Η πρώτη και καλύτερη προσγείωση της ζωής του

Ενας ηλικιωμένος άντρας από τη Βρετανία δίχως προηγούμενη πτητική εμπειρία κατάφερε να προσγειώσει ένα μικρό αεροσκάφος έπειτα από την κατάρρευση του πιλότου του. Εχοντας στο πλάι του τον ημιλιπόθυμο κυβερνήτη και λαμβάνοντας οδηγίες από τον πύργο ελέγχου ενός αεροδρομίου στην περιοχή όπου πετούσε το διθέσιο αεροσκάφος, ο 77χρονος Τζον Γουάιλντι μπόρεσε να το πιλοτάρει για διάστημα μεγαλύτερο της μιας ώρας. Μερικά λεπτά αφότου εξέπεμψε σήμα κινδύνου, ένα ελικόπτερο της RAF προσέγγισε το αεροσκάφος του για να το καθοδηγήσει προς το αεροδρόμιο στο οποίο επρόκειτο να αποπειραθεί να προσγειωθεί. Ενας εκπαιδευτής πτήσεων που κατέφτασε στον πύργο ελέγχου ζήτησε από τον Τζον Γουάιλντι να αγνοήσει τις ενδείξεις των περισσότερων από τα όργανα του πιλοτηρίου και να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη χρήση του τιμονιού και του γκαζιού του αεροσκάφους. Επειτα από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, ο ηλικιωμένος Βρετανός κατάφερε να πραγματοποιήσει μια «σχεδόν τέλεια» προσγείωση. Μόλις αποβιβάστηκε από το αεροσκάφος, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και οι εκπαιδευτές έσπευσαν να τον συγχαρούν και να τον ευχαριστήσουν για την προσπάθειά του, καθώς αν δεν τα είχε καταφέρει, το αποτέλεσμα ενδεχομένως να ήταν καταστροφικό, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για όσους βρίσκονταν στο έδαφος. Μοναδικό δυσάρεστο γεγονός αυτής τής παραλίγο τραγωδίας ήταν ο θάνατος του πιλότου και φίλου του Γουάιλντι ο οποίος εξέπνευσε λίγο μετά τη διακομιδή του στο νοσοκομείο.

Η περιπέτεια του Τζον Γουάιλντι, ο οποίος εργάστηκε ως υπάλληλος στη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία για διάστημα 24 ετών δίχως ωστόσο να πιλοτάρει ποτέ κάποιο αεροσκάφος, άρχισε όταν αυτός και ο φίλος του αποφάσισαν να περάσουν μια ημέρα στον ουρανό του Λίνκολνσαϊρ, όπως είχαν κάνει αρκετές φορές στο παρελθόν. Το πρωί της Τρίτης απογειώθηκαν από ένα μικρό αεροδρόμιο της περιοχής. Καθώς η ημέρα ήταν ηλιόλουστη, οι δυο φίλοι πέρασαν τις περισσότερες ώρες πετώντας στους φωτεινούς αιθέρες. Πραγματοποίησαν μόνο μια μικρή στάση για να κολατσίσουν, ενώ σύμφωνα με το πρόγραμμά τους επρόκειτο να επιστρέψουν στο αεροδρόμιο του Σάντοφτ, λίγο πριν από τις 7 το απόγευμα. Στις 6.15 όμως, ο πιλότος αισθάνθηκε δυσφορία. «Είπε ότι δεν αισθανόταν καλά και μου ζήτησε να αναλάβω τον έλεγχο τους αεροσκάφους», ανέφερε ο Γουάιλντι. «Ρύθμισε τα όργανα ελέγχου και με έβαλε στη σωστή πορεία. Μετά όμως η κατάστασή του χειροτέρεψε. Εχασε τις αισθήσεις του και δεν ανταποκρινόταν. Φώναξα το όνομά του αλλά δεν μου αποκρίθηκε. Ανέφερα ότι σύντομα θα πρέπει να προσγειωθούμε αλλά και πάλι δεν μου απάντησε».     

Ακολουθώντας τις οδηγίες του εκπαιδευτή πτήσεων, ο Τζον Γουάιλντι κατάφερε να οδηγήσει το δίχως φώτα αεροσκάφος πάνω από τον εναέριο χώρο του διεθνούς αεροδρομίου του Χάμπερσαϊντ και τελικά να το προσγειώσει. Μετά το τέλος της περιπέτειάς του, ο ηλικιωμένος, αυτοδίδακτος μέσα σε μερικά λεπτά, πιλότος δήλωσε πως ήταν στενοχωρημένος διότι σημειώθηκε ένας θάνατος. Παράλληλα όμως ήταν και ικανοποιημένος καθώς η κατάσταση θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερη. Και πατώντας γερά στη γη, τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά, ο Τζον Γουάιλντι δεν παρέλειψε να συγχαρεί τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της περιπέτειάς του. «Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, οι εκπαιδευτές πτήσεως και επίσης το ελικόπτερο, όλοι βοήθησαν, όλοι έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν, εγώ ήμουν απλώς ο άνθρωπος που κρατούσε το τιμόνι», ανέφερε χαρακτηριστικά.