«Φοβόμασταν μην παγώσει το πετρέλαιο και μείνουμε»

Ο Φώτης Κυριακόπουλος έχει καλύψει οδηγώντας εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα στη ζωή του ως επαγγελματίας οδηγός. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης και οδηγός λεωφορείου, ενώ ο ίδιος οδήγησε για πρώτη φορά λεωφορείο στην ηλικία των 14 ετών.  «Εχω μεγάλη εμπειρία, ένα ταξίδι όμως όπως αυτό που κάναμε έχει πολλούς κινδύνους. Στις θερμοκρασίες αυτές το αυτοκίνητο μπορεί να πάθει οτιδήποτε. Σε κάποιους δρόμους που ήταν παγωμένοι βλέπαμε δεξιά και αριστερά ακινητοποιημένα παρατημένα αυτοκίνητα. Αν παγώσει το πετρέλαιο, έχεις μείνει. Και στις χώρες αυτές δεν υπάρχει οδική βοήθεια. Είμαστε όμως προετοιμασμένοι. Εχουμε μαζί μας υπνόσακους για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε μέσα στο αυτοκίνητο σε περίπτωση που μείνουμε κάπου από ζημιά» λέει ο Φώτης, ο οποίος προτού αναχωρήσει η αποστολή επιμελήθηκε ο ίδιος τη συντήρηση του αυτοκινήτου. Τοποθετήθηκαν καινούργια χιονολάστιχα, εξασφαλίστηκαν αλυσίδες αλλά και απαραίτητα εργαλεία ώστε να μπορέσουν να ξεπεράσουν κάποιο τεχνικό πρόβλημα που μπορούσε να παρουσιαστεί. «Υπάρχουν κομμάτια του δρόμου όπου περνάει ένα μόνο αυτοκίνητο. Μας έχουν πει ότι όταν κλείνουν αυτοί οι δρόμοι από το χιόνι μπορεί να αποκλειστείς κάπου ακόμη και για μία εβδομάδα» λέει και συνεχίζει: «Γι’ αυτό και όταν πηγαίναμε στην Αστάνα κάναμε μόνο δύο στάσεις για ύπνο: μία στο Χάρκοβο και μία στη Σαμάρα. Μείναμε για έξι ώρες σε μοτέλ. Δεν υπήρχαν περιθώρια για περισσότερη ξεκούραση γιατί δεν ξέραμε τι καιρό θα συναντούσαμε και αν θα προλαβαίναμε το παιχνίδι».

Ο ύπνος στα μοτέλ όπου διανυκτέρευσαν τα δύο βράδια δεν ήταν κανονικός. Μόνο ο Φώτης κοιμήθηκε και τις έξι ώρες. Οι υπόλοιποι φυλούσαν με δίωρες βάρδιες το λεωφορειάκι, αφού τους είχαν προειδοποιήσει ότι υπήρχε κίνδυνος κλοπής.

Τελικά το λεωφορείο των Βορείων έφθασε στην Αστάνα μία ημέρα πριν από το παιχνίδι. «Ημασταν τυχεροί. Αν μας έπιανε κακοκαιρία, δεν θα τα καταφέρναμε. Στον γυρισμό μας είπαν ότι θα έχει στον δρόμο χιόνια και το σκέφτομαι συνέχεια. Σε όλον τον δρόμο σκεφτόμουν την οικογένειά μου και το 22 μηνών παιδί μου. Μου έλειπαν συνέχεια,  αυτό όμως ήταν ένα ταξίδι που ήθελα να  κάνω» συμπληρώνει ο Φώτης.

Στο εννιαθέσιο βαν υπήρχαν έξι επιβάτες, ενώ οι υπόλοιπες θέσεις ήταν πιασμένες από τα πράγματα και τις προμήθειες που είχαν μαζί τους οι ριψοκίνδυνοι ταξιδιώτες. «Είχαμε πάρει μαζί μας προμήθειες οι οποίες τελείωσαν στη Ρουμανία. Μετά τρώγαμε φαγητό σε εστιατόρια που βρίσκαμε στον δρόμο. Είχε ωραίες σούπες και καπνιστό κρέας. Αυτό που δεν μπορούσα να δοκιμάσω ήταν οι μπίρες και η βότκα που μου αρέσει πολύ, επειδή όμως οδηγάω δεν μπορώ να πιω» συμπληρώνει ο Φώτης, ο οποίος το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, αφού είχαν φθάσει στην Αστάνα, δοκίμασε και τη βότκα αλλά και την μπίρα του Καζακστάν.