Το Proτάθλημα αρχίζει!

Μερικά ραντεβού κάθε χρόνο είναι σημαδιακά. Ετσι και η άφιξη του Pro εγκαινιάζει επίσημα τη νέα (ψηφιακή) ποδοσφαιρική σεζόν, αλλά και επαναφέρει το ερώτημα αν φέτος είναι καλύτερο το Pro ή το Fifa. Αφού λοιπόν το πολυπόθητο δισκάκι μπήκε στη σχισμή, οι φίλοι μαζεύτηκαν για τη σχετική ιεροτελεστία και η μπάλα μπήκε στο πλεκτό, ήρθε η ώρα για την ετυμηγορία: το Pro είναι πιο ρεαλιστικό από ποτέ, αλλά ξεδιπλώνει τις αρετές του μονάχα σε εκείνους που θα ασχοληθούν σοβαρά μαζί του.

Ξεκινώντας από τα βασικά, το πρώτο που θα διαπιστώσετε είναι ότι το παιχνίδι… αργεί να φορτώσει. Μέχρι να πατήσετε γρασίδι θα πρέπει να περιμένετε αρκετά, ενδεχομένως 1 με 2 λεπτά. Οπτικά όμως το αποτέλεσμα που θα αντικρύσετε αξίζει τον κόπο. Χάρη στη νέα μηχανή γραφικών, τα γήπεδα είναι εντυπωσιακά και οι παίκτες τόσο καλοφτιαγμένοι ώστε να μοιάζουν βγαλμένοι από φωτογραφίες. Μετά τον αρχικό ενθουσιασμό, έρχεται η ώρα της αλήθειας. Το παιχνίδι αρχίζει και οι παίκτες διαπιστώνουν ότι… δεν μπορούν να κάνουν ούτε μισή ευκαιρία. Το Pro είναι τόσο ρεαλιστικό ώστε αν αφήσετε τις αρχικές ρυθμίσεις δύσκολα θα καταφέρετε να περάσετε τη σέντρα. Θα πρέπει αμέσως να ενεργοποιήσετε στο φουλ τη βοήθεια στην πάσα και να την απενεργοποιήσετε από τις προωθημένες μπαλιές και το σουτ.

Αφού φέρετε το παιχνίδι στα μέτρα σας και έπειτα από λίγη προπόνηση, το Pro γίνεται πραγματικά απολαυστικό. Ο ρεαλισμός περνά σε άλλα επίπεδα, τόσο ως προς τον χειρισμό των παικτών και της μπάλας, όσο και ως προς τις κινήσεις τους στο γήπεδο. Ειδικά για τους παίκτες-φίρμες, ο καθένας κάνει τις δικές του ξεχωριστές κινήσεις και έτσι νιώθετε ότι βλέπετε αγώνα στην τηλεόραση. Αν ασχοληθείτε αρκετά θα μπορέσετε να κάνετε πραγματικά μαγικά με την μπάλα, καθώς ο έλεγχος στο σουτ και στην πάσα έχει βελτιωθεί πολύ. Επίσης, μπορείτε να στήσετε την ομάδα σε κάθε λεπτομέρειά της, ώστε να πετύχετε αυτοματισμούς και να κάνετε πράξη το δημοφιλές «passing game». O ρεαλισμός του παιχνιδιού όμως δεν σταματά εδώ. Ακόμη και οι φίλαθλοι στο στάδιο παίζουν τον ρόλο τους, καθώς η παρουσία τους βοηθά τη γηπεδούχο ομάδα, ενώ μπορούν να κάνουν τον αγωνιστικό χώρο να «γέρνει» εις βάρος των φιλοξενουμένων.

Με λίγα λόγια – και αρκετή προπόνηση – η νέα εκδοχή του παιχνιδιού έχει σαφώς μεγαλύτερο βάθος έναντι των προκατόχων του, απαιτεί όμως αφοσίωση από τον παίκτη. Ακόμη και οι παλιές καραβάνες έχουν πολλά να μάθουν προκειμένου να παίζουν στα δάχτυλα τα νέα κόλπα και τις δυνατότητες που δίνει το παιχνίδι. Για όσους όμως το καταφέρουν, η απόλαυση είναι εγγυημένη. Μοναδικό μελανό σημείο για τους φίλους του ελληνικού πρωταθλήματος είναι ότι υπάρχουν μόνο δύο ομάδες, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, καθώς ούτε ο Παναθηναϊκός ούτε η ΑΕΚ περιλαμβάνονται στο ρόστερ.