Η δολοφονική επίθεση κατά των δύο στελεχών της Χρυσής Αυγής, που η ηγεσία της βρίσκεται στη φυλακή με την κατηγορία της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης, από μόνη της είναι ένα περίπλοκο γεγονός. Από τη μια μεριά αφορά μια ανθρώπινη τραγωδία και από την άλλη ένα πολιτικό νεοναζιστικό περιβάλλον που έχει τραυματίσει σοβαρά τη δημοκρατία με πολιτικές δολοφονίες, ρατσιστικές επιθέσεις, καταρράκωση των κοινοβουλευτικών θεσμών, πολιτισμική εξαχρείωση της κοινωνίας.
Γι’ αυτό η μετάδοση του βίντεο της δολοφονικής επίθεσης που δείχνει έναν στυγνό δολοφόνο να πυροβολεί εν ψυχρώ σε απόσταση αναπνοής και να σκοτώνει τους δύο νέους χρυσαυγίτες, η συνεχής επανάληψη της εικόνας τής δολοφονίας από τα τηλεοπτικά κανάλια σε συνδυασμό με τον ιδιαίτερο ρόλο και επίδραση της τηλεοπτικής εικόνας στις σημερινές κοινωνίες των μέσων είναι ένα γεγονός με ιδιαίτερους συνειρμούς και ουσιαστικές συμπαραδηλώσεις.
Η δημοσιογραφική κάλυψη του θέματος με όλες τις πτυχές του κυρίως από τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς που έχουν μεγάλη εμβέλεια και επίδραση στην κοινωνία και λιγότερο από τις εφημερίδες που έχουν μια πιο ορθολογική μορφή δημοσιογραφικού λόγου ήταν ένα ζήτημα που ανέβαζε εκ των πραγμάτων υψηλά τον πήχη της δημοσιογραφικής ευθύνης. Δεδομένου ότι επρόκειτο για τη δημοσιογραφική πραγμάτευση μιας πολιτικής δολοφονίας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και όχι για ένα συνηθισμένο αστυνομικό εγκληματικό γεγονός.
Δημοσιογραφικά έπρεπε να αναλύονται όλες οι πτυχές του θέματος ώστε και να παρουσιάζεται στις πραγματικές του διαστάσεις, αλλά και να καταβάλλεται προσπάθεια για την αποτροπή της διάδοσης συνωμοσιολογικών σεναρίων και φημών και να αφήνεται αυτό το έργο στην Αστυνομία που έχει τη γνώση και την ικανότητα να ξετυλίξει το κουβάρι της τρομοκρατίας.
Αντ’ αυτού οι δημοσιογράφοι αφενός ασχολήθηκαν μόνο με την ανθρωπιστική πλευρά του θέματος, αφήνοντας στο σκοτάδι το σπασμένο αυγό του φιδιού που ήδη έχει αρχίσει να εκμεταλλεύεται τη δολοφονία και να θυματοποιείται.
Από την άλλη πλευρά η επανειλημμένη αναμετάδοση των δύο βίντεο της δολοφονικής επίθεσης με ζουμάρισμα στην αποτρόπαιη σκηνή της δολοφονίας επέτεινε την επίδραση της εικόνας που στόχο έχει να προκαλέσει συναισθήματα τρόμου, σοκαρίσματος, αγανάκτησης, συμπόνιας, γεγονός που βοηθάει αφάνταστα τη νεοναζιστική οργάνωση να βγει από τη δύσκολη θέση των εγκληματιών και να ενδυθεί το δέρας του θύματος.
Η Πέρσα Ζέρη είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου