Ιαπωνία: Εγινε δύτης για να αναζητήσει τη σύζυγό του

Πριν από τρία χρόνια, στις 11 Μαρτίου 2011, η 47 ετών και μητέρα δύο παιδιών Γιούκο Τακαμάτσου βρισκόταν στην τράπεζα στην οποία εργαζόταν, στο λιμάνι της Οναγκάουα, όταν ένα τεράστιο κύμα ύψους 15 μέτρων το οποίο προκάλεσε ένας πανίσχυρος σεισμός μεγέθους 9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ έσκασε με ορμή στις ακτές της πόλης καταστρέφοντάς την σχεδόν ολοσχερώς. Εκείνη την τραγική ημέρα για την Ιαπωνία περισσότεροι από 800 από τους 10.000 κατοίκους της πόλης έχασαν τη ζωή τους. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των ημερών και των μηνών που ακολούθησαν τα σωστικά συνεργεία κατάφεραν να εντοπίσουν μόνο 569 από αυτούς. Τρία χρόνια μετά, το ένα τρίτο του αριθμού των θυμάτων της Οναγκάουα εξακολουθεί να αγνοείται. Μεταξύ, αυτών συγκαταλέγεται η Γιούκο Τακαμάτσου. «Νιώθω ότι δεν κάναμε όλα όσα θα μπορούσαμε να κάνουμε γι’ αυτήν. Και δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ τα συναισθήματά μου» λέει ο σύζυγός της.

Πλέον ο Γιασούο Τακαμάτσου έχει πάρει το δίπλωμα του επαγγελματία δύτη και περνάει πολλά από τα απογεύματά του παρέα με δύτες, οι οποίοι προσπαθούν να ολοκληρώσουν τη μακάβρια διαδικασία που οι Αρχές εγκατέλειψαν πριν από καιρό, τον εντοπισμό των λειψάνων μερικών από τους 2.636 αγνοουμένους της χειρότερης καταστροφής που έπληξε την Ιαπωνία μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κόστισε σχεδόν 19.000 ανθρώπινες ζωές.

Αφότου το τσουνάμι υποχώρησε από την Οναγκάουα, ο Τακαμάτσου δεν ανησυχούσε για τη γυναίκα του. «Μετά τον σεισμό μού έστειλε ένα μήνυμα ρωτώντας με αν είμαι καλά. Ηξερα ότι σε απόσταση τριών λεπτών από την τράπεζα υπάρχει ένας λόφος, όπου θα ήταν ασφαλής». Ωστόσο την επόμενη ημέρα πληροφορήθηκε ότι από τους 13 εργαζομένους της τράπεζας είχε επιβιώσει μόνο ένας. Ο διευθυντής είχε ζητήσει από τους υπαλλήλους του να ανέβουν στην ταράτσα του κτιρίου. Το ύψος του όμως ήταν 10 μέτρα, ενώ το ύψος του τσουνάμι ήταν 15 μέτρα, με αποτέλεσμα όλοι όσοι είχαν καταφύγει εκεί να παρασυρθούν στον ωκεανό.

Αυτό που στοιχειώνει τον Γιασούο Τακαμάτσου είναι ένα μήνυμα που του έστειλε η γυναίκα λίγο πριν χάσει τη ζωή της. «Δεν γνωρίζω πώς αισθανόταν, αλλά μου έγραψε “θέλω να πάω σπίτι” και εγώ είμαι υποχρεωμένος να τη φέρω στο σπίτι».