Ενα «ναι» είναι επτά ζωές!

Εδώ και 44 ημέρες η ζωή του άλλαξε και πάλι. Επειτα από 22 χρόνια που είχε μάθει να ζει ως καρδιοπαθής, και μάλιστα με τεχνητή καρδιά σε λίστα αναμονής την τελευταία τετραετία, ο 63χρονος Κώστας Ζωγραφιστός μπορεί και πάλι να χαμογελά. Είναι ο πιο πρόσφατος, αλλά και ο μόλις έκτος το 2013, λήπτης καρδιακού μοσχεύματος στην Ελλάδα.

Ούτε ασπιρίνη δεν είχε πάρει μέχρι τα 40 του ο ταξιδιωτικός πράκτορας από τις Αρχάνες Ηρακλείου. Εμελλε ωστόσο απρόσμενα, το 1991, να δει τα πρώτα προβλήματα στην υγεία του, και μάλιστα σοβαρά, να εμφανίζονται. «Συνόδευα γκρουπ τουριστών στο Οροπέδιο Λασιθίου όταν ένιωσα μια σκοτοδίνη, μου κόπηκαν τα γόνατα. Πήγα αμέσως στο τοπικό Κέντρο Υγείας και από εκεί στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, όπου μου βρήκαν λοίμωξη μυοκαρδίου. Νοσηλεύτηκα μία εβδομάδα στην εντατική, ανέβηκα και στην Αθήνα, όπου επιβεβαιώθηκε η διάγνωση: διατατική μυοκαρδιοπάθεια», θυμάται ο κ. Ζωγραφιστός.

Τον πρώτο καιρό κανείς δεν του έλεγε την αλήθεια για την κατάστασή του. Για ένα εξάμηνο μπήκε υποχρεωτικά σε αυστηρή δίαιτα και φαρμακευτική αγωγή. Γύρισε και στη δουλειά του, συνέχισε να ταξιδεύει στην Ευρώπη, αφού από ένα σημείο και μετά έμαθε να ζει με το πρόβλημά του.

47 μήνες και 5 ημέρες… Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, ωστόσο, το πλέον ηχηρό καμπανάκι χτύπησε. «Οπως περπατούσα στην Κρήτη λιποθύμησα. Ευτυχώς, λειτούργησε ο απινιδωτής που είχα βάλει το 2000, ώστε να μου προκαλεί σοκ σε περίπτωση που πάει να σταματήσει η καρδιά μου. Στο νοσοκομείο τότε, το 2008, άκουσα πρώτη φορά περί μεταμόσχευσης. Δεν είναι ό,τι καλύτερο να το ακούς, αλλά όταν αγαπάς τη ζωή και θες να ζήσεις, πρέπει. Εγώ το πήρα πολύ ψύχραιμα, το αποδέχθηκα. Είχα και μεγάλη εμπιστοσύνη στους γιατρούς μου», λέει ο 63χρονος.

Πέρασε πάντως δύσκολα, μπαινόβγαινε στο νοσοκομείο, στο Ηράκλειο, μέχρι να εισαχθεί, τον Μάρτιο του 2009, στο Ωνάσειο για προμεταμοσχευτικό έλεγχο. «Δεν μπορούσα να περπατήσω. Ούτε να κοιμηθώ, να φάω ή να πιω νερό, με το παραμικρό η καρδιά πρηζόταν. Χανόμουν, ένιωθα να φεύγω. Δεν ήθελα να ζήσω έτσι. Ηθελα ή να πεθάνω ή να με φτιάξουν οι γιατροί», λέει. Χειρουργήθηκε τότε πρώτα στον θυρεοειδή, έβαλε και τεχνητή καρδιά τον Οκτώβριο. «Οταν είσαι στο πηγάδι και βγαίνεις από αυτό νιώθεις πάντοτε καλά. Το μηχάνημα αυτό εγώ το ονόμασα Αγιο Σώστη, ήταν γέφυρα ζωής. Με αυτό έζησα για 47 ολόκληρους μήνες και 5 ημέρες – απ’ ό,τι μου λένε οι γιατροί ήμουν ο μακροβιότερος ασθενής παγκοσμίως με τεχνητή καρδιά. Κουβαλώντας το, έμαθα να συντηρούμαι μόνος μου».

Αλλος άνθρωπος… Ηταν 1 Αυγούστου εφέτος όταν ειδοποίησαν τον Κώστα Ζωγραφιστό ότι είχε βρεθεί, επιτέλους, μόσχευμα. Πλην όμως αποδείχθηκε ακατάλληλο. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο, η τύχη τού έκλεισε το μάτι. Συμπτωματικά, νοσηλευόταν τότε στο Ωνάσειο με λοίμωξη. Ενώ ήταν έτοιμος για εξιτήριο, του ανακοινώθηκε ότι υπάρχει ξανά διαθέσιμο ένα συμβατό μόσχευμα! Πράγματι, το πρωινό της 19ης Σεπτεμβρίου υποβλήθηκε στη λυτρωτική μεταμόσχευση. Εμεινε 6 ώρες στο χειρουργείο, ξύπνησε όμως άλλος άνθρωπος!

«Θα είμαι ο τελάλης». Στην περίπτωσή του δότης, μέσω της ΜΕΘ του νοσοκομείου Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης, ήταν 44χρονος φινλανδός στρατιωτικός που υπηρετούσε στο Κόσοβο και κατέληξε από τροχαίο, χάρισε πάντως ζωή και σε άλλους 5 ασθενείς. Την ίδια τύχη, ωστόσο, δεν έχουν έως τώρα οι εκατοντάδες πανελλαδικά υποψήφιοι λήπτες ενός σωτήριου μοσχεύματος. «Στο Ωνάσειο όλοι εμείς οι υπό μεταμόσχευση ασθενείς ζούσαμε μαζί, μια οικογένεια ήμασταν. Είχαμε φτάσει ώς και τα 24 άτομα, τώρα είναι 18 στην αναμονή, νέοι και μεγαλύτεροι. Κι όμως, όλο αυτό το διάστημα είδα αρρώστους με τεχνητή καρδιά να χάνονται, ακριβώς γιατί δεν βρέθηκε μόσχευμα γι’ αυτούς. Και αυτό είναι το λυπηρό, να μη σώζονται νέα παιδιά που, αν είχε βρεθεί δότης, θα ζούσαν σήμερα», λέει ο κ. Ζωγραφιστός.

Σήμερα, 1 Νοεμβρίου – Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων όπως τη θέσπισε ο ΕΟΜ – νιώθει την ανάγκη να περάσει μήνυμα μέσα από την περιπέτειά του. «Στο εξής πάντα θα είμαι ο τελάλης για να βοηθώ όσο μπορώ με το παράδειγμά μου. Θέλω λοιπόν να προτρέψω όλο τον κόσμο να φροντίζει ώστε να μην πηγαίνουν χαμένα ζωτικά όργανα, είναι αμαρτία να μην αξιοποιούνται. Εως και επτά άτομα μπορούν να σωθούν από έναν δότη, ένα “ναι” είναι επτά ζωές! Ζητούμενο είναι να ενημερωθούν πρώτα σωστά οι έλληνες πολίτες και μετά, αν θέλουν, να γίνουν δωρητές. Ας μάθουν ότι οι στατιστικές λένε πως είναι τρεις φορές μεγαλύτερες οι πιθανότητες να πάρεις παρά να δώσεις μόσχευμα. Γιατί λοιπόν να είμαστε τόσο πολύ πίσω σε δωρεές οργάνων σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες;» αναρωτιέται.

Σε αριθμούς 
10 Ευρωπαίοι πεθαίνουν καθημερινά λόγω έλλειψης μοσχεύματος

63.600 ασθενείς βρίσκονταν στα τέλη του 2012 σε λίστα αναμονής για τη λήψη μοσχεύματος στην ΕΕ. Περίπου οι 50.000 ανέμεναν νεφρό, οι 6.800 ήπαρ, οι 3.400 καρδιά, οι 2.000 πνεύμονες και οι 1.400 ασθενείς πάγκρεας. Από όλους αυτούς οι 3.780 κατέληξαν ενώ περίμεναν να μεταμοσχευθούν…

30.731  ήταν οι μεταμοσχεύσεις στην ΕΕ, 9.534 οι πτωματικοί δότες

2.004  καρδιοπαθείς υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση, 1.810 στους πνεύμονες, 830 στο πάγκρεας και 35 στο λεπτό έντερο. Αλλοι 19.084 ασθενείς έλαβαν νεφρικό μόσχευμα και 6.968 δέχτηκαν ήπαρ

6,9  πτωματικοί δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού ήταν η αναλογία στην Ελλάδα το 2012, ενώ ξεχώρισαν η Ισπανία (36,6), η Κροατία (34,8), το Βέλγιο (29,5) και η Μάλτα (28,6)