Ιστορίες πανεπιστημιακής τρέλας

Γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο παρά πέντε της απώλειας του ακαδημαϊκού εξαμήνου και να αναγκαστεί ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας να προσφύγει στη Δικαιοσύνη ώστε να αρχίσουν μαθήματα;
Τι σχέση έχει η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων με τη διεξαγωγή των μαθημάτων; Γιατί οι ίδιοι οι πανεπιστημιακοί δεν αναλάμβαναν νωρίτερα να αρχίσουν τις παραδόσεις;
Τα εύλογα αυτά ερωτήματα έθεσαν «ΤΑ ΝΕΑ» σε πανεπιστημιακούς του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστημίου Αθηνών και παρουσιάζουν σήμερα το παρασκήνιο μιας – ακόμα – ακαδημαϊκής κρίσης, αυτήν τη φορά όχι σε ό,τι αφορά αυτό καθαυτό το θέμα για το οποίο έκλεισαν τα ιδρύματα (διαθεσιμότητα), αλλά το πώς χειρίστηκαν την υπόθεση οι κοινότητες των πανεπιστημιακών, διοικητικών και φοιτητών.
Δεκτή από το δικαστήριο έγινε χθες το απόγευμα η προσφυγή του υπουργείου Παιδείας και κρίθηκε παράνομη η απεργία

«Από την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου μέχρι πριν από λίγες ημέρες το Πολυτεχνείο βρισκόταν σε ολοκληρωτικό αποκλεισμό. Δεν μπορούσα να προσεγγίσω ούτε το γραφείο μου. Διοικητικοί υπάλληλοι μαζί με φοιτητές περιφρουρούσαν όλες της εισόδους της Πολυτεχνειούπολης και δεν επέτρεπαν την είσοδο σε κανέναν.

Το φέις κοντρόλ στις πόρτες ήταν πολύ σκληρό και το πραγματοποιούσαν κυρίως φοιτητές της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Μέσα στον χώρο γίνονταν περιπολίες από μεικτές ομάδες φοιτητών και διοικητικών. Επίσης τα κτίρια ήταν κλειδωμένα από τους απεργούς. Τα κλειδιά τα έχουν οι υπάλληλοι, όπως αντιλαμβάνεστε. Ούτε συζήτηση λοιπόν για να ξεκινήσουμε μαθήματα. Ηταν πρακτικά αδύνατο».

Ο πανεπιστημιακός που μιλάει – για προφανείς λόγους ανώνυμα – έχει αγανακτήσει. Οχι μόνο γιατί επί σχεδόν δύο μήνες δεν μπορούσε να πάει στο γραφείο του, αλλά και γιατί «στη διάρκεια αυτού του ολοσχερούς λουκέτου, ο πρόεδρος του συλλόγου ΔΕΠ καλούσε τον κόσμο να παραστεί για συνελεύσεις, αλλά να πάει συγκεκριμένη ώρα και να ακολουθήσει αυστηρά καθορισμένες διαδρομές, χωρίς να παρεκκλίνει από την πορεία του! Αν είναι δυνατόν, είμαστε πανεπιστημιακοί..».

Μας δείχνει τη σχετική ανακοίνωση, που γράφει:

«Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: Οπως έχουμε ενημερωθεί από την περιφρούρηση των κινητοποιήσεων Συλλόγων του Ιδρύματος, η είσοδος θα είναι δυνατή ΜΟΝΟΝ από την πύλη της Κατεχάκη, από 11.30 έως 16.00 και η προσπέλαση θα είναι δυνατή ΜΟΝΟΝ στο ισόγειο του Κτ. Διοίκησης (Αίθ. Εκδηλώσεων) που θα πραγματοποιηθεί η Συνέλευση».

Και στο ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ της Πατησίων; Εκεί δεν μπορούσε να γίνει μάθημα; ρωτάμε.

(Γέλια). «Αστειεύεστε; Εκεί είναι η Αρχιτεκτονική! Το κέντρο των αποφάσεων και της απεργιακής επιτροπής, το αρχηγείο, που λέμε. Εκεί κι αν είναι αδύνατον!».

Τώρα πώς είναι η κατάσταση;

«Την τελευταία εβδομάδα ο αποκλεισμός χαλάρωσε, είναι αλήθεια. Ελπίζω από την ερχόμενη εβδομάδα να ξεκινήσουν μαθήματα και να μη χαθεί το εξάμηνο, αλλά βλέπω ότι ορισμένες σχολές ξεκινούν καταλήψεις. Θέλουν να τις πάνε μέχρι τις 17 Νοεμβρίου, για να τις συνδυάσουν με την επέτειο της εξέγερσης».

Εκτός από τους διοικητικούς
στο ΕΜΠ απεργούσατε και
οι καθηγητές;

«Για περίπου 6 εβδομάδες υπήρχε απόφαση του συλλόγου ΔΕΠ του ΕΜΠ για απεργία. Αυτές οι αποφάσεις όμως δεν είναι δεσμευτικές. Ετσι, στην πράξη δεν φαίνεται ποιοι απεργούν όταν παράλληλα εξελίσσονται και άλλες κινητοποιήσεις, και εκ των υστέρων οι περισσότεροι δηλώνουν παρεμποδιζόμενοι από τους διοικητικούς ή τις καταλήψεις».

Δηλαδή θα πληρωθούν στο τέλος;

«…»

ΜΠΛΟΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ. «Εγώ κάνω το μάθημά μου στο κτίριο της Νομικής. Αλλά ποιος να ανοίξει την πόρτα να μπούμε; Και κατόπιν, ποιος θα αναλάβει να επιβλέψει την έξοδο των φοιτητών, να εκκενώσει τον χώρο, να τον καθαρίσει ή να αποτρέψει μια πιθανή κατάληψη;».

Η καθηγήτρια που μιλάει στα «ΝΕΑ» εξηγεί ότι και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ήταν πρακτικά αδύνατον να γίνουν μαθήματα. «Τα κλειδιά των χώρων, όλων των χώρων, τα έχουν διοικητικοί υπάλληλοι αρμόδιοι γι’ αυτό. Δεν ήταν δυνατόν οποιοσδήποτε πανεπιστημιακός, ακόμα κι αν του έδιναν τα κλειδιά μιας σχολής, να την ανοίξει μόνος του για να κάνει το μάθημά του, γιατί φανταστείτε να έμπαιναν μέσα π.χ. κάποιοι και να τα έσπαγαν όλα. Τι θα συνέβαινε τότε;».

Η καθηγήτρια εξηγεί ότι τις πρώτες εβδομάδες της απεργίας των διοικητικών η Πανεπιστημιούπολη ήταν σχεδόν αποκλεισμένη, όπως και όλα τα κτίρια του Πανεπιστημίου. «Η απεργία τους ήταν περιφρουρούμενη. Ολα τα κτίρια ήταν αποκλεισμένα. Κάποιοι έμπαιναν, βέβαια, περιφερειακά, αλλά μάθημα ήταν αδύνατον να οργανωθεί. Μόνο στην Ιατρική Σχολή γίνονταν κάποια, αλλά στις κλινικές – που είναι τα πιο σημαντικά, βέβαια – και όχι μέσα στη Σχολή».

Ομως δεν είναι μόνο οι διοικητικοί υπάλληλοι αλλά και ομάδες φοιτητών που κινούνται δυναμικά, με μπλόκα στην Πανεπιστημιούπολη, με καταλήψεις και με παρεμπόδιση συνεδριάσεων των Συγκλήτων – για να μη ληφθούν αποφάσεις έναρξης των μαθημάτων. Είναι χαρακτηριστική η αγανάκτηση συγκλητικών του Πανεπιστημίου, που λένε:

«Κατά το τελευταίο δίμηνο η Σύγκλητος συστηματικά παρεμποδίζεται να συνεδριάσει από ορισμένους φοιτητές και διοικητικούς υπαλλήλους που εισβάλλουν βιαίως στην αίθουσά της και τη διακόπτουν, με προφανή στόχο να εμποδίσουν τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης για την αποκατάσταση της λειτουργίας του Πανεπιστημίου».

ΔΥΟ… ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ. Κάποτε μιλούσαμε για πολλά Πολυτεχνεία. Ε, λοιπόν, έγινε πράξη και διαρκούσης της απεργίας των διοικητικών είχαμε δύο Πολυτεχνεία, ένα πανταχόθεν κλειστό και ένα σχεδόν κλειστό! Κατά σύμπτωση, το δεύτερο αποτελούσε και «στρατηγείο» της κινητοποίησης: η Αρχιτεκτονική Σχολή. Ενώ το τελευταίο δίμηνο σε όλες τις άλλες σχολές του ΕΜΠ δεν κουνιόταν φύλλο, στην Αρχιτεκτονική εξυπηρετούνταν φοιτητές, αλλά εν αγνοία του αντιπρύτανη.

Αυτά προκύπτουν από την ηλεκτρονική αλληλογραφία ανάμεσα στον αντιπρύτανη του ΕΜΠ Ι. Αβαριτσιώτη και στην κοσμήτορα της Αρχιτεκτονικής Ελένη Μαΐστρου, η οποία είναι άκρως αποκαλυπτική (σ.σ.: δεν πρόκειται για προϊόν υποκλοπής, η αλληλογραφία κοινοποιήθηκε σε όλο το Πολυτεχνείο).

Ο αντιπρύτανης ερωτά:

«Μαθήματα για φοιτητές του Εράσμους γίνονται αδιαλείπτως στην Αρχιτεκτονική Σχολή Αθηνών απ’ ό,τι πληροφορούμαι (εκτός εάν το διαψεύσει κάποιος επισήμως). Δηλαδή το ερώτημα είναι: Η Σχολή Αρχιτεκτόνων  Αθηνών είναι κλειστή  σε συμπαράσταση των διοικητικών αλλά κάποια μαθήματα γίνονται με άδεια του εκεί “κέντρου αγώνα”; Ή και της dean of the school (σ.σ.: κοσμήτορος); Χορηγούνται, λέει, και πιστοποιητικά με πιστωτικές μονάδες Μπολόνια; Είναι αλήθεια ή υπάρχει παραπληροφόρηση; Αναμένουμε άμεση απάντησή σας σε όλα τα μέλη της πολυτεχνειακής κοινότητας για να γνωρίζουμε τι συμβαίνει ακριβώς».

Στις 6 Νοεμβρίου λαμβάνει απάντηση:

«Το απεργιακό συντονιστικό της Σχολής Αρχιτεκτόνων αποφάσισε να πραγματοποιηθούν σεμιναριακές διαλέξεις στους Εράσμους,  καθώς και ενημέρωση σχετική με τα προγράμματα των μαθημάτων και τα περιεχόμενα των θεμάτων, μέχρι να διαπιστωθεί το πώς θα εξελιχθούν τα μαθήματα του εξαμήνου. Επέτρεψε επίσης στη Γραμματεία να δώσει πιστοποιητικά σπουδών (αυτά που εκδίδει πάντα η Σχολή) σε περιπτώσεις φοιτητών που θα έχαναν υποτροφία εξωτερικού. Η πρακτική αυτή του απεργιακού συντονιστικού της Σχολής έχει ανακοινωθεί επίσημα στις συνελεύσεις των συλλόγων».

ΟΙ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. Σημειώνουμε ότι για τους φοιτητές των άλλων σχολών του ΕΜΠ είχε ανακοινωθεί απλώς ένας τηλεφωνικός αριθμός και ένα e-mail ώστε να επικοινωνούν με την απεργιακή επιτροπή για έκτακτες ανάγκες. Την ίδια περίοδο οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου Αθηνών εξυπηρετούσαν επίσης φοιτητές όλου του Πανεπιστημίου που είχαν έκτακτες ανάγκες. Οπως λένε, καθ’ όλη τη διάρκεια της απεργίας εξυπηρετούνται καθημερινά δεκάδες αιτήματα φοιτητών του Πανεπιστημίου (χορήγηση πιστοποιητικού σπουδών για τη Στρατολογία και για ανανέωση άδειας παραμονής αλλοδαπών φοιτητών, πιστοποιητικού αναλυτικής βαθμολογίας για υποβολή αίτησης σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του εξωτερικού, ανανέωση βιβλιαρίων ασφάλισης φοιτητών με ασφαλιστικό φορέα το ΕΚΠΑ κ.ά.).