Μαθήματα από το παρελθόν

Καλές οι γιορτές και τα σχέδια για το μέλλον, αλλά στην ΑΕΚ πρέπει να έχουν πάντα κατά νου τα λάθη του παρελθόντος. Οχι του μακρινού. Για το πολύ κοντινό «χθες» γίνεται η αναφορά.

Και ασφαλώς, με τις αξιοπρόσεκτες επιδόσεις και τα υπέροχα γκολ του Κλωναρίδη στον Παναθηναϊκό, στην ΑΕΚ μονολογούν ατάκες του στυλ, «τι είχαμε και τι χάσαμε». Γιατί στους Θρακομακεδόνες και (κυρίως) στα Σπάτα φρόντισαν να χτίσουν ένα εργοστάσιο παραγωγής ταλέντων και τους καρπούς τους γεύονται άλλοι. Με την ΠΑΕ να βάζει στα ταμεία της ελάχιστα χρήματα. Ποιον, άραγε, να πρωτοθυμηθούμε; Τον Τζιμπούρ που έγινε δώρο στον Ολυμπιακό; Τον Μανωλά που αποχώρησε με τον ίδιο τρόπο; Τον Κονέ που δεν αξιοποιήθηκε όσο θα έπρεπε; Τον Ταχτσίδη, ένα ατόφιο ταλέντο με θητεία τώρα στο ιταλικό πρωτάθλημα; Ακόμη, και τον Χετεμάι ορισμένοι δυσκολεύονται να λησμονήσουν. Για να μην αναφερθούμε στα λεγόμενα «βαριά χαρτιά» της ΑΕΚ, τους αλλοδαπούς που έφυγαν επειδή η ομάδα αδυνατούσε να τους πληρώσει. Χάθηκαν έναντι πινακίου φακής. Ο δε Κλωναρίδης μόνο έναν χρόνο αγωνίστηκε στην ΑΕΚ, έκανε κάποιες καλές εμφανίσεις, σκόραρε ωραίο γκολ με τον Παναθηναϊκό και θεωρήθηκε πως πρέπει να παραχωρηθεί. Υστερα από έναν χρόνο, επέστρεψε στην εγχώρια Λίγκα με διαφορετική φανέλα. Φυσικά, τα λάθη είναι για τους ανθρώπους. Με τη διαφορά πως κάποια στελέχη της ΑΕΚ υπέπεσαν σε σωρεία σφαλμάτων, σχεδόν συστηματικά άφηναν τους καλύτερους να αποχωρούν με θλιβερή συνέπεια την αποψίλωση του ρόστερ και τον σημερινό υποβιβασμό.

Η ΑΕΚ βρίσκεται σε πορεία αναγέννησης – ουδείς το παραγνωρίζει. Οδηγός πρέπει να είναι το παρελθόν, προκειμένου να διατηρεί τους καλύτερους και να λειτουργεί όπως πρέπει να κάνει κάθε σύγχρονη ποδοσφαιρική εταιρεία. Να επενδύει, να αγοράζει και να πουλάει κατά περίπτωση. Αλλά επ’ ουδενί να εκποιεί τα καλύτερα περιουσιακά της στοιχεία.