Ανάμεσα στα πρόσωπα της ΑΕΚ της Γ’ Εθνικής ξεχωρίζει ένας μπαρουτοκαπνισμένος Ιταλός ο οποίος επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του για να γίνει ο εντός των γηπέδων και των αποδυτηρίων καθοδηγητής των σαφώς νεαρότερων συμπαικτών του. Διδάσκει επαγγελματισμό, μεταδίδει πάθος για τη φανέλα και προσκαλεί στην ανάγνωση αποφθεγμάτων των σπουδαίων ελλήνων φιλοσόφων
Ηταν Ιούνιος του 2005, στα βόρεια προάστια της Αττικής, έξω από το προπονητικό κέντρο των Θρακομακεδόνων. Ενα ασημί Toyota Yaris σταμάτησε μπροστά στην κεντρική είσοδο και από την πόρτα του συνοδηγού έγιναν τα αποκαλυπτήρια: ένας ψηλόλιγνος άνδρας με γυαλιά ηλίου-καθρέφτες, ξυρισμένος γουλί και επίμονα αγριωπός, έσπρωξε τη συρόμενη θύρα, αφού ακόμα και ο άνθρωπος της υποδοχής κέρωσε αντικρίζοντάς τον. «Buongiorno» είπε στα ιταλικά, με μία μάλλον αδιάφορη έκφραση, και εισήλθε στον μικρόκοσμο της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ αναζητώντας τη δική του θέση στον χώρο.
Κάμποση ώρα μετά ο μυστήριος αυτός τύπος φορούσε κιτρινόμαυρη αθλητική περιβολή και κλωτσούσε την μπάλα. Ενας εκ των παλαιότερων ποδοσφαιριστών της ομάδας, αμετανόητος πλακατζής και ιδιαίτερα συμπαθής στους ανθρώπους του εγχώριου ποδοσφαίρου για τις αυθόρμητες ατάκες του, έχασε για λίγο την αίσθηση του χιούμορ: «Ετούτος εδώ, όχι απλώς σου δίνει τα πόδια στο χέρι, αλλά πρέπει να δαγκώνει και λαιμούς», είπε ο Νίκος Γεωργέας αντικρίζοντας τον Μπρούνο Τσιρίλο. Δεν γέλασε κανείς… Ενα μειδίαμα σχηματίστηκε στο πρόσωπο του Ιταλού και όλοι το αντιλήφθηκαν…. Καταλάβαινε ήδη τα ελληνικά!
«ΠΡΑΟΣ ΚΑΤΑ 70%». Ηταν μόλις η δεύτερη ημέρα του Τσιρίλο στη χώρα μας και η πρώτη του ως μέλος της ΑΕΚ. Μία φιγούρα ανθρώπου που παρέπεμπε σε παλιές σικελικές φυσιογνωμίες, ταξιδεμένες στον χρόνο και πολυσυζητημένες, όχι για ανδραγαθήματα αλλά για πράξεις σκοτεινές και βίαιες. «Μη με βλέπετε έτσι, είμαι ένας απλός και ντροπαλός άνθρωπος. Είμαι κατά 70% πράος και φιλήσυχος», έλεγε τότε, και ουδείς ήθελε να γνωρίζει τι συμβαίνει με το άλλο 30%. Και αφού κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να ρωτήσει, ο (εκ πρώτης όψεως) σκοτεινός αυτός άνδρας ενημέρωσε ότι «το υπόλοιπο που έχω μέσα μου φέρνει σε κάτι από Μαφία».
Αστειευόταν, ασφαλώς… Ούτε χρειάστηκε πολύς χρόνος για να διαπιστωθούν η πάστα και η ποιότητα του συγκεκριμένου ανθρώπου. Ηταν σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του και χωρίς να κάνει εκπτώσεις ένας αληθινός μαχητής των γηπέδων, ο «σκύλος», όπως τον αποκαλούσαν οι συμπαίκτες του, σκληρός, φωνακλάς, καβγατζής και αλλεργικός στους διαιτητές. Συνάμα όμως και ένας βαθιά σκεπτόμενος άνδρας, με πολλές και διαφορετικές ανησυχίες, φανατικός βιβλιοφάγος ιστορικών καταγραφών και βαθύτατα φιλέλληνας!
«Το είχες από μικρός αυτό το κουσούρι, το να αγαπάς τόσο πολύ τους Ελληνες;» είχε ερωτηθεί κατά τη διάρκεια παλαιότερης συνέντευξης από ιταλό δημοσιογράφο ο οποίος μετέφερε σε αθλητικό περιοδικό της χώρας τα αθηναϊκά (δεν είχε ακόμα ζήσει την περιπέτεια της Θεσσαλονίκης και του ΠΑΟΚ) πεπραγμένα του Τσιρίλο. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική: «Αν δεν ήμουν Ιταλός θα ήμουν Ελληνας. Και αν ήμουν Ελληνας θα ένιωθα υπερήφανος».
Τέτοιες μεγαλοστομίες είναι εύκολες και πολλές φορές αποπροσανατολιστικές, φτιασίδια μίας κατασκευασμένης εικόνας. Στην περίπτωση του Τσιρίλο, ωστόσο, το στοιχείο της αυθεντικότητας κυριαρχεί. Ο εντός των γηπέδων εκρηκτικός χαρακτήρας του δίνει θέση του στον (τρόπον τινά) φιλόσοφο των αποδυτηρίων: «Να διαβάζετε βιβλία και να αναζητήσετε τα αποφθέγματα του Πλάτωνα και άλλων σπουδαίων ανδρών της Αρχαίας Ελλάδας», παρότρυνε τους πολλούς νεαρούς ποδοσφαιριστές της Ενωσης οι οποίοι τον κοιτούσαν «χαλασμένοι» στη σκέψη ότι θα έπρεπε να σπαταλήσουν πολύτιμο χρόνο στις ιντερνετικές μηχανές αναζήτησης για κάτι τόσο διαφορετικό από το αγαπημένο τους facebook.
Δεν είναι αυστηρός, είναι όμως επίμονος και απαιτητικός. Η επιστράτευσή του δεν αποφασίστηκε και συντελέστηκε αποκλειστικά και μόνο για να βοηθήσει αγωνιστικά την ΑΕΚ της Γ’ Εθνικής, αλλά και για να αποτελέσει το role model των αποδυτηρίων, εκεί όπου συνυπάρχει με δεκάδες ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών. Εκείνος στα 36 του, περπατημένος και σοφός πια, καλείται να μεταφέρει γνώσεις και να διδάξει νοοτροπία. Αυτήν του απόλυτου επαγγελματία, καθώς τέτοιος υπήρξε σε όλη τη διάρκεια της 19χρονης καριέρας του.
«Να προσέχετε τους εαυτούς σας, να τρώτε υγιεινά, να γυμνάζεστε σωστά και να κοιμάστε καλά, mens sana in corpore sano», πρόσθεσε στο τέλος τη λατινική πινελιά, και όταν αντίκρισε βλέμματα απορημένα, έσπευσε να εξηγήσει σε άπταιστα ελληνικά: «Αυτό που σας είπα είναι το ελληνικό “νους υγιής εν σώματι υγιεί”». Κάμποσα κεφάλια κουνήθηκαν καταφατικά, οι περισσότεροι το είχαν ξανακούσει… Σίγουρα πάντως όλοι κατάλαβαν ότι η αναφορά γινόταν για κάποιο πολιτικό δρώμενο (προφανώς της Χρυσής Αυγής, αν και ο ίδιος δεν την ανέφερε) όταν σε ανύποπτη στιγμή συνέστησε στους νεαρούς συμπαίκτες του «να είστε ανοιχτόμυαλοι και να σκέφτεστε, γιατί οι νέοι εκείνοι που δεν είναι σωστά ενημερωμένοι εύκολα παρασύρονται».
«ΣΕΞΙ ΜΠΡΟΥΝΟ». Η σχέση του Τσιρίλο με την εξέδρα και δη με εκείνη όπου συνήθως παρευρίσκονται οι περισσότερο διαχυτικοί, θερμόαιμοι, ως και (εντός των πλαισίων, άρα ηχητικά και μόνο) φασαριόζοι, είναι εντελώς διαφορετική. Παθιάζεται με το να τους δίνει τις αφορμές να θορυβήσουν πιο δυνατά, να ξελαρυγγιαστούν, να σκαρφαλώσουν στα κάγκελα. Το απολαμβάνει ακόμα περισσότερο να γίνεται ο ίδιος το επίκεντρο των επιδοκιμασιών, έστω και για λόγους όχι και τόσο… καθωσπρέπει. Οπως το να αγωνίζεται για κάμποσα λεπτά με το ένα οπίσθιο εκτεθειμένο σε κοινή θέα (το σορτσάκι του είχε μαζευτεί αλλά εκείνος παρίστανε ότι δεν το καταλάβαινε!), μόνο και μόνο για να ακούει την εξέδρα να παραληρεί το διαχρονικό πλέον σύνθημα «Σέξι Μπρούνο, οέ οέ οέ…».
Η σχέση του με την Ελλάδα μπορεί πλέον να λογίζεται ως παντοτινή, όπου κι αν τον οδηγήσει μελλοντικά η ποδοσφαιρική (ή ενδεχομένως προπονητική) μοίρα του. Αφίχθη πριν από οκτώ χρόνια όντας αρραβωνιασμένος με μία ιταλίδα καλλονή η οποία τον ακολούθησε στην Αθήνα, ωστόσο είναι πλέον παντρεμένος με Ελληνίδα, και μάλιστα σελέμπριτι! Με την ηθοποιό στο επάγγελμα (γνωστή για την παρουσία της στην τηλεοπτική σειρά «Η πολυκατοικία») Ελενα Ασημακοπούλου έχουν αποκτήσει την τριών ετών Μαρία Ροζάρια, «το πιο όμορφο δώρο που μου έφερε ποτέ η ζωή» όπως δήλωσε ο πρόσφατα ο ιταλός κεντρικός αμυντικός.