Το Κυπριακό θεωρείται από πολλούς βαρετό, αλλά οι συνταρακτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών το καθιστούν εξαιρετικά ενδιαφέρον. Με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Αναστασιάδη, και ύστερα από πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει συνταχθεί ένα κοινό ανακοινωθέν με το οποίο συμφωνεί και η τουρκοκυπριακή πλευρά. Το ανακοινωθέν αυτό, που θα αποτελέσει τη βάση για την επανάληψη των απευθείας συνομιλιών, έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι λύνει το περιβόητο ζήτημα της κυριαρχίας, αφού αναφέρει ότι «η κυριαρχία εκπηγάζει από τον λαό, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους». Αποφασιστικής σημασίας είναι επίσης η αναφορά σε «μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα, χωρίς δικαιώματα μονομερούς απόσχισης».
Η οικονομική κρίση και ο ενεργειακός ανταγωνισμός στην περιοχή έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Αποδυναμωμένοι, αλλά και πιο ώριμοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι εμφανίζονται έτοιμοι για αμοιβαίες υποχωρήσεις ώστε να υπάρξει λύση. Είναι χαρακτηριστική μία φράση από την ανακοίνωση του Σταύρου Μαλά, υποψηφίου του ΑΚΕΛ στις περυσινές προεδρικές εκλογές: «Θα στηρίξω την προσπάθεια του προέδρου της Δημοκρατίας μέχρι τέλους, γιατί δεν θέλω τα παιδιά μου να κληρονομήσουν και να κληροδοτήσουν μόνο ένα “Δεν ξεχνώ” και μια μοιρασμένη πατρίδα». Η διαφαινόμενη σύγκλιση του ΔΗΣΥ με το ΑΚΕΛ, ή έστω με ένα μέρος του, θα βαρύνει πολύ στις διαπραγματεύσεις.
Αντίπαλος σε αυτή την προσπάθεια εμφανίζεται – όπως αναμενόταν – ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος. Γιος του πολιτικού στον οποίο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό το αδιέξοδο των τελευταίων ετών, διαψεύδει με τη στάση του όσους θεωρούν ότι οι νέοι έχουν και φρέσκα μυαλά. Από κοντά κι ο πρώην πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας. Πιο θλιβερή απ’ όλα, όμως, είναι η σπουδή με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εντάξει (και) αυτές τις εξελίξεις στον αντιμνημονιακό του αγώνα. Πριν ακόμη δημοσιοποιηθεί το κοινό ανακοινωθέν και αρχίσουν οι συνομιλίες, ενώ οι Κύπριοι κρατάνε την ανάσα τους, ο υπεύθυνος του κόμματος για την εξωτερική πολιτική και άμυνα Κώστας Ησυχος επισημαίνει ότι «η Κύπρος, όπως και η Ελλάδα, πλήττεται βάναυσα από πολιτικές οικονομικής και κοινωνικής εξόντωσης μέσα από μνημονιακές πολιτικές του Ευρωπαϊκού Κέντρου και όχι μόνο», εκφράζει την ανησυχία του για τη μετατροπή του νησιού σε «καντονοποιημένο προτεκτοράτο» και καταλήγει λέγοντας ότι «ο ενεργειακός πλούτος της χώρας θα βρεθεί στο κυρίως μενού αρπακτικών και πολεμοκάπηλων δυνάμεων που σχεδιάζουν χωρίς τον ξενοδόχο».
Δεν είναι μόνο τα ελληνικά τέτοιων ανακοινώσεων που προκαλούν απελπισία. Είναι ο ξύλινος λόγος που χρησιμοποιούν αυτοί οι άνθρωποι, η εμμονή τους σε προκατασκευασμένα σχήματα, η άρνησή τους να βγάλουν τις παρωπίδες ώστε να δουν τον πραγματικό κόσμο γύρω τους και να ακούσουν τι λένε ακόμη και οι ομοϊδεάτες τους, ακόμη και οι σύντροφοί τους. Μόνο τη γροθιά ξέρουν να σηκώνουν. Μόνο απειλές ξέρουν να εκτοξεύουν. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, η ζωή για μια ακόμη φορά θα τους ξεπεράσει.