Τα μεγάλα στοιχήματα για το 2014: Μιλούν οι πολιτικοί αρχηγοί

Για τον Αλέξη Τσίπρα, το στοίχημα του 2014 περνάει μέσα από την κάλπη των ευρωεκλογών αλλά και των εθνικών εκλογών, τις οποίες προεξοφλεί για τη νέα χρονιά. «Τα ψέματα τελειώνουν… Μετράμε ήδη αντίστροφα για τη μεγάλη πολιτική ανατροπή», διαμηνύει μέσω των «ΝΕΩΝ».
Εξοδο από το Μνημόνιο με αποκατάσταση αδικιών, στήριξη της πραγματικής οικονομίας και μέτρα ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής προσδοκά ο Βαγγέλης Βενιζέλος, εκφράζοντας μέσω των «ΝΕΩΝ» τη βεβαιότητα ότι το 2014 θα ξαναδώσει στους Ελληνες «το δικαίωμα στην ασφάλεια και την αισιοδοξία».
Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ προσπερνά τα εκλογικά διλήμματα του 2014, διαβλέπει τεχνητή πόλωση και γράφει ότι η ολοκλήρωση της δανειακής σύμβασης δεν απαλλάσσει τη χώρα από τις υποχρεώσεις έναντι των δανειστών.
Ο Γ.Γ. του ΚΚΕ επιμένει σε αυτόνομη πορεία μακριά από τον ευρωμονόδρομο ΝΔ – ΠαΣοΚ, που αντιμετωπίζει ως ενιαίο πόλο, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο καταγγέλλει από αυτές τις σελίδες για «κάλπικα και ανεδαφικά συνθήματα».

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ
Ως κοινωνία περάσαμε δύσκολα τα τελευταία χρόνια. Ομως τα δυσκολότερα τα αφήσαμε πίσω μας. Κι ακόμα, αποφύγαμε τα χειρότερα… Τώρα πια δεν ζητάμε κάθε μήνα δανεικά απ’ έξω για να επιβιώσουμε. Καταφέραμε για πρώτη φορά, εδώ και πολλά χρόνια, αυτό που είναι αυτονόητο για κάθε σοβαρή χώρα: να καλύπτουμε μόνοι μας τις άμεσες ανάγκες μας…
 Κάναμε, έτσι, το πρώτο μεγάλο βήμα για να σταθούμε στα πόδια μας. Και για να ανακτήσουμε την αυτοπεποίθησή μας ως λαός και την ανεξαρτησία μας ως χώρα. Κάναμε και το δεύτερο μεγάλο βήμα: βάλαμε τέλος στον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Μετά από έξι ατέλειωτα, οδυνηρά χρόνια, το 2014 ανατέλλει με προοπτικές ανάκαμψης…
  Το πλεόνασμα και η ανάκαμψη δεν είναι γκρίζοι αριθμοί, δεν είναι απλά οικονομικά μεγέθη… Είναι το θεμέλιο της ανεξαρτησίας μας, το θεμέλιο της ελπίδας μας για το μέλλον. Κι ακόμα, το μεγαλύτερο μέρος από το φετινό πλεόνασμα θα το επιστρέψουμε στην κοινωνία… Στους πιο αδύναμους και στους πιο αδικημένους.
Το 2014 η Ελλάδα θα βγει ξανά στις αγορές, θα αρχίσει να γίνεται μια φυσιολογική χώρα… Τη νέα χρονιά το ελληνικό χρέος θα ανακηρυχθεί και επίσημα βιώσιμο, χωρίς δηλαδή ανάγκη νέου δανεισμού και χωρίς νέα Μνημόνια. Τηρήσαμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας και οι εταίροι μας θα τηρήσουν στο ακέραιο τις δικές τους…
Αλλάζουμε τα πάντα! Αποδείξαμε ότι χτυπάμε τη διαφθορά παντού. Σήμερα όλο και περισσότεροι – και επώνυμοι μάλιστα – αντιμετωπίζουν τη Δικαιοσύνη σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια της Μεταπολίτευσης μαζί! Κι αυτό θα συνεχιστεί…
Και κυρίως θα αρχίσει η συζήτηση για τη μεγάλη Συνταγματική Αναθεώρηση, που θα βγάλει και τα τελευταία εμπόδια στη δημιουργικότητα του Ελληνα και θα ανοίξει νέους δρόμους για τη συμμετοχή νέων προσώπων και νέων ανθρώπων στην πολιτική…
 Τώρα έχουμε τη δύναμη και τα περιθώρια να διορθώσουμε λάθη και να αποκαταστήσουμε αδικίες… Αλίμονο αν αφήναμε τον τόπο μας τώρα να γλιστρήσει στην αστάθεια και στην αβεβαιότητα.
Υπάρχουν κάποιοι, κυρίως στο εσωτερικό της χώρας, που στενοχωριούνται και που αμφισβητούν τα επιτεύγματα της Ελλάδας. Συνεχώς, όμως, διαψεύδονται. Και θα συνεχίσουν να διαψεύδονται… Το 2013 ήταν το «έτος μηδέν». Βάλαμε τέλος στην κατρακύλα. Το 2014 θα είναι η πρώτη χρονιά της ανόδου.

Το μήνυμα του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά αποτελεί απόσπασμα από την πρωτοχρονιάτικη δήλωσή του    

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ
Το 2013 έφυγε μαζί με τις τελευταίες αυταπάτες ότι αυτό το πολιτικό προσωπικό που χρεοκόπησε τη χώρα μπορεί να μας βγάλει από την κρίση. Το τέλος της χρονιάς που φεύγει επιφύλαξε σημαντικές αποκαλύψεις. Η ίδια η κυρία Μέρκελ παραδέχτηκε στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής, σύμφωνα με τη «Mοντ», ότι αν έφευγε η Ελλάδα από την ευρωζώνη, θα έφευγαν όλοι.
Αυτό το απλό και πλέον πανθομολογούμενο δεν το είχαν άραγε υπόψη τους οι τρεις διαδοχικές μνημονιακές κυβερνήσεις την ώρα της διαπραγμάτευσης; Της διαπραγμάτευσης που ποτέ δεν έγινε δηλαδή.
Και το ερώτημα είναι γιατί παραδόθηκαν άνευ όρων, καταδικάζοντας τη χώρα και τον λαό σε πρωτοφανή μέτρα λιτότητας που μας έχουν οδηγήσει στα πρόθυρα ανθρωπιστικής κρίσης;
 Τις απαντήσεις, ενδεχομένως, τις δίνουν οι άλλες αποκαλύψεις του τέλους του 2013. Αυτές που αφορούν στο όργιο της μίζας στα εξοπλιστικά προγράμματα από γερμανικές και άλλες πολυεθνικές οπλικών συστημάτων.
Η αποκαθήλωση, ο εξευτελισμός, η πλήρης απαξίωση του συστήματος της πολιτικής εξουσίας απλά επιβεβαιώθηκαν από τις περιπτώσεις Λιάπη και Τομπούλογου.  Αυτό το σάπιο πολιτικό προσωπικό που χρόνια μας κυβερνά, αφού χρεοκόπησε τη χώρα, ηθικά, κοινωνικά, οικονομικά, επιχείρησε να ενδυθεί τον μανδύα του σωτήρα. Και δίχως αντιρρήσεις, με θρησκευτικό φανατισμό, υπηρέτησε τα Μνημόνια και την τρόικα. Λοιδόρησε εργαζομένους και τις διεκδικήσεις τους. Προώθησε «διαρθρωτικές» αλλαγές που γύρισαν τη χώρα στη δεκαετία του ‘50. Ενίσχυσε το αμαρτωλό τρίγωνο «κόμματα – τράπεζες – μέσα ενημέρωσης». Επιστράτευσε κατασταλτικούς μηχανισμούς. Ανέτρεψε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων και δημιούργησε στρατιές ανέργων.
Το 2014, όμως, τα ψέματα τελειώνουν. Οχι όμως και οι δυσκολίες. Μετράμε ήδη αντίστροφα για τη μεγάλη πολιτική ανατροπή. Οι εκλογές για την Ευρωβουλή του Μαΐου και οι εθνικές, που είτε θα προηγηθούν είτε θα ακολουθήσουν, θα θέσουν στο περιθώριο τους εγχώριους εκπροσώπους των δανειστών και θα αναθέσουν τη βαριά ευθύνη για την ανασυγκρότηση της χώρας σε νέες δυνάμεις. Χωρίς δεσμεύσεις σε συμφέροντα, έξω από το κάδρο της διαφθοράς και της διαπλοκής.
 Εύκολες λύσεις και εύκολοι δρόμοι, εδώ που μας έφτασαν, ασφαλώς δεν υπάρχουν. Υπάρχουν όμως λύσεις. Και υπάρχουν δρόμοι, ανηφορικοί μεν, αλλά δρόμοι διεξόδου. Με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, προοπτική. 

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Στα χρόνια που πέρασαν από τότε που στην Ελλάδα συνειδητοποιήσαμε το μέγεθος της κρίσης και αρχίσαμε τη σκληρή και δύσκολη εθνική προσπάθεια για την υπέρβασή της, κάθε ημέρα έχει πολύ μεγαλύτερη πυκνότητα και βάρος.
Τα τριάμισι αυτά χρόνια – με λάθη, με αδικίες, με αμφιθυμίες, με καθυστερήσεις, με αντιδράσεις σκληρές, άλλοτε δίκαιες και λογικές και άλλοτε συντεχνιακές και προκλητικές – έγινε ένα μεγάλο συλλογικό επίτευγμα: η Ελλάδα πέτυχε να θέσει  υπό έλεγχο τη δημοσιονομική της κατάσταση και να περάσει από τα ανεξέλεγκτα δημοσιονομικά ελλείμματα στο μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα στην Ευρώπη. Κατάφερε μέσα σε συνθήκες μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής έντασης να εφαρμόσει κρίσιμες διαρθρωτικές αλλαγές που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και μετατρέπουν σταδιακά το άρρωστο κράτος σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό «κανονικό» κράτος.
Ολα αυτά οφείλονται στις σκληρές θυσίες του ελληνικού λαού. Αυτός στήριξε την εφαρμογή της μόνης υπεύθυνης και ασφαλούς εθνικής στρατηγικής με την ψήφο του στις διπλές εκλογές του 2012. Αυτός – παρότι ο καθένας γοητεύεται από την ιδέα πως θα μπορούσαμε δήθεν να βγούμε από την κρίση χωρίς θυσίες – ξέρει ότι με ψέματα και ψευδαισθήσεις δεν μπορεί να πορευτεί πλέον η πατρίδα μας. Ξέρει πως ούτε υπήρχε ούτε υπάρχει σχέδιο Β. Ξέρει κατά βάθος ότι δεν έφερε το Μνημόνιο την κρίση το 2010, αλλά η κρίση που υπήρχε προ πολλού έφερε το Μνημόνιο ως το μικρότερο κακό σε σχέση με την απόλυτη καταστροφή της ανεξέλεγκτης οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής χρεοκοπίας.
Τα θυμίζω αυτά γιατί δυστυχώς τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Και γιατί μόνο αν τα θυμόμαστε αυτά μπορούμε να καταλάβουμε τη σημασία που έχει το 2014 ως χρονιά της στροφής. Της στροφής προς την οριστική έξοδο από το Μνημόνιο και την κρίση. Αυτό σημαίνει ότι το 2014 είναι πλέον εφικτό:
n να αρχίσει η αποκατάσταση αδικιών και να ληφθούν πρόσθετα μέτρα προστασίας των ευπαθών ομάδων, όπως οι ανάπηροι ή όσοι συμπολίτες μας δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη υγείας n να ενταθεί ο αγώνας για την ανάσχεση της ανεργίας και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης μέσα από την επάνοδο σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης μετά το 2007, μέσα από τις επενδύσεις, αλλά και την ειδική δέσμη υποστηρικτικών μέτρων μέσω του ΟΑΕΔ, του ΕΣΠΑ και του ΕΚΤ ή να επανασυνδεθούν οι τράπεζες με την πραγματική οικονομία για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και άρα της απασχόλησης n να προωθηθούν με μεγαλύτερη κοινωνική στήριξη οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος που θέλουν όλοι οι Ελληνες Το 2014, και μάλιστα το πρώτο εξάμηνο, θα επιβεβαιωθεί οριστικά και επίσημα η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους.
Το πρώτο εξάμηνο του 2014 η ελληνική προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ μάς δίνει επιπλέον την ευκαιρία να προβάλουμε την εικόνα της Ελλάδας ως κανονικής, θεσμικά ισότιμης χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Το 2014 είναι το έτος που ξαναδίνει στους Ελληνες και τις Ελληνίδες το δικαίωμα στην ασφάλεια και την αισιοδοξία.

ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ
Η ελληνική οικονομία και κοινωνία βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Σταθεροποιούνται μεν τα δημόσια οικονομικά, όμως αυτό γίνεται με τρόπο που αποτελεί απειλή όχι μόνο για το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών, αλλά για την ίδια την επιβίωση ενός μεγάλου μέρους   κοινωνικών στρωμάτων. Ο τρόπος επίτευξης του αναμενόμενου πρωτογενούς πλεονάσματος, με υπερβολική μείωση των απαραίτητων δημόσιων δαπανών και την υπερφορολόγηση, δεν μπορεί να είναι βιώσιμος.
Στην ελληνική κοινωνία η απαισιοδοξία μονιμοποιείται. Η αδυναμία του κράτους σε κρίσιμους τομείς παγιώνει μια εικόνα κατακερματισμένης κοινωνίας. Η εμφανής αναποτελεσματικότητα προς την κατεύθυνση της ανάταξης δημιουργεί μια ροπή σε λαϊκιστικές πολιτικές και ενισχύει τον ευρωσκεπτικισμό. Η τεχνητή πόλωση και ο υπέρμετρα συγκρουσιακός λόγος επιτείνουν την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης.
Η χώρα χρειάζεται μια ελπιδοφόρα προοπτική. Μια διαφορετική πολιτική εξόδου από την κρίση που θα διασφαλίζει την ευρωπαϊκή προοπτική, με όρους δημοκρατίας και κοινωνικής συνοχής και θα την ανασυγκροτεί σε προοδευτική κατεύθυνση.
Η συμμετοχή της χώρας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο συνιστά ιστορικό πολιτικό επίτευγμα και ταυτόχρονα διαρκή πρόκληση για την ενσωμάτωση ευρωπαϊκών κατακτήσεων και προτύπων. Την περίοδο που διανύουμε η συμμετοχή μας συνδέεται με τον αγώνα για αλλαγή των πολιτικών αντιμετώπισης της κρίσης στη χώρα μας  και για μια νέα συμφωνία με τους εταίρους.
Αναγκαία προϋπόθεση για οποιοδήποτε πολιτικό σχέδιο είναι η αποτροπή της κοινωνικής αποσταθεροποίησης. Στόχος απόλυτης προτεραιότητας είναι η διασφάλιση στοιχειωδών όρων διαβίωσης για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες. Αυτό προϋποθέτει εξασφάλιση πόρων και υλοποίηση άμεσων και αποδοτικών δημόσιων πολιτικών.
Η ολοκλήρωση των δόσεων της δανειακής σύμβασης δεν απαλλάσσει τη χώρα από τις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών και των εταίρων. Σήμερα όμως απαιτείται η επαναδιαπραγμάτευση και η επίτευξη μιας νέας συμφωνίας που θα αντικαταστήσει το Μνημόνιο με ένα Σύμφωνο Ανάπτυξης με έμφαση στην απασχόληση και στην κοινωνική συνοχή.
Η πορεία εφαρμογής του προγράμματος δείχνει ότι η πολιτική που επικεντρώνει στην αντιμετώπιση των μακροοικονομικών ανισορροπιών με μέτρα συρρίκνωσης της οικονομίας, δεν μπορεί να οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση. Δεν επιτυγχάνει αποτελέσματα συμβατά με τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί, επιφέρει υψηλό κοινωνικό κόστος και αναπαράγει την ύφεση.  
Η σύνδεση της δημοσιονομικής προσαρμογής με την ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία δεν είναι μόνο θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και ο μόνος δρόμος για τη διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων και την έξοδο από την κρίση.
Αυτά είναι εκείνα που πρέπει μέσα στο 2014 να κερδηθούν για τη χώρα και τους πολίτες.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ
Το 2014 να γίνει χρονιά λαϊκής αγωνιστικής ανάτασης! Δεν είναι μόνο ευχή, αλλά και κάλεσμα του ΚΚΕ προς τον λαό της πατρίδας μας για να γίνει ο ίδιος πραγματικός πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Να γίνει ένα αποφασιστικό βήμα στην ανασύνταξη του εργατικού – λαϊκού κινήματος, στην οργάνωση της αντίστασης παντού, στην ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας της εργατικής τάξης, με τους αγρότες και επαγγελματίες, τη νεολαία και τις γυναίκες. Το 2014 να γίνει χρονιά παραπέρα ισχυροποίησης του ΚΚΕ. Ολα αυτά αποτελούν ταυτόχρονα στόχο και στοίχημα για όλα τα μέλη και στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ. Σε αυτή τη συλλογική προσπάθεια βλέπουμε τις προσωπικές μας προσδοκίες, την ατομική μας συμβολή για να ανταποκριθούμε με επιτυχία στις ανάγκες και τα καθήκοντα της εποχής στον 21ο αιώνα, για την υπόθεση του σοσιαλισμού που είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίος και επίκαιρος.
Η πρόταση του ΚΚΕ για την ώριμη ανάγκη αποδέσμευσης από την ΕΕ, για μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, κεντρικό πανεθνικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας με εργατική – λαϊκή εξουσία είναι η μόνη ρεαλιστική και αναγκαία προς όφελος του λαού. Στην κατεύθυνση αυτή, ο λαός μας μπορεί να αποκτά αντοχή και δύναμη. Να προσπερνά τις παγίδες των υποσχέσεων της κυβέρνησης ότι το 2014 θα είναι έτος «ανάκαμψης» και για τα λαϊκά στρώματα και για το μεγάλο κεφάλαιο – αποδεικνύοντας έτσι για άλλη μια φορά ότι ΝΔ και ΠαΣοΚ ως κόμματα της πλουτοκρατίας δεν μπορούν να οδηγήσουν τον λαό στην ευημερία. Να μην πέφτει επίσης στην παγίδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ, με τα συνθήματα περί «ανατροπής» που σύντομα θα αποδειχτούν εξίσου κάλπικα και ανεδαφικά. Να μπορεί να ξεχωρίζει «πίσω από τις λέξεις» που αναμασά ο οποιοσδήποτε Αλέξης ότι οι όποιες διαφορές στο πλαίσιο του διπολισμού και του ευρωμονόδρομου θα μας οδηγήσουν σε νέες χαμένες τετραετίες, σε νέο φαύλο κύκλο κρίσης.
Το 2014 μπορεί να γίνει ένα βήμα μπροστά, να γιγαντωθεί μια δυναμική – πραγματική, όχι στα λόγια – εργατική λαϊκή αντιπολίτευση, τέτοια που έχουν ανάγκη σήμερα ο λαός και ο τόπος, έμπειρη, δημιουργική, εγγύηση ανατρεπτική με ισχυρό το ΚΚΕ παντού, στη Βουλή, την Ευρωβουλή, την τοπική και περιφερειακή διοίκηση, το κίνημα, τους χώρους δουλειάς, τις λαϊκές γειτονιές και την ύπαιθρο. Για να ενισχυθεί η αντίσταση, να δυναμώσει η αλληλεγγύη, η διεκδίκηση μέτρων προστασίας και ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών, των ανέργων, όλων όσοι υποφέρουν. Να αντιμετωπιστεί η φασιστική δημαγωγία και εγκληματική δράση της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Για να ανοίξει ο δρόμος της ελπίδας και της προοπτικής, με τον λαό στην εξουσία, προκειμένου να μπει οριστικό τέλος στα βάσανα που συσσωρεύουν στον λαό το καπιταλιστικό σύστημα, οι κρίσεις του, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις που διαχειρίζονται αυτόν τον αντιλαϊκό δρόμο.