθητική απέναντι στην υπόθεση της ζωής της.

Η αυτοκαταστροφικότητά της είναι εν μέρει μια επιλογή δική της. Η μητέρα σας είναι η μόνη που μπορεί να πάρει την ευθύνη της ζωής της στα χέρια της.

Πρέπει να βάλετε όρια στο πόσο επιτρέπετε στην αντίσταση και την άρνηση της μητέρας σας να βοηθηθεί, να φθείρει τη δική σας τη ζωή, γιατί αν όχι, γίνεστε υπό μίαν έννοια αυτοκαταστροφική και εσείς.

Καμιά φορά πρέπει να αντέχουμε το γεγονός ότι η ζωή των άλλων, όσο και να τους αγαπούμε, δεν είναι η δική μας.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsini.kostopoulou@gmail.com, twitter @myrsi1