Ο Δημήτρης Γκιώνης σήκωνε το τηλέφωνο στο γραφείο της εφημερίδας και μπορεί να ήταν ο πιο εμπορικός σταρ ή ο πιο λοξός Ελληνας. Ενας τέτοιος (λοξός) ήταν ο λαογράφος Ηλίας Πετρόπουλος που στα βιβλία του κατέγραψε ή συναρμολόγησε όψεις του πιο αθέατου ελληνικού πολιτισμού (πόσα του χρωστάμε με τα περίφημα «Ρεμπέτικα», με τα «Καλιαρντά» ή με το «Εγχειρίδιο του καλού κλέφτη»…). Εχει ενδιαφέρον η άποψή του για την πορνογραφία και πώς την περιγράφει στον Γκιώνη: «Για να το πω πιο απλά, πιο επιγραμματικά, η μόνη επανάσταση που υπάρχει σήμερα στην ανθρωπότητα είναι η ερωτική. Ολες οι άλλες πήγαν περίπατο. Μπορεί να είσαι επαναστάτης όντας πορνογράφος. Και δεν είναι τυχαίο ότι όλους, εκτός από τους τρομοκράτες, τους χαϊδεύει η μπουρζουαζία – ποτέ όμως τους πορνογράφους. Γι’ αυτούς υπάρχει η φυλακή ή τουλάχιστον το φτύσιμο εκ μέρους της κοινωνίας». Και συμπληρώνει: «Είμαι με τον διάβολο. Αν βρίσκω κάτι συμπαθητικό, είναι ο διάβολος, ποτέ ο Θεός».
Ο Γκιώνης όμως επισκεπτόταν συχνά και το «εργαστήρι» δημιουργίας του Ακη Πάνου και με βάση εκείνον και τη δημιουργία του έγραψε μια σειρά κομματιών. Μια αυτούσια εξομολόγηση του λαϊκού συνθέτη εντυπωσιάζει: «Εγώ γράφω τα δικά μου κερατιλίκια. Εγώ πιστεύω ότι δεν έχω δώσει τίποτε ακόμα. Κι έπειτα τι να πω εγώ; Οι άλλοι που ακούνε, ας πούνε τη γνώμη τους. Αυτό που φροντίζω μόνο στη δουλειά μου, στο βάθος, να υπάρχει η ηθική μου, οι ιδέες μου, και στην επιφάνεια τα πράγματα να είναι ξεκάθαρα. Δηλαδή δεν θα μπορούσα να γράψω έναν στίχο της θολούρας: “άνθη της πέτρας μπροστά στη θάλασσα”, γιατί αυτό το πράγμα λειτουργεί σε μια ελίτ. Εγώ προτιμώ να λέω, φέρε του χοντρού το λίπος να το κάνουμε λαρδί!».
Τα πρόσωπα στις σελίδες είναι πολλά. Κάποιοι υπήρξαν και φίλοι με τον συγγραφέα (όπως ο Μάνος Λοΐζος). Και το σίγουρο είναι πως τώρα που το στρες του ρεπορτάζ έχει κάπως καταλαγιάσει, το βιβλίο του, γραμμένο με τη δομή στόρι και διακειμενικά (δεν αρκείται ο συγγραφέας στις συνομιλίες με τα πρόσωπα που φωτίζει αλλά προσθέτει και στοιχεία ευρύτερα), μπορεί να συμβάλει και στην τεκμηρίωση της νεότερης καλλιτεχνικής ιστορίας.