«Αυτοί οι πίνακες είναι η αγάπη της ζωής μου»

Ο ερημίτης γερμανός συλλέκτης που κρατούσε επί μισό αιώνα στο σπίτι του έναν ανεκτίμητης αξίας καλλιτεχνικό θησαυρό με πίνακες διάσημων ζωγράφων, πολλοί εκ των οποίων είχαν κλαπεί από τους Ναζί, λέει ότι το έκανε επειδή «ήταν η αγάπη της ζωής του» και θέλει να του επιστραφούν. Ο Κορνήλιος Γκούρλιτ δήλωσε στο γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ», στη μοναδική συνέντευξη που έχει δώσει έως τώρα, ότι ήθελε να προστατεύσει τη συλλογή που έφτιαξε ο αποθανών πατέρας του Χίλντεμπραντ, έμπορος τέχνης που είχε αναλάβει να πωλήσει τους πίνακες που δεν ήθελαν να κρατήσουν οι Ναζί του Αδόλφου Χίτλερ. Ο 80χρονος Γκούρλιτ ζούσε σε ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών στο Μόναχο, μόνος με τους 1.406 πίνακες  τους οποίους όπως λέει αγαπά «περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και σίγουρα περισσότερο από οποιονδήποτε άνθρωπο». Ο θάνατος των γονιών και της αδελφής του υποστηρίζει ότι του ήταν λιγότερο οδυνηροί από την απώλεια των πινάκων καλλιτεχνών όπως ο Πικάσο, ο Ματίς και ο Λίμπερμαν.

Ο δημοσιογράφος του «Σπίγκελ» πέρασε τρεις ημέρες μαζί με τον Γκούρλιτ στη διάρκεια ενός σιδηροδρομικού ταξιδιού του ηλικιωμένου σε μια άλλη γερμανική πόλη όπου βρίσκεται ο γιατρός του. Οι εισαγγελικές Αρχές συνεχίζουν το έργο τους καθώς υποπτεύονται ότι ο πατέρας Γκούρλιτ ίσως είχε αγοράσει πίνακες που είχαν κλαπεί από Εβραίους από τους Ναζί και εξετάζεται εάν το πέρασμα των 30 ετών, όπως προβλέπει ο γερμανικός νόμος, αποτελεί εμπόδιο για την επιστροφή των έργων στους ιδιοκτήτες τους.

Οι Αρχές δεν γνώριζαν την ύπαρξη αυτής της τεράστιας συλλογής μέχρι πριν από τρία χρόνια όταν βρήκαν πάνω στον Γκούρλιτ περισσότερα από 9.000 ευρώ, ενώ επέστρεφε από ταξίδι στην Ελβετία όπου είχε πάει να πωλήσει έναν πίνακα για να αντιμετωπίσει τα ιατρικά του έξοδα. Τον Φεβρουάριο του 2012 εισέβαλαν στο διαμέρισμά του αλλά το θέμα έγινε γνωστό μόλις πριν από δύο εβδομάδες από το περιοδικό «Φόκους».

Ο Γκούρλιτ που ζει εντελώς μόνος, χωρίς κανέναν φίλο και έχει να δει τηλεόραση από το 1963, τόνισε επανειλημμένως ότι δεν προτίθεται να μιλήσει στις Αρχές, ούτε να αποκαλύψει την προέλευση των πινάκων.

ΜΟΝΑΞΙΑ. «Τώρα βρίσκονται σε ένα υπόγειο κάπου και εγώ είμαι μόνος και δεν μπορώ να τους μιλήσω όπως έκανα κάθε βράδυ», προσθέτει εξηγώντας ότι προτού κοιμηθεί ξεδίπλωνε κάποια σκίτσα που είχε τυλιγμένα με πανιά και τους έλεγε ιστορίες. «Εχετε αγαπήσει κατά τέτοιον τρόπο κάποιον άνθρωπο;» τον ρωτά ο δημοσιογράφος. «Ω, όχι» απαντά εκείνος. Ρίχνει την ευθύνη για τα όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στην πόλη. «Το Μόναχο είναι η πηγή όλων των κακών» λέει, θυμίζοντας ότι από εδώ ξεκίνησε ο Χίτλερ. Ομως εκείνον τον ενοχλούν οι δημοσιογράφοι που είναι κάθε ημέρα έξω από την πόρτα του. «Δεν είμαι ο Μπόρις Μπέκερ» λέει. «Το μόνο που θέλω είναι να ζήσω με τους πίνακές μου».