Οι άλλες ταινίες

Αληθινή ιστορία

«The deep». Η ιστορία πέρα ώς πέρα αληθινή – και συγκλονιστική: Το 1984, ισλανδός ψαράς ξανοίγεται με το αλιευτικό του σκάφος. Η κακοκαιρία όμως θα το ανατρέψει. Πέντε άτομα θα χάσουν τη ζωή τους. Εκείνος όμως, αν και θα βρεθεί για έξι ώρες μέσα στην απόλυτα παγωμένη θάλασσα, κατορθώνει να σωθεί. Πολλοί μιλούν για θαύμα, άλλοι φρικάρουν με το ανεξήγητο και οι οικογένειες των θυμάτων έχουν μονάχα μια πικρή απορία: Γιατί αυτός; Χωρισμένο σε δύο μέρη, το φιλμ του Μπαλτάζαρ Κόρμακιουρ σε καθηλώνει στο πρώτο, που καταγράφει το ναυάγιο, και σε κερδίζει σε ένα επίπεδο πιο ουσιαστικό και πιο… βαθύ στο δεύτερο. Εκεί δηλαδή που ο παχουλός Γκούλι έχει να απολογηθεί για τη σωτηρία της ζωής του απέναντι σε επιστήμονες, θρηνούσες, φοβισμένους συμπολίτες και, αναπόφευκτα, στον ίδιο του τον εαυτό. Με τις φλασιές του παρελθόντος να «σκάνε» σε ξεθωριασμένα αποσπάσματα και την ίδια την ταινία να κουβαλά κάτι από τη μελαγχολική στωικότητα του ήρωά της, το «The deep» βάζει στην άκρη τα κλισέ των ταινιών καταστροφής για να αρθρώσει, εν τέλει, το χαμηλόφωνο πορτρέτο ενός άνδρα που κουβαλά την ταπεινότητα της ύπαρξής του πέρα από τη ζωή και τον θάνατο.

Βαθμοί: 7

Αγνωστα ντοκουμέντα

«Γρηγόρης Λαμπράκης: Μαραθώνιος μιας ημιτελούς άνοιξης». Μια ιστορία. Αυτή του βαλκανιονίκη στο άλμα εις μήκος. Του γιατρού υφηγητή Μαιευτικής – Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Του βουλευτή της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ). Του μαραθωνοδρόμου της ειρήνης – και της δολοφονίας του από το παρακράτος. Μέσα από ντοκουμέντα που δεν είχαν ποτέ δει το φως της δημοσιότητας, ο σκηνοθέτης Στέλιος Χαραλαμπόπουλος (ικανός και στο ντοκιμαντέρ, και στη μυθοπλασία) στήνει ένα φιλμ τεκμηρίωσης που σε κάποια σημεία παρακάμπτει τις συμβάσεις του είδους – και δεν φοβάται να συγκινήσει.

Βαθμοί: 6

Κλείσιμο ματιού

«Lustlands». Καθώς τέσσερις καλλίγραμμες φίλες απολαμβάνουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους σε απόμακρο παραθαλάσσιο αγρόκτημα, φίλοι από το παρελθόν «εισβάλλουν» στη ζωή τους. Δεν πρόκειται ακριβώς για θρίλερ. Τούτο εδώ το ελληνικό φιλμ, στημένο από τους ιθύνοντες της μπάντας The Callas, παίζει μεν με τους κώδικες του Greek Weird Wave, αλλά διαθέτει και ένα χιούμορ που πιάνει όλο το φάσμα τού κινηματογραφικώς εννοούμενου ελληνικού κιτς, από τα μπινελίκια του μέχρι τις macho εκφάνσεις των εισβολέων. Ενα κλείσιμο ματιού δηλαδή, διάρκειας 80 λεπτών (που λιγότερο φέρνει σε σινεμά και περισσότερο σε video art), στο οποίο ή θα «μπεις» μέσα του από την αρχή και θα αράξεις ή θα απορρίψεις από το πρώτο λεπτό.

Βαθμοί: Αποφασίστε

Στάχτη και μπούλμπερη

«Φωτιά πάνω από την Πομπηία». Ιστορική περιπέτεια καταστροφής όπου το ηφαίστειο της Πομπηίας σκάει, ενώ παράλληλα ένας σκλάβος (που έχει επιστρέψει στην πόλη ως μονομάχος – σας θυμίζει κάτι;) αναζητά την αγαπημένη του. Λίγο από «Gladiator» και άλλο τόσο από τον «Πύργο της κολάσεως» (δεν κάνω πλάκα), το φιλμ του Πολ Γ.Σ. Αντερσον έχει εντυπωσιακά εφέ, φιλμογραφημένα από κάθε δυνατή γωνία λήψεως, ώστε να χορτάσει το κοινό καταστροφή. Παρ’ όλα αυτά μοιάζει να απευθύνεται περισσότερο στου τηλεορασάκηδες οπαδούς του «Game of thrones» παρά στους φίλους του κινηματογράφου.

Βαθμοί: 4