Στον Αρειο Πάγο ο γρίφος Παπακωνσταντίνου

Τον νομικό γρίφο για την παραγραφή ή μη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ θα λύσουν τελικά τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου, από την κρίση των οποίων εξαρτάται η πορεία της έρευνας. Ο αρεοπαγίτης ειδικός ανακριτής Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, χωρίς να εκφράζει άποψη για το μείζον ζήτημα της εξάλειψης ή μη του αξιοποίνου, ουσιαστικά μεταθέτει τη λήψη της κρίσιμης απόφασης στο Δικαστικό Συμβούλιο, στο οποίο – εκ του νόμου – δεν μετέχει ο ίδιος.

Το βάρος πέφτει πρώτα στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιο Κανελλόπουλο, ο οποίος αφού μελετήσει τη δικογραφία θα υποβάλει εγγράφως την πρότασή του προς το Δικαστικό Συμβούλιο. Ο σκόπελος αφορά τη Βουλή της μίας ημέρας που προέκυψε από τις εκλογές του Μαΐου του 2012. Για πρώτη φορά μάλιστα οι ανώτατοι δικαστές βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα τέτοιο νομικό ζήτημα, με αποτέλεσμα να διατυπώνονται εκ διαμέτρου αντίθετες ερμηνείες τις οποίες πρέπει να ζυγίσουν και να αποφασίσουν. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος, ορίζεται ρητά ότι η Βουλή μπορεί να ασκήσει ποινική δίωξη «μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου, που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος».

«Η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος, είχε δικαίωμα να ασκήσει ποινική δίωξη μέχρι και τη δεύτερη σύνοδό της. Εφόσον με ευθύνη της Βουλής παρήλθε ολόκληρη η περίοδος εκείνη, με τη διάλυσή της και την προκήρυξη των εκλογών χάθηκε αυτό το δικαίωμα και ως εκ τούτου εξαλείφθηκε το αξιόποινο των πράξεων του πρώην υπουργού», όπως λένε οι υποστηρικτές της πρώτης σχολής, που τάσσονται υπέρ της παραγραφής των υπουργικών αδικημάτων.

«Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η Βουλή της 6ης Μαΐου 2012 συστάθηκε για να ασκήσει πλήρως τα καθήκοντά της, δηλαδή να νομοθετήσει, αλλά συγκροτήθηκε ως μεταβατική για να διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές. Συνεπώς δεν μπορεί να εκληφθεί ως κοινοβουλευτική περίοδος και άρα δεν τίθεται ζήτημα αποσβεστικής προθεσμίας των υπουργικών πράξεων», λένε οι υποστηρικτές της δεύτερης σχολής.