Η αρχή της ναζιστικής βίας

Η βία των Ναζί έγινε εμφανής αμέσως μόλις ο Χίτλερ εξασφάλισε απόλυτη κυριαρχία στο ναζιστικό κόμμα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1921 μια ομάδα νεαρών Ναζί πήγαν μαζί με τον Χίτλερ σε συνάντηση της Βαυαρικής Ενωσης, μιας αυτονομιστικής οργάνωσης. Κατευθύνθηκαν στην εξέδρα με σκοπό να αφαιρέσουν τον λόγο από τον ομιλητή Οτο Μπάλερστετ. Οι νεαροί τραμπούκοι του Χίτλερ επιτέθηκαν στον αυτονομιστή αρχηγό, τον έδειραν και τον πέταξαν βίαια από την εξέδρα στο πάτωμα, όπου παρέμεινε αιμορραγώντας σοβαρά από ένα χτύπημα στο κεφάλι. Ο Μπάλερστετ επέμεινε στη δίωξη του Χίτλερ, ο οποίος έμεινε έναν μήνα στη φυλακή.

Αμέσως μετά όμως, στις αρχές Νοεμβρίου, ο Χίτλερ βρέθηκε στη μέση άλλου καβγά σε μπιραρία, με ποτήρια μπίρας να εκτοξεύονται εκατέρωθεν, ανάμεσα σε Ναζί και Σοσιαλδημοκράτες. Σύντομα οι Ναζί οπλίστηκαν με σιδηρογροθιές, λαστιχένια κλομπ, πιστόλια, ακόμη και χειροβομβίδες. Το καλοκαίρι του 1922 ένα πλήθος από Ναζί αποδοκίμασε, γιουχάισε και έφτυσε τον πρόεδρο του Ράιχ, τον Εμπερτ, στο Μόναχο. Η παραστρατιωτική πτέρυγα του κόμματος είχε ιδρυθεί μόλις το 1920. Καφετί πουκάμισο, παντελόνι ιππασίας, στρατιωτικές μπότες και πηλήκιο ήταν το γνώριμο θέαμα των παραστρατιωτικών στους δρόμους του Μονάχου που έδερναν τους αντιπάλους τους και επιτίθεντο σε οποιονδήποτε νόμιζαν ότι έμοιαζε με Εβραίο.

Ο Εβανς περιγράφει αναλυτικά το πώς τα Τάγματα Εφόδου πήραν τα επόμενα χρόνια τερατώδη μορφή, τις δεξαμενές και τους τρόπους στρατολόγησης των μελών τους. Ενώ έχει και ένα αναλυτικό κεφάλαιο για την «Πολιτιστική Πολιτική» του Χίτλερ όταν πήρε την εξουσία. Με τα Τάγματα Εφόδου να εισβάλλουν λ.χ. στην Κρατική Οπερα και να αναγκάζουν έναν διάσημο (δεξιό!) μαέστρο, όχι Εβραίο, να εγκαταλείπει το πόντιουμ και τη χώρα…