Η Μπάγερν κατακτάει τον κόσμο
Tο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων είναι το πιο πρόσφατο κύπελλο που κοσμεί τις προθήκες της Μπάγερν Μονάχου. Οι Βαυαροί φυσικά, το τοποθέτησαν βιαστικά και πηγαίνουν για τα πιο σημαντικά φετινά τρόπαια
Bayern über alles (η Μπάγερν πάνω απ’ όλα).
Είναι ίσως ο πιο κατάλληλος τίτλος για την ιστορία που γράφτηκε στο διεθνές ποδόσφαιρο το 2013 στη γλώσσα του Γκαίτε, που έγινε ξανά δημοφιλής στα γήπεδα της Γηραιάς Ηπείρου.
Η καθολική κυριαρχία των Βαυαρών που αποτέλεσαν την αιχμή του δόρατος στην ανάκαμψη του γερμανικού ποδοσφαίρου εκφράστηκε με την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, του τίτλου στην Μπουντεσλίγκα, του γερμανικού Κυπέλλου, του ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ και φυσικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων. Το σημαντικότερο όμως επίτευγμα της Μπάγερν ήταν το γκρέμισμα του μύθου της ανίκητης ομάδας της Μπαρτσελόνα και η εμφύτευση του μικροβίου της αμφισβήτησης για το περιβόητο «τίκι τάκα», πάνω στο οποίο στηρίζεται η ποδοσφαιρική φιλοσοφία των Καταλανών και εν μέρει της Εθνικής Ισπανίας.
Η κυριαρχία της Μπάγερν είναι πολυεπίπεδη. Πέρυσι τέτοια εποχή ρώσοι ολιγάρχες και σεΐχηδες έταζαν χρυσάφι στον κορυφαίο προπονητή του κόσμου, τον Πεπ Γκουαρντιόλα, που απολάμβανε τις διακοπές του στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να τον πείσουν να μεταλαμπαδεύσει την ποδοσφαιρική του φιλοσοφία στις ομάδες τους.
Η οργάνωση, το υπόβαθρο, το όραμα του γερμανικού κολοσσού και τα… 17 εκατ. ευρώ που θα λαμβάνει ετησίως κέρδισαν τελικά την καρδιά του Καταλανού, ο οποίος πέτυχε το αδιανόητο: να βελτιώσει μια τέλεια ποδοσφαιρική μηχανή.
Οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα αυτού του σούπερ κλαμπ δεν έχουν σπουδάσει στη London School of Ecοinomics, δεν διαθέτουν πείρα διοικητική. Είναι πρώην ποδοσφαιριστές της ομάδας και τα μόνα εφόδια που φέρουν είναι η άριστη γνώση του ποδοσφαίρου ως αθλήματος και η άδολη αγάπη τους για το κλαμπ. Κάπως έτσι ξεκίνησε να γράφεται η ωραιότερη ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου από πρώην ινδάλματα της Μπάγερν όπως ο Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε, ο Φραντς Μπεκενμπάουερ και πάνω απ’ όλους ο Ούλι Χένες. Η Μπάγερν κατάφερε να προσαρμοστεί στα οικονομικά δεδομένα της εποχής χωρίς να προδώσει τις αρχές της.
Στην εποχή της πλήρους εμπορευματοποίησης ο βαυαρικός σύλλογος νοιάζεται για τους φτωχούς και άνεργους οπαδούς της ομάδας προσφέροντας 16.000 εισιτήρια διαρκείας προς 150 ευρώ.
«Πρέπει να προσέχουμε την κοινωνική ευθύνη που φέρει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος», λέει ο Ρουμενίγκε. «Διαθέτουμε ακριβά εισιτήρια στις σουίτες και χάρη σ’ αυτά μπορούμε να πουλάμε εισιτήρια για περίπου 7,50 ευρώ ανά παιχνίδι, που είναι φθηνότερα και από το να πήγαινες σινεμά στο Μόναχο. Θέλουμε να βλέπει ποδόσφαιρο και ο φτωχός που πιθανόν να μην έχει δουλειά. Αυτή είναι η υποχρέωσή μας».
Φυσικά, η Μπάγερν μπορεί κάνει τέτοιες προσφορές αφού μόνο πέρυσι έβαλε στα ταμεία της 55 εκατ. ευρώ από το Τσάμπιονς Λιγκ και άλλα 28,5 εκατ. φέτος, χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τα εισιτήρια.
Ανάλογες κινήσεις κάνουν και οι υπόλοιποι γερμανικοί σύλλογοι, βάζοντας ο καθένας το δικό του λιθαράκι στην εντυπωσιακή άνοδο της Μπουντεσλίγκα.
Οι φίλαθλοι αποτελούν ουσιαστικά τους θεματοφύλακες της δομής τού γερμανικού ποδοσφαίρου.
Με εξαίρεση τη Βόλφσμπουργκ την οποία ελέγχει η Volkswagen και τη Λεβερκούζεν στην οποία ηγείται η φαρμακοβιομηχανία Bayer, όλοι οι υπόλοιποι σύλλογοι έχουν ως κύριους μετόχους τους φιλάθλους.
Τα μέλη της Μπάγερν που αισίως έφθασαν τις 225.000 κατέχουν το 82% των μετοχών της και ψηφίζουν κάθε τρία χρόνια για την εκλογή του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο βαυαρικός σύλλογος πούλησε το 2002 και το 2009 το 18% των μετοχών του στην Adidas και την Audi βάζοντας στα ταμεία του 165 εκατ. ευρώ που αποτέλεσαν μέρος των 346 εκατ. ευρώ που επενδύθηκαν στην κατασκευή του νέου γηπέδου της ομάδας. Πουλώντας ταυτόχρονα το όνομα του γηπέδου στον κολοσσό των ασφαλειών Allianz, η Μπάγερν θα καταφέρει μέχρι το 2018 να πετάξει από πάνω της το χρέος που δημιουργήθηκε με τη μετεγκατάστασή της από το Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου στο «σπίτι» της.
Στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο η Μπάγερν αποτελεί μπλου τσιπ στο οποίο κάνουν ουρές οι επενδυτές για να ακουμπήσουν τα χρήματά τους.
Ο περιβόητος κανονισμός του «50 συν μία» που θεσμοθετήθηκε το 2001 και αφορά την κατοχή των μετοχών ενός συλλόγου από τους φιλάθλους ώστε να μην μπορεί να περάσει ο έλεγχος σε έναν μόνο επενδυτή, είναι ακόμα πιο δεσμευτικός για την Μπάγερν, αφού τα μέλη της έχουν ψηφίσει πως δεν μπορεί να πουληθεί άνω του 30% των μετοχών της.
Ο Ρουμενίγκε εξηγεί πως στα πλεονεκτήματα του συστήματος είναι η ποδοσφαιρική ανάπτυξη σε συνδυασμό με τη σωστή οικονομική διαχείριση.
«Ισως επειδή έπαιξα ποδόσφαιρο στο υψηλότερο επίπεδο, πιστεύω πως πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με το άθλημα. Γι’ αυτό υποστηρίζω το οικονομικό ευ αγωνίζεσθαι. Ελπίζω η Μπάγερν να αποτελέσει παράδειγμα».
Το νέκταρ της επιτυχίας της κατάκτησης του τρεμπλ, επίτευγμα μοναδικό στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, δεν έσβησε το καλοκαίρι τη δίψα των Βαυαρών για νέες προκλήσεις.
Η ισχύς της Μπάγερν είναι τέτοια ώστε απειλείται η φημισμένη ανταγωνιστικότητα της Μπουντεσλίγκα.
Ο Φέλιξ Μάγκατ καλεί μάλιστα τη διοργανώτρια να απονείμει από τώρα τον τίτλο στην Μπάγερν!