ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Αρση βουλευτικής ασυλίας

Με αφορμή δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» σχετικά με την άρση ασυλίας της κυρίας Μαρίας Διακάκη λάβαμε από την ίδια την ακόλουθη επιστολή:

Μαρία Ν. Διακάκη

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΥΡΙΖΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Σχετικά με τις αναφορές της στήλης «Στίγμα» της 13.11.2013 και 14.11.2013 στο πρόσωπό μου ο συντάκτης της στήλης, κ. Παπαχρήστος, έχει το δικαίωμα της αξιολόγησης πράξεων ατομικών και συλλογικών, τα γεγονότα ωστόσο έχουν την αναντίρρητη υπεροχή τους.

Σε ό,τι αφορά τα της άρσης της ασυλίας:

Σε σχετική συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής την Τετάρτη 12 Ιουνίου 2013, «κάνοντας το κορόιδο» είχα τοποθετηθεί ως εξής – σύμφωνα με τα πρακτικά της Βουλής:

Κύριε Πρόεδρε, ενώ θα μπορούσα να κρυφτώ πίσω απ’ αυτήν την ασυλία, δεν το κάνω, πράγμα που κάνουν οι υπόλοιποι, οι οποίοι ψηφίζουν και στέλνουν τον ελληνικό λαό κάθε μέρα και με έναν ξαφνικό τρόπο, με ξαφνικό θάνατο, στον Καιάδα. Το θεωρώ απαράδεκτο όλο αυτό να συμβαίνει μέσα στη Βουλή των Ελλήνων. Παρ’ όλα αυτά, ζητώ την άρση της ασυλίας μου για το προσωπικό, δικό μου θέμα».

Οταν υπήρξε όντως αίτημα της δικαστικής αρχής για εφαρμογή του άρθρου 62 του Συντάγματος, επεδίωξα η ίδια την άρση της ασυλίας μου, προκειμένου να αντιμετωπίσω ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου τις σχετικές εγκλήσεις του «Προμηθευτικού Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Κρήτης», όπως ο κάθε πολίτης. Αλλωστε η πολιτική προστασία των βουλευτών που εγγυώνται τα άρθρα 60, 61, 62 του Συντάγματος αφορούν την ελευθερία της πολιτικής τους δραστηριότητας… Προσωπικά δεν συγχέω τις συνταγματικές εγγυήσεις που περιβάλλουν τον πολιτικό ρόλο των βουλευτών με τις κατά τον νόμο ευθύνες μου ως πολίτη για οικονομικές και επαγγελματικές πράξεις.

Στη σχετική δεύτερη αίτηση άρσης της ασυλίας μου, στην οποία αναφέρεται ο συντάκτης σας, είχε ήδη μεσολαβήσει εξωδικαστική ρύθμιση των οφειλών μου προς τον «Προμηθευτικό Συνεταιρισμό Φαρμακοποιών Κρήτης» άρα και η σχετική δίωξη… Ακόμα κι αν είχε αρθεί η ασυλία μου δεν θα υπήρχε ποινική διαδικασία που θα διερευνούσε αξιόποινες πράξεις, και θα καταλόγιζε ανάλογη ποινή. Προφανώς στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες δεν κρίθηκε η ουσία της υπόθεσης, αλλά η πραγματική ανάγκη να παρασχεθεί η άδεια της Βουλής για μια ποινική δίωξη που είχε ήδη ανασταλεί.

Για τις 52 αιτήσεις άρσης ασυλίας που έχουν συζητηθεί στη Βουλή, όντως όπου κρίθηκε δεοντολογικά αναγκαίο παρασχέθηκε η άδεια της Βουλής. Παρά τις φιλοφρονήσεις του συντάκτη σας στους «δεοντολογικά» ορθούς βουλευτές της ΧΑ, να υπενθυμίσω πως κάποιοι άλλοι επέλεγαν την αρνητική ψήφο ή το «παρών» σε αιτήματα άρσης της ασυλίας τους για αξιόποινες πράξεις που σχετίζονταν ευθέως με το νεοναζιστικό ποιόν τους… Οταν χρειάσθηκε στην περίπτωσή μου – όχι μόνο η ίδια – αλλά και η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ παρείχε διά της ψήφου της τη συναίνεσή της στην άρση της ασυλίας μου (12.06.2013).

Επί της ουσίας, που ενδιαφέρει όπως φαίνεται τον συντάκτη σας:

Η εξωδικαστική ρύθμιση των οικονομικών διαφορών μου με τον «Προμηθευτικό Συνεταιρισμό Φαρμακοποιών Κρήτης», πραγματοποιήθηκε κοινή συναινέσει. Οι ίδιοι οι εγκαλούντες προτίμησαν μια τέτοια επίλυση έναντι της ποινικής δίωξης. Αν ο κ. Παπαχρήστος κρίνει καλύτερα από τους εγκαλούντες την επ’ ωφελεία τους τελική διευθέτηση, μάλλον συγχέει τη δημοσιογραφική του κρίση με την εισαγγελική οίησή του…

Πολιτική της βίας

Βασίλειος Δ. Βασιλειάδης

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ο τρόπος που συνεχίζεται και σήμερα να «ασκείται» η πολιτική μαχών μεταξύ των ελλαδικών κομμάτων για την κατάληψη της εξουσίας, συνεχίζει να είναι τόσο έντονα αλληλοεπιθετικός και πλησιάζει πολύ στο «εμφυλιακό» μαχητικό επίπεδο μεταξύ των «οπαδών» των φανατισμένων πολιτών. Ο «οπαδικός φανατισμός» καλλιεργείται συστηματικά από τους πρωτεργάτες των πολιτικών οργανώσεων.

Οι ριζοσπαστικές αριστερίζουσες και μη φωνές ότι «οι νόμοι καταργούνται στα πεζοδρόμια» και «μίσος για το έθνος και τα αφεντικά» πέραν του στιγμιαίου έξαλλου φανατισμού εδραιώνουν αισθήματα επιθετικά προς κάθε κατεύθυνση και καταλήγουν σε ανεξέλεγκτες θανατηφόρες καταστάσεις. Το όμοιο και των κατηγοριών ότι η «φιλοπατρία και ο εθνισμός είναι αιτίες πολιτικής βίας».

Θέσεις της παλαιάς περιόδου διακυβερνήσεων που εγκατέλειψαν οι πολιτικοί της Ευρώπης, εμείς σήμερα τις επαναφέρουμε. Από την άλλη, ελλαδικά η «δεκαετία του 1930» (Γερμανία – Ιταλία) κινεί τις αντίπαλες πολιτικές δυνάμεις του σήμερα με συνθηματολογίες του τότε για τον δρόμο προς την εξουσία πάντα με πυρήνα την πολιτική βία που ανεμίζει θύελλες και θερίζει θανάτους. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει πια θανάτους πολιτικής βίας. Η ουσιαστική δημοκρατία στη χώρα μας παραπατάει, κλυδωνίζεται, βιάζεται και χάνεται σε μια ομίχλη με κινδύνους ορατούς. Ποιος θα βάλει ένα τέλος σ’ αυτήν την πολιτική τραγωδία της βίας, διδάσκοντας στα μέλη (όχι στους οπαδούς) πραότητα, αλήθεια, εκτίμηση, σεβασμό (όχι μίσος) για το αντίπαλο πολιτικό στρατόπεδο ώστε να αρχίσει επιτέλους νέα ειρηνική περίοδος στην πολιτική ζωή της πατρίδας μας;

Φορολόγηση ακινήτων

Ε. Ευαγγελίδης

ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ

Πολλή συζήτηση γίνεται αυτές τις ημέρες για τη φορολόγηση των ακινήτων. Επιδιώκουμε, λένε, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, δηλαδή να πληρώνουν περισσότεροι από λιγότερα. Για ποιους όμως από τους ιδιοκτήτες και κατόχους ακινήτων έχει λογική εφαρμογή αυτή η διεύρυνση της φορολογίας;

Ασφαλώς για εκείνους που από τα έσοδά τους επένδυσαν σε ακίνητα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Αυτοί, φυσικά, έπρεπε να φορολογηθούν όχι σήμερα μόνο αλλά και αναδρομικά για το παρελθόν. Το κράτος όμως τους άφησε στο φορολογικό απυρόβλητο. Τώρα λοιπόν επελαύνει και κατά των ιδιοκτητών ακινήτων που έφτιαξαν κυρίως με δάνεια ή από τις μικρές οικονομίες τους ένα σπίτι για να στεγάσουν την οικογένειά τους και κατά των ιδιοκτητών αγροτεμαχίων που τα κληρονόμησαν από τους γονείς τους ή άλλους συγγενείς και είναι εγκαταλειμμένα.

Παρατηρούμε επίσης το φαινόμενο, ενώ οι αρμόδιες Αρχές βομβαρδίζουν με ανακοινώσεις για φοροκλοπές, βέβαιες ή σφόδρα πιθανολογούμενες (βλ. πέντε λίστες) και άλλες καταχρήσεις και ιδιοποιήσεις των δημοσίων χρημάτων (βλ. μαϊμού συντάξεις και επιδόματα), ουδέν αποτελεσματικό μέτρο ελήφθη και οι φοροφυγάδες «πίνουν εις υγείαν των κορόιδων». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται ότι εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες δήλωσαν πέρυσι ετήσιο εισόδημα κάτω των 5.000 ευρώ. Εγινε κάποιος έλεγχος; Οι Αρχές αφήνουν να εννοηθεί ότι δεν υπάρχει το απαιτούμενο προσωπικό. Ας επιστρατεύσουν δικηγόρους, συνταξιούχους εφοριακούς κ.λπ., οι οποίοι θα πληρωθούν με ποσοστά από το αποτέλεσμα της εργασίας τους, προκειμένου να εισπραχθούν δίκαιοι φόροι.

Περικοπή εφάπαξ

Κ. Πέντας

ΜΑΓΟΥΛΑ ΣΠΑΡΤΗΣ

Τις τελευταίες μέρες όλο και πιο πολύς λόγος γίνεται για την περικοπή του εφάπαξ (η οποία όπως ακούγεται έχει νομοθετηθεί) και των επικουρικών συντάξεων. Εκείνο όμως το οποίο κατά τη γνώμη μου πρέπει να γίνει είναι για την περικοπή του εφάπαξ να ληφθεί υπόψη η ημερομηνία αποχώρησης του/της υπαλλήλου από την υπηρεσία του και όχι η ημερομηνία έκδοσης της συνταξιοδοτικής πράξης ή η καταχώρηση αυτής στο πρωτόκολλο του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων.

Ολοι μας γνωρίζουμε τα τελευταία χρόνια πόσο περίσσεψε η παρανομία και ο κομματισμός. Ας υπάρξει επιτέλους από την πλευρά της ελληνικής δημόσιας διοίκησης μια αχτίδα δικαιοσύνης και για την περικοπή του εφάπαξ ας ληφθεί υπόψη η ημερομηνία αποχώρησης του υπαλλήλου από την υπηρεσία του.