Λεν Μπλαβάτνικ: Ποντάρισε στην κρίση αυξάνοντας την περιουσία του κατά $1,7 δισ.

Οι υπάλληλοί του τον αποκαλούν «ο βασιλιάς». Αλλά ο δεύτερος σε προσωπική περιουσία κάτοικος της Βρετανίας, ο Λέοναρντ Μπλαβάτνικ, είναι πολύ πλουσιότερος από τα μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας (από το κάθε μέλος χωριστά, όχι αθροιστικά…). Η αυτοκρατορία του ξεκινά από τα χημικά και τα πετρέλαια και φθάνει μέχρι τη Warner Music, την οποία απέκτησε εν μέσω οικονομικής κρίσης αντί 3,3 δισ. δολαρίων. Η Warner είναι βεβαίως το πετράδι του στέμματος της επιχειρηματικής αυτοκρατορίας του Μπλαβάτνικ.

Ολες οι διεθνείς οργανώσεις και οι οργανισμοί διαπιστώνουν ότι την πενταετία της κρίσης οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι – ακόμη και στην Ελλάδα με το διαρκώς συρρικνούμενο ΑΕΠ. Για τον Λεν Μπλαβάτνικ, όμως, η κρίση ήταν η απόλυτη ευκαιρία για να εκτιναχθεί στην κορυφή. Ηταν η απόλυτη ευκαιρία, την οποία εκμεταλλεύθηκε ρισκάροντας μάλιστα τα δικά του λεφτά και όχι των άλλων, όπως ο ίδιος εξηγεί στο αμερικανικό περιοδικό «Φορμπς». Συγκεκριμένα, χάρη στα δαιμονοποιημένα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου (hedge funds) και τους… δαίμονες διαχειριστές τους, αύξησε την προσωπική περιουσία του κατά 1,7 δισ. δολάρια, ανεβάζοντάς τη στα 7,5 δισ. δολάρια.

Η πορεία εκτόξευσης του Λεν Μπλαβάτνικ ξεκίνησε το 2005, όταν ο ουκρανικής καταγωγής επιχειρηματίας αποφάσισε ότι υπήρχε πολύ χρήμα στον κλάδο των χημικών. Εξαγόρασε, λοιπόν, τη μεσαίου μεγέθους ολλανδική εταιρεία Basell αντί 5 δισ. δολαρίων επενδύοντας ό,τι είχε και δεν είχε ο ίδιος την εποχή εκείνη (1,1 δισ. δολάρια) και δανειζόμενος τα υπόλοιπα από τράπεζες. Το 2007 δανείστηκε περί τα 20 δισ. δολάρια από την ολλανδική τράπεζα AΒΝ Amro για να αγοράσει την αμερικανική, επίσης χημική, Lyondell. Η LyondellBasell, που δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση των δύο εταιρειών, δεν στάθηκε όμως τυχερή, διότι την επόμενη χρονιά κήρυξε πτώχευση – που στοίχισε μάλιστα στον Μπλαβάτνικ 1,2 δισ. δολάρια.

Μέσα στο απόλυτο χάος που επικρατούσε το 2008 στη βρετανική οικονομία – είχε ήδη σκάσει η φούσκα των ακινήτων και είχε διαλυθεί ο τραπεζικός τομέας της χώρας, που εντέλει διασώθηκε από τους βρετανούς φορολογουμένους -, αντί ο Μπλαβάτνικ να αποσυρθεί και να απολαύσει ό,τι του είχε απομείνει από την ενασχόλησή του με τον κλάδο των χημικών, επένδυσε 1,8 δισ. δολάρια (πάλι από την τσέπη του) για να αγοράσει μετοχές της εταιρείας του, η οποία είχε ευνοηθεί από την κατάρρευση και των πιστωτών της και έβγαινε από το καθεστώς δικαστικής προστασίας.

Επρόκειτο για τη μεγαλύτερη έμπνευση της επιχειρηματικής του καριέρας. Διότι τότε επενέβη ως από μηχανής θεός ο νεοϋορκέζος δισεκατομμυριούχος Λίον Μπλακ (πρόκειται για τον φιλότεχνο που πέρυσι αγόρασε αντί 120 εκατ. δολαρίων την περίφημη «Κραυγή» του Εντβαρντ Μουνκ), ο οποίος με το hedge fund του, Apollo, επένδυσε σε ομόλογα της αναδυόμενης από τη χρεοκοπία Lyondell. Από την αρχή του έτους η μετοχή της Lyondell έχει ενισχυθεί κατά 30%, ανεβάζοντας την αξία του μεριδίου του Μπλαβάτνικ στην εταιρεία κατά 1,7 δισ. δολάρια. Βεβαίως το ταμείο γίνεται όταν πουλάει κάποιος. Και ο Μπλαβάτνικ δεν ρευστοποίησε το μερίδιό του. Σε αντίθεση με τον Μπλακ, ο οποίος προ δύο εβδομάδων πούλησε σχεδόν όλη τη συμμετοχή του Apollo στη Lyondell βγάζοντας κέρδη άνω των 9 δισ. δολαρίων…