[Κιόσκι] Πιο απλή, πιο γοητευτική

Ο χρόνος είναι σχετικό μέγεθος. Τέσσερα χρόνια είναι λίγα στην Ευρώπη αν λάβει κανείς υπόψη του το γεγονός ότι χρειάστηκαν οκτώ από το Μάαστριχτ έως το ευρώ και 15 από την πτώση του Τείχους έως την ένταξη στην ΕΕ των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Τέσσερα χρόνια, όμως, μπορεί να είναι και πάρα πολλά. Οπως επισημαίνει ο Αρνό Λεπαρμαντιέ στη Μοντ, ακριβώς τόσα μας χωρίζουν από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης στα τέλη του 2009 που απείλησε το ευρώ. Μέσα σε αυτό το διάστημα, υπενθυμίζει, οι Ευρωπαίοι κατάφεραν να σώσουν το κοινό νόμισμα και να διορθώσουν πολλές από τις αδυναμίες του Μάαστριχτ.

Με τον συλλογισμό του αυτόν, ο γάλλος αρθρογράφος μάς υπενθυμίζει και κάτι άλλο: ο χρόνος είναι σχετικός γιατί το βίωμα είναι υποκειμενικό. Το Καστελλόριζο είναι πολύ μακριά από τη Γαλλία και αυτή η απόσταση δεν είναι μόνο γεωγραφική. Η Ελλάδα εξακολουθεί να ζει μέσα στην κρίση, ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη έχει αρχίσει να την αφήνει πίσω της. Ο χρόνος συστέλλεται και διαστέλλεται διαφορετικά στη νότια γωνιά της Βαλκανικής Χερσονήσου απ’ ό,τι στην υπόλοιπη ήπειρο.

Ολα αυτά έχουν τη δική τους σημασία ενόψει των ευρωεκλογών του Μαΐου. Εάν ζεις την κρίση στο πετσί σου, έχεις κάθε λόγο να πιστεύεις ότι το Ευρωκοινοβούλιο θα γεμίσει τέρατα που θα στείλουν εκεί οι απαυδισμένοι Ευρωπαίοι. Εάν πιστεύεις ότι τα χειρότερα πέρασαν, μπορείς να ελπίζεις ότι ο ναός της ευρωπαϊκής δημοκρατίας δεν θα καταληφθεί από τους ακροδεξιούς της Λεπέν, τους ευρωφοβικούς του Φάρατζ και τις λοιπές εθνολαϊκιστικές δυνάμεις.

Ο Λεπαρμαντιέ ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Και μας καλεί να μην παρασυρθούμε από τους προφήτες της παρακμής. Αλλά ούτε και να πιστέψουμε ότι η μόνη διέξοδος είναι μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία. Τουλάχιστον όχι στις παρούσες συνθήκες. Ζούμε την εποχή των λαϊκισμών. Και σε μια τέτοια εποχή το άλμα προς τον φεντεραλισμό είναι αδύνατον να γίνει. Οποιος το επιχειρήσει θα πέσει στο κενό.

Ας αφήσουμε λοιπόν σε αυτήν τη φάση το μεγάλο σχέδιο. Για να γίνει ξανά γοητευτική, η Ευρώπη πρέπει να αιφνιδιάσει. Και για να αιφνιδιάσει, πρέπει να γίνει πιο απλή. Η ιδέα της απλοποίησης ανήκει σε μια ομάδα φανατικών ευρωπαϊστών με επικεφαλής τον γάλλο διπλωμάτη Πιερ ντε Μπουασιέ.

Πιο απλή Ευρώπη σημαίνει μια Ευρώπη που δεν θα σκοτίζει τους πολίτες της με την ποιότητα των νερών στις παραλίες. Σημαίνει επίσης ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία πρέπει να επιστρέψει σε έναν στόχο που είχαν υπηρετήσει με πάθος οι ιδρυτές πατέρες της: τη δημιουργία μιας υγιούς μεγάλης αγοράς.