Το συμφέρον των ολιγαρχών είναι δεμένο με τη Μόσχα

Μπορεί η απόφαση της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς να γυρίσει την πλάτη στην Ευρωπαϊκή Ενωση να μην αρέσει σε μεγάλη μερίδα των Ουκρανών, αλλά ικανοποιεί απολύτως την επιχειρηματική ελίτ της χώρας. Αυτή, όμως, δεν είναι η μοναδική διχοτόμηση της χώρας. Οπως σημειώνει η εφημερίδα «Λε Μοντ», η Ουκρανία αποτελείται στην πραγματικότητα από δυο οντότητες: τη δυτική που είναι αγροτική, καθολική και φιλοευρωπαϊκή και την ανατολική που είναι βιομηχανική, ορθόδοξη και φιλορωσική. Επιχειρώντας να καλύψει αυτό το χάσμα, ο ουκρανός πρωθυπουργός Μίκολα Αζάροφ ανακοίνωσε προχθές τη σύσταση δύο εθνικών αντιπροσωπειών. Η μία έφτασε χθες στις Βρυξέλλες και η άλλη στη Μόσχα.

Το «τρικ», όμως, δεν φαίνεται να ικανοποιεί τους δεκάδες χιλιάδες πολίτες που διαδηλώνουν κάθε μέρα στην πλατεία Ανεξαρτησίας του Κιέβου. Επιπλέον, σε τρεις περιφέρειες της χώρας έχει κηρυχθεί γενική απεργία από τα τοπικά συνδικάτα. Ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς, ωστόσο, έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν στενό κύκλο ολιγαρχών κοντά στην εξουσία. «Οι επιχειρηματίες που συνδέονται με το κυβερνών κόμμα είναι πιο ισχυροί από ποτέ χάρις στις θέσεις που έχουν καταλάβει στην κρατική μηχανή», σύμφωνα με αναλυτές. Αυτοί που ευνοήθηκαν κυρίως είναι ο Ρινάτ Αχμέτοφ και ο Ντμίτρο Φιρτάχ. Οι δυο ολιγάρχες είναι βασικοί χρηματοδότες του κυβερνώντος κόμματος. Και κανένας τους δεν επιθυμεί την σύσφιγξη των εμπορικών σχέσεων με την Ευρώπη.

Στην πραγματικότητα, οι ολιγάρχες καταλαβαίνουν ότι το άνοιγμα στην Ευρώπη δεν προμηνύει τίποτε καλό γι’ αυτούς. Η συμφωνία Ουκρανίας – ΕΕ προϋπόθετε ένα νομοθετικό πλαίσιο που σε πολλές περιπτώσεις θα τους έδενε τα χέρια, καθώς θα τους εμπόδιζε να κάνουν τις δουλειές τους με τον τρόπο που θέλουν να τις κάνουν. Κι επειδή τα προσωπικά τους συμφέροντα προηγούνται των συμφερόντων του κράτους, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να υπονομεύσουν τη συμφωνία. Αυτό εξηγεί, σημειώνει η «Μοντ», και την πολύ χαμηλή θέση που έχει η Ουκρανία στην κατάταξη της διαφθοράς.