Στην αρχή του πρωταθλήματος ήταν το Περιστέρι που έκοψε τη φόρα της ΑΕΚ στην Καλλιθέα. Τότε όλοι έμαθαν τον Πλέστη και την παρέα του. Το απόγευμα της περασμένης Κυριακής ήρθε η σειρά του Αστέρα Βάρης να βάλει φρένο στην πολυδιαφημισμένη ομάδα του Δέλλα. Και φυσικά οι περισσότεροι ασχολήθηκαν με τον Ζώνα, τον παίκτη που δήλωσε οπαδός της ΑΕΚ.
Ηρωες της μιας βραδιάς ή, προτιμότερο, πρωταγωνιστές για ένα απόγευμα. Γιατί μιλάμε για Γ’ Εθνική. Μια κατηγορία που δεν συγκεντρώνει τα φώτα της δημοσιότητας, με παίκτες που δεν ζουν επαγγελματικά από το ποδόσφαιρο αλλά το βλέπουν σαν χόμπι και τα φέρνουν βόλτα «τρέχοντας» από το πρωί ώς το βράδυ. Ναι, όταν χάνει ο ισχυρός είναι είδηση. Οπως ο τίτλος Κυπέλλου του Ηρακλή κόντρα στον Ολυμπιακό, η πορεία της Λάρισας, η χαρά στη Νίκαια από τα επιτεύγματα του Ιωνικού, οι πανηγυρισμοί στο Ηράκλειο με αφορμή το τρόπαιο του ΟΦΗ. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στις ημέρες μας με τους παίκτες που τρώνε τα πόδια τους στα κακοτράχαλα μονοπάτια της μικρής κατηγορίας. Δίχως τα βασικά, χωρίς χρήμα και με μόνο κίνητρο να ακουστεί το όνομά τους λίγο περισσότερο.
Η παρουσία της ΑΕΚ σε αυτό το πρωτάθλημα δίνει λάμψη στον όμιλο. Μοιραία ορισμένοι τα δίνουν όλα απέναντι σε παίκτες που βιώνουν επαγγελματικές συνθήκες. Ξεχωρίζουν με τις επιδόσεις τους, έστω κι αν γνωρίζουν καλά πως η ξαφνική δημοσιότητα είναι σαν την εποχική γρίπη: έρχεται και παρέρχεται! Μετά τις συνεντεύξεις, ύστερα από τις πολλές φωτογραφίες, ξανά κάτω το κεφάλι και δουλειά στο τούνελ της ανωνυμίας.
Τι ζητούν αυτοί οι ανώνυμοι πρωταγωνιστές της Κυριακής μας; Να τους αφήσουμε να πανηγυρίσουν. Να νιώσουν την ανείπωτη χαρά, ακόμη κι αν βάλουν γκολ στην ομάδα της καρδιάς τους, όπως συνέβη με τον Ζώνα μόλις προχθές το απόγευμα. Μια ιστορία του στυλ «την τιμώρησε κι ας την αγαπούσε». Ας σεβαστούμε την επιθυμία τους, ας μην τους αποδοκιμάζουμε, όπως έκαναν κάποιοι φίλοι της ΑΕΚ στο Μενίδι. Μην «κλαδεύουμε» τη χαρά και τα συναισθήματά τους. Γιατί δεν πρέπει να χαλάμε το όνειρο που ζουν έστω για ένα 24ωρο, έστω για ελάχιστες στιγμές στην καριέρα τους…