500 οργανώσεις είχαν πάρει χρήματα

Η έρευνα για τη δράση της ΙΜΙ και τα κονδύλια που είχε λάβει ξεκίνησε μετά τις καταγγελίες και τις αποκαλύψεις για παράνομες χρηματοδοτήσεις με ΜΚΟ – οι οποίες ξεπερνούσαν τις 500. Με δεδομένο ότι η διερεύνηση απαιτεί πολύ χρόνο και ήδη για αρκετές περιπτώσεις τίθεται ζήτημα παραγραφής του αξιόποινου, η έρευνα περιορίστηκε στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που έχουν χρηματοδοτηθεί με ποσά άνω των 70.000 ευρώ – ποσό που αναβιβάζει την όποια παρανομία σε κακούργημα. Περίπου 150 οργανώσεις έχουν λάβει χρηματοδοτήσεις με ποσά μεγαλύτερα των 70.000 ευρώ.

Την υπόθεση της ΙΜΙ είχε θέσει με ερώτησή του στη Βουλή τον Ιανουάριο του 2012 ο τότε βουλευτής του ΛΑΟΣ Θανάσης Πλεύρης, ο οποίος, όπως είπε χθες στα «ΝΕΑ» είχε δεχθεί καταγγελίες στο γραφείο του. Οπως προκύπτει από τη δικογραφία αναλυτικά, τα 9 εκατομμύρια ευρώ διατέθηκαν σε οκτώ προγράμματα αποναρκοθέτησης. Ειδικότερα, το 2000 διατέθηκαν για το Λίποβατς της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης 264.132 ευρώ. Το 2001 για την περιοχή Ficibajr της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το δημόσιο πλήρωσε 880.410 ευρώ. Το 2002, εκτός από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η ΙΜΙ επεξέτεινε τις δραστηριότητές της και στον Λίβανο, ενώ το Δημόσιο πλήρωσε συνολικά 1.495.847 ευρώ. Το 2003 για τρία προγράμματα στον Λίβανο, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και στο Ιράκ τα δημόσια ταμεία κατέβαλαν στην ΙΜΙ 4.445.217 ευρώ, ενώ το 2004 για εξόφληση των προγραμμάτων στον Λίβανο και στο Ιράκ εκταμίευσε προς τη ΜΚΟ άλλα 1.900.000 ευρώ. Σημειώνεται ότι η ΙΜΙ υποστήριζε ότι είχε συνεργασία απευθείας με τον ΟΗΕ. Ωστόσο, στην έγγραφη απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών, στην ερώτηση του κ. Πλεύρη, ανέφερε: «Από τα έγγραφα των φακέλων των προγραμμάτων που υλοποίησε η ΜΚΟ Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης, με χρηματοδότηση της ΥΔΑΣ, δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί η απευθείας συνεργασία της με τον ΟΗΕ».

ΘΟΛΑ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΑ. Οπως προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, πάντως, στο πλαίσιο της έρευνας το ΙΜΙ υπέβαλε συνολικά 2.214 παραστατικά για την πραγματοποίηση τεσσάρων προγραμμάτων αποναρκοθέτησης. Από αυτά, τα 1.625 (δηλαδή το 73%) ήταν ξενόγλωσσα (αγγλικά, αραβικά, σερβικά), χωρίς να συνοδεύονται από επίσημη μετάφραση από την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών, όπως προβλέπεται.