Απεταξάμην…

Για την Ιερά Σύνοδο το σύμφωνο συμβίωσης είναι «εκτροπή του οικογε-νειακού θεσμού». Δεν διαφωνεί πρώτη φορά. Από την αποτέφρωση μέχρι το κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων, γενικώς διαφωνεί. Οπως βέβαια αποδεικνύουν οι παρελθούσες αντιρρήσεις της, αν τις δεις μέσα από το πρίσμα του σήμερα, αυτά τα ζητήματα τα λύνει η ζωή καλύτερα από την Εκκλησία.

ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ
Το Ευαγγέλιον εις την γλώσσαν του λαού
Το 1901 ο Αλέξανδρος Πάλλης με έξοδα της βασίλισσας Ολγας τυπώνει τα Ευαγγέλια στην «καθωμιλημένην». Παρότι, η Εκκλησία απαγορεύει με ποινή αφορισμού τη μετάφραση. Η «Ακρόπολις» τα δημοσιεύει. Ο όχλος αναλαμβάνει τον ρόλο του «γλωσσαμύντορα» για να φρονηματίσει τους – sic – προδότες δημοτικιστές.
Η μετάφραση αντιμετωπίζεται ως σλαβικός δούρειος ίππος που απειλεί το έθνος. Στις αρχές Νοεμβρίου διαδηλώνουν φοιτητές, δάσκαλοι, ιερείς, χωριάτες κραδαίνοντας εξαπτέρυγα. Καλούν τον Πατριάρχη να αφορίσει τον Πάλλη και την Ιερά Σύνοδο να αποπέμψει τον Αρχιεπίσκοπο. Απολογισμός; Νεκροί, τραυματίες και δυο παραιτήσεις, Αρχιεπισκόπου και κυβέρνησης.

«Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ»
Η Εκκλησία σε ρόλο λογοκριτή
Το 1952 κυκλοφορεί «Ο τελευταίος πειρασμός». Η Εκκλησία της Ελλάδος το καταδικάζει πριν καν βγει στα ελληνικά. Η Ιερά Σύνοδος ζητεί από την κυβέρνηση το 1954 να απαγορεύσει όλα τα βιβλία του Νίκου Καζαντζάκη. Την ίδια χρονιά το Βατικανό εγγράφει τον «Πειρασμό» στον κατάλογο με τα απαγορευμένα βιβλία. Μαζί με τη θεωρία του Γαλιλαίου. Οταν το 1988 βγαίνει η ταινία του Σκορσέζε οι αντιδράσεις είναι εξίσου μεσαιωνικές. Στη Γαλλία, π.χ., φανατικοί ρίχνουν δακρυγόνα και βάζουν φωτιά σε κινηματογράφους για να σταματήσει η προβολή.  Στην Ελλάδα, με μπροστάρη έναν ιερέα, «πιστοί» εισβάλλουν σε σινεμά και τα κάνουν γυαλιά-καρφιά.

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ
Για μοιχούς και πόρνους
Το ΠαΣοΚ εξαγγέλλει το 1982 τον υποχρεωτικό πολιτικό γάμο. Η Εκκλησία παίρνει το όπλο της. Η Ιερά Σύνοδος με μια κομματάκι χουλιγκανική απόφαση τον εξισώνει με μοιχεία και πορνεία. Σιγοντάρει η παράταξη της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, η ΝΔ
του Αβέρωφ. Και δεν λείπουν οι διαδηλώσεις πιστών.
Ο Ανδρέας, αδειάζοντας τον Αντώνη Τρίτση, υποχωρεί και τελικά καταθέτει νομοσχέδιο που δίνει τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ των δύο. Σε δημοσκόπηση της εποχής το 39,5% θέλει πολιτικό γάμο, το 24% ελεύθερη συμβίωση και μόλις το 36,5% θρησκευτικό γάμο. Σε εκείνη την αναμέτρηση ανέτειλε το άστρο του Χριστόδουλου, που ήταν ο βασικός εισηγητής των εκκλησιαστικών θέσεων.

ΟΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ
Κράτος – Εκκλησία, σημειώσατε 1
«Οταν το ράσο γίνεται σημαία τότε η νίκη είναι βεβαία», έκραζαν ρυθμικά στη λαοσύναξη της Αθήνας το καλοκαίρι του 2000. Εχει προηγηθεί της Θεσσαλονίκης, όπου 500.000 άκουσαν το φλογερό κήρυγμα του Αρχιεπισκόπου περί ξένων κέντρων. Το πρόβλημα της Εκκλησίας αυτήν τη φορά ήταν η απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Σε αυτήν τη μάχη ο Χριστόδουλος αποκαλύπτει το ακτιβιστικό ταμπεραμέντο του. Καλεί σε συγκέντρωση υπογραφών για δημοψήφισμα. Και κλείνει το event υψώνοντας το λάβαρο του 1821, που μεταφέρθηκε ειδικά για την περίσταση από τα Καλάβρυτα.