Iπτάμενος από κούνια

Ως σύγχρονο υπεράνθρωπο παρουσιάζουν αυτό το διάστημα τα γαλλικά ΜΜΕ τον Ρενό Λαβιλενί. Ο νέος ρέκορντμαν του επί κοντώ, έχοντας ξεπεράσει τα 6,16 μ., παρομοιάζεται από τις γαλλικές εφημερίδες με σούπερμαν ή με τον διάσημο πράκτορα 007, τον Τζέιμς Μποντ, επειδή καταφέρνει να φέρνει σε πέρας τις πιο δύσκολες αποστολές.

Ο ίδιος χαλαρώνει στις δάφνες του μετά τον θρίαμβο παίζοντας στον κήπο του σπιτιού του, στο Κλερμόν Φεράν, όπου έχει φτιάξει τα τελευταία χρόνια μια εγκατάσταση για άλματα! «Μη φανταστείτε κάτι φοβερό, ούτε για προπόνηση δεν κάνει, απλά με βοηθάει να χαλαρώνω και να κάνω τα άλματά μου βγαίνοντας από την πόρτα του σπιτιού μου» λέει ο Ρενό.

Ο πατέρας του, Ζιλ, πολύ καλός επικοντιστής (με ρεκόρ Γαλλίας μάλιστα 4,41) ήταν προπονητής σε ένα τοπικό σωματείο στην πόλη Cognac και κάποια ημέρα που μάζευε τα κοντάρια από την προπόνηση είδε ότι του έλειπε ένα. Γυρίζοντας πίσω προς το στρώμα όπου πηδούσαν οι αθλητές είδε τον πιτσιρικά του (ούτε έξι χρονών τότε), τον Ρενό, να έχει πάρει ένα κοντάρι που είχε πέντε φορές το ύψος του(!) και να πειραματίζεται, προσπαθώντας να μιμηθεί τους αθλητές που προπονούσε ο πατέρας του.

«Το είχε βάλει ήδη στη βαλβίδα και είχε καταλάβει πως λειτουργούσε, απλά δεν μπορούσε ακόμα να κάνει κανονικά το άλμα. Δεν χρειάστηκε παρά να του πάρω ένα δικό του κοντάρι και αυτό ήταν. Από την ηλικία των επτά ετών ξεκίνησε το επί κοντώ και στα εννιά του πέρασε τα 2,10, ύψος πολύ ψηλότερο από αυτά που πηδούσαν αθλητές της ηλικίας του. Συμμετείχε ήδη σε αγώνες χωρίς να τον πιέσω στο ελάχιστο», θυμάται συγκινημένος ο Ζιλ, ο οποίος καμάρωσε τον Ρενό από κοντά στο Ντόνετσκ τη στιγμή του θριάμβου του. Ηταν άλλωστε ο πρώτος του δάσκαλος.

«Με ενθάρρυνε από την πρώτη στιγμή που έπιασα το κοντάρι στα χέρια μου. Υπήρχε ένα μεγάλο υπόστεγο όπου ο πατέρας μου είχε φτιάξει τοποθετώντας χαλιά ένα στρώμα για τα άλματα, ενώ είχε σκάψει μπροστά για να δημιουργήσει μια υποτυπώδη βαλβίδα που θα μπαίνει το κοντάρι», θυμάται ο γάλλος ολυμπιονίκης, που χρωστά πολλά και στον παππού του, Ζαν, επίσης λάτρη του επί κοντώ, ο οποίος κάλυπτε σημαντικά κενά σε προπόνηση αλλά και σε γαλούχηση χαρακτήρα, όταν ο πατέρας του Ρενό ήταν απασχολημένος με τη δουλειά του.

Μέχρι τα 21 του, όπως παραδέχεται ο ίδιος ο παγκόσμιος ρέκορντμαν, «ήμουν πολύ μακριά από τους καλύτερους. Απλά απολάμβανα κάθε στιγμή του επί κοντώ και το μοναδικό συναίσθημα που νιώθεις αυτά τα δευτερόλεπτα που “πετάς” εκεί ψηλά πάνω από τον πήχη».

Το 2012 ήταν η χρονιά της «απογείωσης», καθώς νίκησε στους 16 από τους 20 αγώνες που συμμετείχε, με κορυφαία στιγμή φυσικά το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο Λονδίνο με ολυμπιακό ρεκόρ (5,97 μ.). Κατέκτησε επίσης το χρυσό στον Παγκόσμιο Κλειστού και στο Ευρωπαϊκό Ανοιχτού Στίβου, ενώ πέρυσι ανέβηκε στην κορυφή και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου, στη Μόσχα.

Η βρετανίδα φίλη του, επικοντίστρια Χόλι Μπλίσντεϊλ, του έχει «κολλήσει» το παρατσούκλι Θηρίο (Beast) αν και ο μικρόσωμος, μόλις 1,76, επικοντιστής δεν τρομάζει με τα χαρακτηριστικά του, αλλά… τρομοκρατεί τους αντιπάλους του με τις απίστευτες επιδόσεις του.

Ο αδελφός του, Βαλεντίν (επίσης επικοντιστής!) λέει γλαφυρά: «Ο Ρενό ζει, ξυπνάει, κοιμάται και τρώει με το κοντάρι τού επί κοντώ αγκαλιά», θέλοντας να περιγράψει πόσο είναι ταυτισμένος με αυτό το άθλημα.