Πεθαίνοντας για λίγο ρύζι

Σε κατάσταση απελπισίας εξακολουθούν να βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε πόλεις και χωριά των Φιλιππίνων, έξι ημέρες μετά το φονικό πέρασμα του τυφώνα Χαϊγιάν από τη χώρα. Οι σημαντικές ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης και ο αργός ρυθμός με τον οποίο διανέμεται η ανθρωπιστική βοήθεια έχουν προκαλέσει την οργή εκατοντάδων χιλιάδων πληγέντων, πολλοί από τους οποίους άρχισαν να επιδίδονται ξανά σε λεηλασίες καταστημάτων και αποθηκών αναζητώντας τρόφιμα, νερό και φάρμακα.

ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ. Χτες άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας αντάλλαξαν πυρά με ενόπλους κατά τη διάρκεια εισβολής σε αποθήκη στο χωριό Αμπουκάι, στη χειρότερα πληγείσα περιφέρεια του Τακλομπάν της επαρχίας Λέιτε. Στην πόλη Αλανγκαλάνγκ της ίδια επαρχίας οκτώ άτομα σκοτώθηκαν όταν κατέρρευσε ο τοίχος μιας αποθήκης ρυζιού την οποία λεηλατούσε το πλήθος. Κάποιοι κατάφεραν να αρπάξουν 33.000 σακιά, που το καθένα ζύγιζε 50 κιλά. Στην πρωτεύουσα του Λέιτε Τακλομπάν, όπου πτώματα εξακολουθούν να κείτονται στους δρόμους, οι Αρχές αναγκάστηκαν να αναβάλουν έναν ομαδικό ενταφιασμό εξαιτίας πυροβολισμών. Ενδεικτική της δραματικής κατάστασης που επικρατεί στην περιοχή ήταν η έκκληση που απηύθυνε ο δήμαρχος του Τακλομπάν Αλφρεντ Ρομουάλντες προς τους κατοίκους να εγκαταλείψουν την πόλη με κάθε μέσο και να αναζητήσουν καταφύγιο σε φιλικά ή συγγενικά πρόσωπα. Η έλλειψη φορτηγών και οδηγών έχει ως αποτέλεσμα τα πτώματα να παραμένουν στοιβαγμένα σε αυτοσχέδια νεκροτομεία και η ανθρωπιστική βοήθεια να παραμένει αναξιοποίητη στο αεροδρόμιο. «Σε κάθε συνάντηση πρέπει να αποφασίσω τι είναι πιο σημαντικό, η διανομή αγαθών ή η περισυλλογή των πτωμάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ρομουάλντες.

Σύμφωνα με τον τοπικό αξιωματούχο Τέξον Τζον Λιμ, το 90% της πόλης όπου ζούσαν 400.000 άνθρωποι, έχει καταστραφεί ολοσχερώς ενώ το ποσοστό των πληγέντων που λαμβάνουν βοήθεια περιορίζεται μόλις στο 20%. Καθώς όμως οι αποθήκες είναι πλέον άδειες, οι πληγέντες λεηλατούν και σπίτια. Συμπάσχοντας ωστόσο με τους συμπολίτες του, ο τοπικός αξιωματούχος δεν δίστασε να δηλώσει ότι «οι λεηλασίες δεν είναι έγκλημα, είναι επιβίωση». Την ίδια ώρα, έχοντας χάσει κάθε άλλη ελπίδα, πολλοί από τους κατοίκους έχουν καταφύγει στο αεροδρόμιο όπου περιμένουν χωρίς φαγητό και νερό να επιβιβαστούν σε κάποιο από τα λίγα αεροπλάνα που αναχωρούν από την πληγείσα περιοχή. Χτες το πρωί κάποιοι από αυτούς ποδοπατήθηκαν ενώ αρκετοί είναι εκείνοι που διαμαρτύρονται ότι δίνεται προτεραιότητα στις οικογένειες των στρατιωτικών.

«ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΠΕΤΕΣ». Πέρα από την τραγική κατάσταση που επικρατεί στο Τακλομπάν, οι εναπομείναντες κάτοικοι επιδιώκουν να εγκαταλείψουν την πόλη τους και εξαιτίας καταγγελιών και φημών για λεηλασίες και βιασμούς. «Είναι οι εγκληματίες που απέδρασαν από τη φυλακή, βιάζουν γυναίκες», δήλωσε η 57χρονη Βιολέτα Ντούζαρ που βρίσκεται στο αεροδρόμιο από την Κυριακή μαζί με ακόμα οκτώ μέλη της οικογένειάς της μεταξύ των οποίων και παιδιά. Σύμφωνα με τις Αρχές πάντως οι κρατούμενοι που απέδρασαν από τη φυλακή του Τακλομπάν «είναι λιγότεροι από δέκα».

Εντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει και η διάσταση των εκτιμήσεων για τον ακριβή αριθμό των θυμάτων. Τις πρώτες ημέρες οι αναφορές ήταν για τουλάχιστον 10.000 νεκρούς ενώ την Τρίτη ο Πρόεδρος της χώρας Μπενίνιο Ακίνο δήλωσε πως οι νεκροί υπολογίζονται στους «2.000 με 2.500». Χτες το απόγευμα και σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό, οι νεκροί ανέρχονταν σε 2.275 άτομα. Συνολικά, ο ΟΗΕ εκτιμά ότι περισσότεροι από 11 εκατομμύρια άνθρωποι, παραπάνω από το 10% του πληθυσμού της χώρας, έχουν πληγεί από τον τυφώνα, εκ των οποίων περισσότεροι από 670.000 έχουν εκτοπιστεί.

Το μονοπάτι του τυφώνα
Σύμφωνα με τη Νατάσα Ρέγες, συντονίστρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στις Φιλιππίνες, υπάρχουν ακόμα εκατοντάδες πόλεις και χωριά που βρίσκονταν στην πορεία του τυφώνα με τα οποία έχει διακοπεί κάθε επικοινωνία και μέχρι να υπάρξει πρόσβαση στο σύνολο των ζωνών της καταστροφής θα περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα.