Ωτοβλεψίες

Τώρα που τελείωσε η φούρια των παραστάσεων ας προστεθεί και τούτο. Ο «Μάκμπεθ» που παίχτηκε στο Μέγαρο ξεπέρασε σε πληρότητα κι αυτόν ακόμα τον υπερεπιτυχημένο Φάουστ του 2012. Το μεγάλο στοίχημα για τη Λυρική ήταν να κάνει την παραγωγή με έλληνες πρωταγωνιστές, πράγμα που επετεύχθη απολύτως. Στην πρώτη διανομή είδαμε τον Δημήτρη Τηλιακό, ο οποίος ερμήνευσε τον ίδιο ρόλο και στην Οπερα του Παρισιού, ενώ στη δεύτερη εμφανίστηκε ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος που έχει διακριθεί στην Κρατική Οπερα της Βιέννης.
Αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι υπήρχε και μια τρίτη εκδοχή πολλών αστέρων. Δυστυχώς, ένα πρόβλημα στο γόνατο ανάγκασε τον (συμπατριώτη μου και μεγάλο σταρ διεθνών σκηνών όπως η Royal Opera του Λονδίνου και η Οπερα της Φρανκφούρτης) Δημήτρη Πλατανιά, να ματαιώσει τελευταία στιγμή τη συμμετοχή του. Για τον ίδιο λόγο ματαιώθηκε και το ρεσιτάλ που επρόκειτο να δώσει την άνοιξη στο Μέγαρο Μουσικής. Περαστικά.

Είναι πολύ καλή χρονιά η φετινή για τα θέατρα κι αυτό φαίνεται από την πληρότητα των αιθουσών και από την παράταση που παίρνουν πολλές παραστάσεις. Ηδη η Ομήρου «Ιλιάδα» του Στάθη Λιβαθινού ανασκουμπώνεται για να συνεχίσει την περιπέτειά της στο θέατρο Χώρα από τις 12 Φεβρουαρίου ενώ στο Από Μηχανής συνεχίζεται πέραν του προβλεπόμενου αριθμού παραστάσεων η θεατρική διασκευή της αριστουργηματικής νουβέλας του Χέρμαν Μέλβιλ «Μπάρτλεμπυ, ο γραφιάς» σε διασκευή, σκηνοθεσία και εξαιρετικό solo της Σοφίας Φιλιππίδου. Πάντα τέτοια!

Εσείς αλήθεια πώς πίνετε ένα ποτήρι νερό; Το βάζετε σε ποτήρι κολονάτο; Το αφήνετε να αναπνεύσει και να βγει το «μπουκέ»; Το ταχταρίζετε με τις παλάμες σας; Το δίνετε στον συνοδό σας για να το δοκιμάσει; Το τσουγκρίζετε με τον διπλανό σας; Μυρίζετε τον φελλό, το κρατάτε για λίγο στον ουρανίσκο ή το πετάτε με τη μία στον λαιμό σας και μετά σηκώνετε ψηλά το κεφάλι όπως κάνουν στην ποτίστρα οι κότες; Δεν είναι αστείο. 
Είναι έργο τέχνης κι ευτυχώς που βρέθηκε η Μαρίνα Αμπράμοβιτς για να μας ανοίξει τα μάτια. Ενα ολόκληρο λεπτό της ώρας και σαράντα επτά δευτερόλεπτα κρατάει η σχετική περφόρμανς, η οποία, αν κρίνω από τα χτυπήματα στο YouTube, δεν έχει πείσει και πολλούς διψασμένους. Απεναντίας έδωσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στους φαρμακόγλωσσους εγγλέζους τεχνοκριτικούς να βγάλουν τη χολή τους με το απαράμιλλο στυλ που διαχειρίζονται κατ’ αποκλειστικότητα. Μεταφράζω: «Ενα είναι σίγουρο. Αυτή η σκύλα η Μαρίνα Αμπράμοβιτς το έχει χάσει τελείως. Θέλει να μας μάθει πώς πίνεται ένα ποτήρι νερό. Ελπίζω να μη μας διδάξει και πώς να γ… τον πλανήτη». 
Το παραπάνω κριτικό σημείωμα εικονογραφείται από μια δεκάδα γυμνόκωλους που παλινδρομούν μπηγμένοι μπρούμυτα σε χορτολιβαδική έκταση. Καλή σοδειά να έχουμε.

Μαθαίνω ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Μικρής Πόρτας πάνε και φέτος σφαίρα. Πιτσιρίκια όλων των ηλικιών πυκνώνουν τις τάξεις του δραματικού παιχνιδιού, της αφήγησης και των αυτοσχεδιασμών, τα καλύτερα όμως έρχονται την επόμενη χειμερινή σεζόν. 
Υστερα από έναν χρόνο ανασύνταξης η Ξένια Καλογεροπούλου και ο μόνιμος συνεργάτης της Θωμάς Μοσχόπουλος έχουν σκοπό να ανοίξουν ξανά την παιδική θεατρική σκηνή που μεγάλωσε μια γενιά θεατρόφιλων και αισθητικά καταρτισμένων θεατών. Θα πάμε και θα ξαναπάμε κι εμείς. Γιατί είμαστε βετεράνοι και νοσταλγοί του «Οδυσσεβάχ» και όλων των άλλων.