Η FRONTEX, η ομάδα φύλαξης των συνόρων της ΕΕ, δεν συνδράμει τις ελληνικές Αρχές σε ελέγχους στο Ιόνιο Πέλαγος, ούτε μετρά τους νεκρούς των μεταναστευτικών ναυαγίων. Η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες σε παλιότερη εκτίμησή της υπολόγιζε τους νεκρούς και αγνοούμενους μετανάστες της Μεσογείου σε 1.500 το 2011 από 630 το 2007. Πέρσι, οι νεκροί και αγνοούμενοι στη θάλασσα εκτιμήθηκαν σε 500.
Η εκπρόσωπος της FRONTEX Εύα Μοντσούρ δηλώνει στα «ΝΕΑ» ότι οι συνάδελφοί της μετέχουν συχνά σε αποστολές διάσωσης στη Μεσόγειο. Στο 90% των περιπτώσεων παρεμβαίνουν στα ανοιχτά της Μάλτας, της Σικελίας ή της Λαμπεντούζα, αφού δεχτούν κλήσεις βοήθειας από τους χειριστές των σκαφών. Σε κάποιες περιπτώσεις ειδοποιείται η ακτοφυλακή από πολίτες που περιμένουν την άφιξη του σκάφους, από ιερείς ή μέλη μεταναστευτικών οργανώσεων. Μεσολαβούν συνήθως 30 λεπτά μέχρι να εντοπιστεί το ακριβές σημείο όπου βρίσκεται το σκάφος. Εάν έχει υποστεί βλάβη η μηχανή της βάρκας, τότε μπορεί να πλέει ακυβέρνητη στη θάλασσα και ο εντοπισμός της να καθυστερήσει για μία ώρα.
Το πιο γνωστό περιστατικό αποτυχημένης διάσωσης συνέβη τον Απρίλιο του 2011. Μια βάρκα με 72 μετανάστες ξεκίνησε από τη Λιβύη και αφέθηκε ακυβέρνητη για δύο εβδομάδες στη Μεσόγειο, σε μια περιοχή που ελέγχεται από τις νατοϊκές δυνάμεις. Οταν η βάρκα επέστρεψε στις λιβυκές ακτές, 61 άνθρωποι ήταν νεκροί. Αλλοι δύο πέθαναν αργότερα. Το Συμβούλιο της Ευρώπης διαπίστωσε μια σειρά αποτυχιών που οδήγησε στους θανάτους των μεταναστών.
Παρά τους κινδύνους που κρύβουν αυτά τα ταξίδια, χιλιάδες μετανάστες επιλέγουν τις θαλάσσιες διαδρομές. Στην αφγανική τηλεόραση προβάλλονται μηνύματα της αυστραλιανής κυβέρνησης που προσπαθεί να αποθαρρύνει τους επίδοξους παράνομα εισερχόμενους μετανάστες να επιχειρήσουν το αντίστοιχο ταξίδι στις δικές τους θάλασσες. Παρά τις προειδοποιήσεις όμως, οι διακινητές συνεχίζουν και οι μετανάστες ρισκάρουν. Στις θαλάσσιες διαδρομές παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να πνίγονται και γονείς τα παιδιά τους.