Ανοστο το ορεκτικό

Το ντέρμπι του μπάσκετ θύμισε ένα ραντεβού στο κλειστό του Σπόρτιγκ προ 20ετίας: 42-40 τότε το τελικό σκορ (για τους Πρασίνους), στην πρώτη εμφάνιση του Πάσπαλ με τον ΠΑΟ και με τους δύο αντιπάλους να φωνάζουν… γκολ σε κάθε καλάθι. Χθες, κάτι αντίστοιχο συνέβη στο Νέο Φάληρο και το 55-45 του Ολυμπιακού μαρτυρά από μόνο του το είδος του μπάσκετ που παρακολουθήσαμε. Επρόκειτο γι’ αυτό που όλοι απεύχονταν: ντέρμπι στην πρεμιέρα σημαίνει πρώτο πιάτο δίχως γεύση, τις περισσότερες φορές.

Σε ένα δείπνο αν έρθει το καλύτερο έδεσμα νωρίς νωρίς, χάνει την ουσία του. Ετσι είναι ο νόμος της γαστριμαργίας! Πρώτα έχουμε τα ορεκτικά και μετά το κύριο πιάτο. Εδώ στην Ελλάδα, αντί να διαφυλάξουμε το προϊόν, φροντίσαμε να ρίξουμε στην αρένα τους μονομάχους πρόωρα. Δίχως να έχουν φορμαριστεί οι παίκτες, δίχως να έχουν πάρει μπροστά. Με αποτέλεσμα ένα ματς που συγκίνησε ελάχιστους. Στην Ευρώπη, τόσο σε ποδόσφαιρο όσο και σε μπάσκετ, φροντίζουν με κλειδάριθμους να διεξάγονται οι μάχες πολύ αργότερα, χωρίς φυσικά να νοθεύεται το πρωτάθλημα ή η όποια διοργάνωση. Γιατί το μπάσκετ είναι άθλημα ρυθμού και όλοι θέλουν τον χρόνο τους. Σταδιακά.

Και φυσικά, η εικόνα με τις άδειες εξέδρες προκάλεσε θλίψη. Τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα που άρχισαν έμοιαζαν με πάρτι. Κέφι, τσιρλίντερ, πανικός παντού. Το πρωτάθλημα μπάσκετ στην Ελλάδα έκανε τζάμπολ με προβλήματα γηπεδικά, αλλά και με απουσία κόσμου καθώς κουβαλούσε αμαρτίες και τιμωρίες από την περασμένη σεζόν. Ενα κίνητρο λιγότερο για τους παίκτες, που αν τους ρωτήσετε θα απαντήσουν ότι προτιμούν χωρίς δεύτερη σκέψη να αγωνίζονται με τον κόσμο να δίνει τον παλμό. Οπως ο ηθοποιός θέλει τον θεατή για να αποδώσει στο μάξιμουμ. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι κάτι θα αλλάξει. Είναι όμως σίγουρο πως μετά τη νίκη-θρίαμβο του Ολυμπιακού, το σασπένς παραμένει και η μάχη για την πρωτιά δεν έχασε το ενδιαφέρον της. Τουλάχιστον αυτό, μέσα σε στιγμιότυπα που δεν σε ζέσταιναν για να παρακολουθήσεις μπάσκετ.