ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Τρία χρόνια Μνημόνια

Δ. Μαυραειδόπουλος

Η χώρα μου για τρία συνεχή χρόνια βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα, υπό διεθνή διαπόμπευση σαν να πρόκειται για τη μοναδική αιτία στην παγκόσμια κρίση. Χωρίς να αρνούμαστε το δικό μας μερίδιο ευθύνης, ερωτούμε πώς γίνεται το 2% της ΟΝΕ και λιγότερο από 0,2% της παγκόσμιας οικονομίας να κλονίζει το διεθνές οικονομικό γίγνεσθαι; Σύμφωνα με τα οικονομικά μεγέθη, το εξωτερικό χρέος της χώρας μου δεν θα έπρεπε να ξεπερνάει τα 60 – 70 δισ. ευρώ. Πώς γίνεται να το έχουμε υπερβεί τέσσερις και πέντε φορές και να συνεχίζουν ακόμα να μας δανείζουν χωρίς δικλίδες ασφαλείας; Εγινε ακούσια ή εκούσια;

Ολα τα κράτη χρωστούν γύρω στα 65 τρισ. ευρώ, χωρίς να είναι ξεκάθαρο σε ποιους τα χρωστούν, αφού όλες οι χώρες έχουν χρέη. Μήπως πρόκειται για  ένα λογιστικό νούμερο – έναν πρόσθετο άνθρακα στον υπάρχοντα χρυσό (χαρτονόμισμα που κόπηκε πολλάκις χωρίς αντίκρισμα); Ενα ξεκαθάρισμα που έκαναν στο παρελθόν οι Μεγάλοι Πόλεμοι; Μήπως σήμερα η χώρα μου επιλέχθηκε για ένα τεχνητό τσουνάμι, για να ξεπλυθούν λάθη και τυχόν παρανομίες του  πανίσχυρου τραπεζικού συστήματος; Στη λογιστική λένε πως όταν υπάρχουν ασυγχώρητα λάθη τότε καίνε τα βιβλία. Οσοι από εμάς δεν είμαστε ούτε άμεσα ούτε έμμεσα κρατικοδίαιτοι κάνουμε ένα διαρκή αγώνα επιβίωσης για να είμαστε καθ’ όλα εντάξει στις δικές μας υποχρεώσεις αλλά και υπέρ τρίτων.

Δεν γνωρίζαμε ούτε τα CDS, τα CDO, τα spread και όσα άλλα μάθαμε από την τρόικα και το Μνημόνιο. Το ερώτημα που τίθεται είναι ότι, καλά, εμείς δεν γνωρίζαμε. Αλλά δεν γνώριζαν και οι παντός επιστητού αρμόδιοι, διοικητές τραπεζών, υπουργοί οικονομικών, σύμβουλοι, πρωθυπουργοί και λοιποί; Ενα νοικοκυριό και μια επιχείρηση γνωρίζουν τις αντοχές τους στον δανεισμό. Οι αρμόδιοι δεν γνώριζαν τις αντοχές του κράτους; Γνώριζαν και σιωπούσαν ή ήταν παρόντες-απόντες και ανεπαρκείς;

Διαθεσιμότητα στα πανεπιστήμια

Ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αθηνών έστειλε την ακόλουθη επιστολή με αφορμή άρθρο των «ΝΕΩΝ»:

Στην έκδοση της εφημερίδας στις 26/9/2013, στην τελευταία σελίδα, διαβάσαμε το σχόλιο της στήλης του έγκριτου δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη, τον οποίο σεβόμαστε. Ωστόσο στο πλαίσιο της δημοκρατίας που εμείς και εσείς πιστεύουμε, θέλουμε να σας γνωρίσουμε ότι έχουμε διαφορετικές απόψεις.

Μας προκαλεί εντύπωση ο ειρμός της σκέψης του κυρίου Πρετεντέρη που ακολουθεί τη λογική «ο αστυφύλακας είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυφύλακας είναι μπουζούκι» και καταλήγει ότι μεταξύ του κλειστού πανεπιστημίου και των 1.349 διοικητικών υπαλλήλων που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα – κινητικότητα – απόλυση, προτιμά τα ανοιχτά πανεπιστήμια.

Και βέβαια, τι είναι οι 1.349 οικογένειες που θα οδηγηθούν στο κρεματόριο; Απλώς είναι ένα νούμερο, το 1.349. Η λογική του δίνει την εντύπωση ότι ή θα σκοτώσουμε τους 1.349 ή θα κλείσει το πανεπιστήμιο. Αλλη λύση δεν υπάρχει;

Ευτυχώς που ο κ. Πρετεντέρης έχει αντίθετες θέσεις με τη Χρυσή Αυγή. Αν συμφωνούσε μαζί της, τι θα έγραφε άραγε; Βεβαίως, κατά τον κ. Πρετεντέρη, σιγά και τι έγινε που το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι στα 500 καλύτερα του κόσμου Το δικό του είναι μία θέση μπροστά από το ΜΙΤ.

Είναι απολύτως προφανές για όποιον διαβάσει το κείμενό μου πως δεν αφορά τους διοικητικούς υπαλλήλους του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά τον πρύτανή του. Ως εκ τούτου, η επιστολή διαμαρτυρίας τους είναι περιττή, ενδεχομένως και αμετροεπής.

Η τηλεοπτική γλώσσα

Θεμ. Φ. Βλαχόπουλος

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ – ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ

Ενόψει της καλής προσπάθειας που γίνεται για την αναδιοργάνωση της Δημόσιας Τηλεόρασης, υπάρχει νομίζω ανάγκη και για αναδιοργάνωση της γλώσσας της. Δημοσιογράφοι, εκφωνητές, παρουσιαστές, συζητητές είναι ανάγκη να λένε ό,τι λένε μόνο στην ελληνική γλώσσα με ορθοφωνία. Πρέπει να πάψουν τα «Νέτγουικ», τα αγγλικά, τα λατινικά ψηφία, τα «τρεισήμιση» (αντί τριάμισι) εκατομμύρια, τα «μπρέικ» (αντί διάλειμμα) και όλη η υπόλοιπη γλωσσική ακαταστασία.

Ο λαός ο ελληνικός πληρώνει και έχει απαίτηση να ακούει τη γλώσσα και όχι ό,τι ορίζει ο κάθε παραγωγός εκπομπής, ο οποίος άλλοτε επειδή αγνοεί, άλλοτε επειδή δεν υποπτεύεται τι κακό κάνει, άλλοτε από αδιαφορία εντέλει ρίχνει στο σκότος, δηλαδή σκοτώνει, τη γλώσσα μας. Και αυτό χωρίς ο ίδιος να γίνεται φονιάς με τη θέλησή του.

Γι’ αυτό μέσα σε όλα τα έξοδα ας υπολογίσει ο κ. υφυπουργός και τα έξοδα για δυο – τρεις φιλολόγους, έμπειρους όμως και φωτισμένους και εραστές της ελληνικής γλώσσας σε όλη τη διαχρονία της και κυρίως της νεοελληνικής μας γλώσσας, της γλώσσας του λαού, της άδολης.

Προβολή Χρυσής Αυγής

Πέτρος Βαρότσης

ΠΑΠΑΓΟΥ

Τα θλιβερά κατορθώματα του ναζιστικού καρκινώματος που έχει προσβάλει τη χώρα μας φέρνουν στο νου αυτά που είχε δηλώσει τον Απρίλιο του 1928 ο διευθυντής προπαγάνδας και μετέπειτα χιτλερικός υπουργός Γιόζεφ Γκέμπελς: «Πηγαίνουμε στο Ράιχσταγκ, όπου και το οπλοστάσιο της Δημοκρατίας, για να οπλιστούμε με τα δικά μας όπλα. Θα γίνουμε βουλευτές για να παραλύσουμε την ιδεολογία της Βαϊμάρης με τη δική της στήριξη. Αν η Δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια ώστε να μας παρέχει τη βουλευτική ασυλία για μια τόσο κακή υπηρεσία, το πρόβλημα είναι δικό της και όχι δικό μας… Σ’ εμάς είναι θεμιτό κάθε μέσο προκειμένου να ανατρέψουμε τη σημερινή κατάσταση».

Μέχρις ότου η Ιστορία επαναληφθεί ως  φάρσα, κάτι που δεν πολυβλέπω, καλό είναι τα μέσα ενημέρωσης να ακολουθήσουν και ολίγον γκεμπελικές μεθόδους, να αγνοούν π.χ. κάθε είδηση που θα μπορούσε να κουβαλήσει νερό στον μύλο της Χρυσής Αυγής, να προβάλλουν συνεχώς την αποκρουστική της όψη και ποτέ, μα ποτέ, να μην τη φιλοξενούν. Σκεφτήκατε τι ζαρωμένη κρεατοελιά θα ήταν το «μόρφωμα» αν δεν έτρεχαν από πίσω του όλες οι κάμερες και τα μικρόφωνα;

Κατάσταση στην Παιδεία

Κυριάκος Παπαϊωάννου

ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΠΘ

Διαβάζοντας τις δηλώσεις του πρύτανη κ. Πελεγρίνη θυμήθηκα τη συζήτηση που είχα πριν από λίγα χρόνια με τον πρόσφατα αποθανόντα Νικ. Μάργαρη (καθηγητή Οικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου). Μου έλεγε λοιπόν ο Νίκος, στον προβληματισμό μου για το φαινόμενο των «καταλήψεων»  που ως γνωστόν συνιστούν ποινικό αδίκημα – στον χώρο της Παιδείας και ειδικότερα στα ΑΕΙ. «Εμείς γλιτώσαμε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου από το πρόβλημα, όταν με την πρώτη φορά που έγιναν καταλήψεις οι φοιτητές απώλεσαν το εξάμηνο».

Οπως θα ξέρετε πιθανώς στα άλλα ΑΕΙ και ΤΕΙ το εξάμηνο σχεδόν πάντα σώζεται με «δήθεν επέκταση του διδακτικού έτους» και σύντμηση της εξεταστικής περιόδου, η οποία στην πράξη ποτέ δεν πραγματοποιείται. Αλλά φυσικά τα ΑΕΙ δεν κλείνουν μόνο από τους φοιτητές, κλείνουν και από Πρυτάνεις και από Συγκλήτους με τα νομικά εφευρήματα της «αυτονομίας», της «συμβολικής αναστολής» κ.τ.λ.

Και αλίμονο  για τα υποκριτικά δάκρυα και τις δήθεν «επαναστατικές αριστερές» θεωρίες περί σωτηρίας του δημόσιου ελληνικού πανεπιστημίου. Οι επιλεγόμενοι «ταγοί» είμαστε οι πρώτοι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση των ΑΕΙ. Και ας αφήσουμε τα λόγια για τις διεθνείς λίστες αξιολόγησης και άλλα παρόμοια.

Η κατάσταση στο σύνολο της ελληνικής δημόσιας Παιδείας είναι πολύ δυσάρεστη και δυστυχώς πολύ δύσκολα αναστρέψιμη. Ούτε οι τρεις γυναίκες μάς σώζουν (στο κατά τα άλλα πολύ εύστοχο άρθρο στα «ΝΕΑ» [24/9/13] του πρώην υπουργού Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου), ούτε οι διάφορες προσωπικές θεωρήσεις διανοουμένων, ούτε οι συμβιβαστικές πολιτικές των διαφόρων υπουργών Παιδείας.

Ταρακούνημα της κοινωνίας, πανεθνική συστράτευση και σοβαρά μελετημένο σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης (από πραγματικούς και όχι σοβαροφανείς επαΐοντες). Αν δεν  είναι ήδη πολύ αργά…