Ο ελβετός εισαγγελέας και οι άστεγες δικογραφίες: Συγκρίσεις που ξύνουν τις πληγές της Δικαιοσύνης

Αυτόπτες μάρτυρες δύο εικόνων μέσα από τις οποίες αποτυπώνονται οι διαφορές ανάμεσα στην ελληνική και την ελβετική Δικαιοσύνη έγιναν δικαστές, δικηγόροι, αλλά και διάδικοι που τυχαία βρέθηκαν χθες στο κτίριο 6 των δικαστηρίων της πρώην Σχολής Ευελπίδων, όπου στεγάζονται τα γραφεία των ανακριτών κατά της Διαφθοράς, αλλά και των προέδρων του Πρωτοδικείου της Αθήνας.

Σκηνή πρώτη: Ο αναπληρωτής ομοσπονδιακός εισαγγελέας της Ελβετίας Ουρς Κιέλι ανακρίνει στην αίθουσα της βιβλιοθήκης των δικαστών τον εξάδελφο του καταδικασθέντος πρώην υπουργού Ακη Τσοχατζόπουλου, Νίκο Ζήγρα, για την υπόθεση με τις χρυσές μίζες. Ο ελβετός εισαγγελικός λειτουργός δεν έχει φτάσει μόνος του στην Ελλάδα. Συνοδεύεται από ειδικούς – οικονομολόγο και μέλος της οικονομικής αστυνομίας – οι οποίοι είναι παρόντες καθόλη της διάρκεια της ανάκρισης, ώστε να είναι σε θέση και οι ίδιοι να σχηματίσουν πλήρη εικόνα για την ερευνώμενη υπόθεση, που έχει ως βάση σύνθετα οικονομικά μεγέθη, κινήσεις εμβασμάτων, αναλύσεις τραπεζικών λογαριασμών και αξιοποίηση οφσόρ εταιρειών.

Σκηνή δεύτερη: Λίγα βήματα παραπέρα από το γραφείο όπου η ομάδα των Ελβετών έχει ριχθεί στη μάχη των ανακρίσεων, υπάρχουν περισσότερα από 60 χαρτοκιβώτια, τα οποία αποτελούν συνοδευτικά έγγραφα μιας αγωγής που αναμένεται να κριθεί από την ελληνική Δικαιοσύνη. Υπό άλλες συνθήκες τα αποδεικτικά στοιχεία θα έπρεπε να βρίσκονται τοποθετημένα σε γραφείο, ώστε να έχουν πρόσβαση οι δικαστές να τα ανοίξουν και να τα επεξεργαστούν ή να υπήρχε η δυνατότητα τα επισυναπτόμενα έγγραφα να υποβάλλονται ηλεκτρονικά. Αντιθέτως, οι έλληνες δικαστές πρέπει να κάνουν βουτιές στον ωκεανό των εγγράφων, αφού η Δικαιοσύνη παραμένει στην εποχή του χαρτιού.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι ένα από τα αιτήματα των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών είναι η αναγκαιότητα να έχουν δικό τους γραφείο με την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή, ώστε να μπορούν να επεξεργάζονται τις δικογραφίες, όπως κάνουν οι συνάδελφοί τους και στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη.

Η αναβάθμιση της υλικοτεχνικής υποδομής συνδέεται άμεσα και με τους ρυθμούς απονομής της δικαιοσύνης, όπως κατ’ επανάληψη έχουν επισημάνει οι εκπρόσωποι όλων των δικαστικών ενώσεων.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι οι έλληνες ανακριτές κατά της Διαφθοράς που έχουν στο στόχαστρό τους υποθέσεις οικονομικών εγκλημάτων δεν έχουν την ανάλογη υποδομή ούτε τη συνδρομή ειδικών πραγματογνωμόνων, όπως οι Ελβετοί – και όχι μόνο – συνάδελφοί τους.

Οι έλληνες ανακριτές έχουν στη διάθεσή τους ελάχιστα τεχνικά μέσα, αναγκάζονται πολλές φορές να αναπληρώνουν τις ελλείψεις με δικά τους έξοδα, ενώ ο ειδικός πραγματογνώμονας λόγω της πληθώρας των υποθέσεων διαφθοράς που είναι ανοιχτές, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί αρκετός, με δεδομένο κιόλας ότι σε πολλές περιπτώσεις τρέχουν και τα 18μηνα προσωρινών κρατήσεων των εμπλεκομένων.

Το καμπανάκι
Πρόσφατα στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής η πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου είχε χτυπήσει καμπανάκι ότι λόγω του φόρτου εργασίας και της έλλειψης υποδομής και ανθρώπινου δυναμικού, από το επόμενο δικαστικό έτος είναι ορατό το ενδεχόμενο να μην έχουν κριθεί οι υποθέσεις εντός του 18μήνου, οπότε οι εμπλεκόμενοι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι