Lampedusa Hamburg Football Club

Ο Γκίμπρι είναι 22 χρόνων και στο κέντρο είναι άπαιχτος. Ο 27χρονος Μπενκόφι είναι εξαιρετικός στην άμυνα ενώ ο 25χρονος Μπράιτ είναι ένας χαρισματικός επιθετικός. Προπονητής αυτών των νεαρών ποδοσφαιριστών είναι ο Τακίι Στίβεν ενώ η ομάδα τους ονομάζεται FC Lampedusa Hamburg. Πρόκειται για μια νεανική ομάδα, γεμάτη ελπίδες, όνειρα και φιλοδοξίες, τα μέλη της οποίας κατάγονται όλα από την Αφρική – από την Γκάνα, το Μάλι το Τόγκο, τον Νίγηρα και την Νιγηρία. Ο Γκίμπρι, ο Μπενκόφι και ο Μπράιτ αρχικά αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους διότι διώκονταν για λόγους θρησκευτικούς ή πολιτικούς. Κατάφεραν να φτάσουν ως τη Λιβύη, όπου κυνηγήθηκαν εξίσου, και από εκεί έως τη μαρτυρική Λαμπεντούζα. Το ιταλικό κράτος πρόσφερε μερικές εκατοντάδες ευρώ στον καθένα ούτως ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν. Τώρα ζουν στο Αμβούργο και κάθε μέρα προσπαθούν να φτιάξουν μια καλύτερη ζωή παίζοντας ποδόσφαιρο.  

Ομως  η Lampedusa Hamburg Football Club, πέρα από μια ομάδα είναι και ένας τόπος, ένα μέρος όπου Γκίμπρι, ο Μπενκόφι, ο Μπράιτ και οι συμπαίκτες τους βρήκαν λίγη από την ανθρωπιά που είχαν ανάγκη. Πρόκειται για την παλιά εκκλησία του Sankt Pauli, του Αγίου Παύλου, στην ομώνυμη γειτονιά του Αμβούργου, στέκι ιεροδούλων, ναυτικών και πάσης φύσεως περιθωριακών και έδρα του επίσης ομώνυμου ιστορικού ποδοσφαιρικού συλλόγου FC St. Pauli. Η χτισμένη με κόκκινα τούβλα εκκλησία που είναι κρυμμένη μεταξύ ενός χριστιανικού νηπιαγωγείου και των τεράστιων γερανών του μεγαλύτερου λιμανιού της Γερμανίας, πλέον αποτελεί την έδρα της ομάδας Λαμπεντούζα Αμβούργο και παράλληλα ένα άτυπο καταφύγιο για μερικούς από τους χιλιάδες απόκληρους της Αφρικής, για κάποιους από τους επιζήσαντες της Λαμπεντούζα.

Συνομιλώντας με τον Αντρέα Ταρκουίνι της «Ρεπούμπλικα» μετά το πρόσφατο, δεύτερο σε διάστημα οκτώ ημερών, ναυάγιο που σημειώθηκε την προηγούμενη Παρασκευή ανοιχτά των ακτών της Λαμπεντούζα, ο Αλφο Τσχασέι, ένας από της παίκτες της ομάδας, δεν μπόρεσε να μη σκεφτεί τη μοίρα των εκατοντάδων ανθρώπων που έχασαν – και εξακολουθούν να χάνουν – τη ζωή τους στα αφιλόξενα νερά της Μεσογείου και υπογράμμισε ότι «εμείς», ο ίδιος και οι συμπαίκτες του, «είμαστε οι επιζήσαντες» αυτής της τραγωδίας. Ο προπονητής της ομάδας Τακίι Στίβεν, περισσότερο ψύχραιμoς, ανέλαβε να εξιστορήσει στον ιταλό δημοσιογράφο το δύσκολο ταξίδι τους. «Φτάσαμε στην Ευρώπη, στην Λαμπεντούζα, κάποιοι πριν από τρία, κάποιοι πριν από δύο χρόνια. Η Ιταλία έδωσε στον καθένα 500 ευρώ και μας είπε ότι δεν μπορεί πλέον να μας φιλοξενήσει, ότι ήμασταν πάρα πολλοί, ότι έρχονταν κι άλλοι και ότι στον Βορρά θα είμαστε καλύτερα. Ετσι καταλήξαμε εδώ. Δεν φεύγουμε για τα λεφτά, δραπετεύουμε για να αποφύγουμε πολιτικές, εθνικές ή θρησκευτικές διώξεις και κάθε φορά που κάποιος αποφασίζει να φύγει γνωρίζει ότι θα αναγκαστεί να εμπιστευτεί τη ζωή του στη Μεσόγειο, σε αυτή την αδίστακτη θάλασσα». Οι περισσότεροι από τους «επιζήσαντες της Λαμπεντούζα» έφτασαν στο Αμβούργο με τρένο, μέσω του Μονακό, ή αεροπορικώς έως τη Νυρεμβέργη και από εκεί στο Αμβούργο με λεωφορείο. Η εκκλησία του Αγίου Παύλου είναι πλέον το σπίτι τους.